Het Eeuwige Leven vanLouis Gauthier

Louis Gauthier (1981-2019): ijdele alleskunner had ook een sombere kant

Hij was componist en muziekcriticus, en ook nog vormgever en presentator. Maar op 38-jarige leeftijd zag hij de zin van het leven niet meer in.

Louis Gauthier Beeld Julie Blik / Facestories

Hij heette Cees Wouters. Maar op de middelbare school besloot hij zich Louis te noemen — zijn tweede voornaam. En als student veranderde hij zijn achternaam in Gauthier. ‘Een levend kunstwerk’, zo wordt hij beschreven door Merlijn Kerkhof, muziekcriticus van deze krant en vriend van hem. ‘Zoals in zijn muziek elk laagje precies op de juiste milliseconde startte, zat ieder haartje zoals hij wilde. De bovenste twee knoopjes van de blouse open. Altijd.’

Cees Wouters was geen naam voor de internationale bühne. Louis Gauthier wel. Hij was ambitieus en ijdel. En dat liet hij ook blijken. Hij was een charmeur die iedereen kon inpakken. ‘Als de formatie Queen naar Nederland kwam, kreeg hij Brian May en Roger Taylor te spreken, terwijl ze niet beschikbaar waren voor interviews. Hij stapte op de beveiligingsmensen af en op de een of andere manier kreeg hij het dan voor elkaar’, zegt Kerkhof.Tijdens de inauguratie van Jaap van Zweden bij de New York Philharmonic maakte hij selfies met de muzikanten en Hollywoodsterren.

Louis Gauthier was componist, vormgever (van platenhoezen) schrijver, presentator (van het radioprogramma Het Klankcafé) en muziekcriticus (van De Telegraaf). Queen was zijn grote liefde. Freddie Mercury die ook zijn naam had veranderd zijn grote idool. En net als Mercury werd Gauthier niet oud. De man die met iedereen een praatje kon maken, barman of topdirigent, had een duistere kant. Hij kon naar buiten de vrolijkheid zelve zijn, maar thuis diep in de put zitten.

Zijn ex-vriendin Anne: ‘Een enorm aardig, attent en super geïnteresseerd iemand. Maar hij was heel gevoelig, voor mooie dingen maar ook voor tegenslagen. Het leven met hem was een achtbaan.’ Als enig kind verloor hij drie jaar geleden zijn moeder. Met zijn vader had hij heel lang een moeilijke relatie. De Telegraaf had te kennen gegeven dat ze minder stukken van hem wilde afnemen. En Anne was in maart bij hem weggegaan. Vrienden probeerden hem uit de put te praten. Maar dat lukte niet. In de nacht van 24 op 25 september maakte hij een einde aan zijn leven op pas 38-jarige leeftijd.

Hij werd geboren in IJsselstein en groeide op in Driebergen. Anne: ‘Als kind ging hij al met zijn ouders naar het Concertgebouw. Hij raakte verslingerd aan klassieke muziek, vooral toen hij Stravinsky’s Vuurvogel had gehoord. Hij ging met cassettebandjes zelf muziek maken door stukjes te knippen en weer aan elkaar te plakken. Samplen. Later leerde hij ook piano, gitaar en basgitaar spelen.’ Na de middelbare school ging hij theater-, film- en televisiewetenschappen studeren aan de Universiteit van Utrecht. Daarna vestigde hij zich als freelance-componist en vormgever. In 2009 werkte hij mee aan een project van dichter Gerrit Komrij om diens poëzie op muziek te zetten. ‘Als ik een gedicht lees, hoor ik er bijna altijd een melodie bij’, zei hij.

Later deed hij hetzelfde voor Jules Deelder. Ook de poëzie van Charlotte Mutsaers inspireerde hem. Hij klopte in 2017 bij haar aan. Zij droeg de gedichten uit de bundel Dooier op drift voor. Hij verknipte haar ingesproken tekst vakkundig en bouwde zijn eigen composities daaromheen. Zelf speelde hij de instrumenten. Sopraan Claron McFadden en saxofonist Benjamin Herman namen partijen voor hun rekening, want die wist hij belangeloos te strikken. Het resultaat was het album Rikkelrak, zijn laatste grote werk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden