Lotussen en Lamborghini's boven de A2

Met het 'cockpitgebouw' van architect Kas Oosterhuis schudden stad en snelweg elkaar de hand. Maar de elegantie van de buitenkant zet zich niet voort in het interieur....

Van onze medewerkster Marina de Vries

Geheel in stijl opende Huub Stapel, behalve acteur tot voor kort ook presentator van een tv-programma over auto's, de nieuwe showroom annex werkplaats van het automobielbedrijf Hessing. Gezeten in een poepchique, spierwitte Rolls-Royce werd Stapel met auto en al per autolift naar de eerste etage gehesen om vervolgens in een wolk van rook en stampende housebeats voor te rijden. Hij deed dat ook met een boeket aan loftuitingen. Het cockpitgebouw aan de ring rond Utrecht van architect Kas Oosterhuis, zo voorspelde Stapel, zal net zo wereldwijd worden geprezen als het ING-hoofdkantoor, alias de klapschaats, langs de ring van Amsterdam.

Al enige tijd kunnen automobilisten op de A2 ter hoogte van de nieuwbouwwijk Leidsche Rijn zich verbazen over een elegant kronkelend geluidsscherm van glas en staal, dat zich in het midden soepel plooit rond een enorme, glazen diamant waarin sinds vrijdag de Lamborghini's en de Lotussen staan opgesteld. Zo veel gestroomlijnder, transparanter, spannender en fotogenieker dan de gevangenismuren waarmee de wegen tot voor kort werden dichtgemetseld, dat de internationale vakbladen allang zijn langsgeweest.

Oosterhuis, bekend van onder meer het Zoutwaterpaviljoen Neeltje Jans in Zeeland, wilde geen 'schutting bouwen', geen 'plank' maken. Hij veranderde het statische scherm in overleg met Rijkswaterstaat en gemeente in een nieuwe bouwlocatie met nieuwe mogelijkheden: de combinatie van megawinkels en geluidswal die nu al naast het scherm van Oosterhuis in ontwikkeling is (klaar in 2008), of een geluidsscherm met kantoren en zelfs met woningen. Voor deze uitvinding kan de architect inderdaad niet genoeg lof krijgen.

Toch gaat de vergelijking van de gestroomlijnde cockpit van Utrecht met de futuristische schoen van Amsterdam niet op. Kostte de showroom van Hessing een slordige vijf miljoen euro, het ING-kantoor kostte zo veel dat de opdrachtgevers het bedrag nooit hebben prijsgegeven - het zal minstens dertig miljoen zijn geweest.

Die aanzienlijk kleinere portemonnee wreekt zich aan de binnenkant van het gebouw. Zo geraffineerd als Meyer en Van Schooten het interieur van de ING hebben gelardeerd met atria, zo zorgvuldig hun afwerking, zo grof en industrieel is het interieur van de chique autowinkel. De werkplaats op de begane grond is niet veel meer dan een enorme betonnen loods met roestvrijstalen wanden (en ramen). En de showroom die zich vanaf de eerste etage met onhandige, ronde dekken nogal gezocht naar het boventerras stulpt, staat met zijn canvas plafondbespanning en vuistdikke draagconstructie in verraderlijk contrast met het elegante aanzien van buiten.

Ook aan de achterkant van het aanpalende geluidsscherm valt te zien dat het om een prototype gaat. Want daar vertoont het scherm bij gebrek aan glazen bekleding (waarschijnlijk veroorzaakt door een tekort aan geld) meer verwantschap met een vangrail dan wenselijk is voor een 'tweede voorkant'. Daar verschilt de rest van het met losse dozen bestrooide bedrijventerrein in niets van al die andere ruimteslurpende en weinig boeiend vormgegeven zichtlocaties waarmee Nederland is geplaveid.

Maar daar kan Oosterhuis weinig aan doen. Hij heeft een trend gelanceerd die navolging verdient en een gebouw gemaakt dat nu al een icoon is voor Leidsche Rijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden