Liegen

NOG GEEN UUR nadat ik m'n moeder had wijsgemaakt dat ik m'n Frans goed gemaakt had, viel het proefwerk uit m'n tas, en zag ze er een 4 onder staan....

Ze trok één wenkbrauw op, en zei:

'Dat je liegt vind ik tot daar aan toe, maar hou aantekening van je leugens.'

Zo'n moeder had Clinton moeten hebben, want daar zou z'n slordige punt zitten: z'n hele leven repetities laten slingeren, en altijd vergeten vóór het naar huis gaan de compromitterende vlekken van jurk, broek of boord te verwijderen.

Het heeft ook iets goeiigs. Je zou kunnen zeggen dat zulke mensen met hun nonchalance bewust of onbewust een spoor van hun zonde willen achterlaten om zo snel mogelijk ontmaskerd en gestraft te worden, teneinde na hun boetedoening in staat van genade opnieuw een 4 voor hun Frans te kunnen halen.

Maar ja, Kenneth Starr lijkt me minder gevoelig voor zielkundige dan voor juridische argumenten.

De mogelijkheid dat Bill van meet af aan de waarheid heeft gesproken en dus nooit een vinger of iets anders naar dat meisje Lewinsky heeft uitgestoken, schijnt intussen door niemand meer te worden overwogen, het minst van allemaal door de tweehonderd adviseurs en vertrouwelingen met wie hij sinds januari van dit jaar onafgebroken in conclaaf is geweest.

Hillary voorop.

'Ik heb 't niet gedaan', kon de president tenslotte wel wanhopig uitroepen als hij na een slopende dag nog even op het voeteneind van haar bed kwam zitten.

'Schatje, dat weet ik toch?'

'Die meid liegt, Linda Tripp liegt, Starr liegt, iedereen liegt, ik zweer 't.'

'Ik geloof je, Bill, maar daar gaat het allang niet meer om.'

'Waar gaat 't verdomme dan wel om?'

'Liefje, denk nou eens goed na. Heb je de laatste opiniepeiling gelezen? Zeventig procent van de bevolking denkt dat je wél een relatie met die vrouw hebt gehad, en als je dat toegeeft, en je zegt dat je erom gejokt hebt om mij en Chelsea te sparen, dan staan ze als één man achter je, dan is alles vergeven en vergeten, dan is je populariteit verzekerd en dan blijven we president.'

'Hoe kan ik nou jokken dat ik gejokt heb, en toegeven dat ik iets heb gedaan dat ik niet heb gedaan?'

'Het landsbelang, Bill, darling. Het wereldbelang. Kosovo, Irak, Afghanistan, Congo, Noord-Ierland, het Verre Oosten - dat kan toch allemaal niet wachten voor zo'n blonde del?'

''t Is een brunette.'

'Geverfd. Zag je dat niet toen ze met die kop in je. . .'

'Ze heeft met d'r kop nergens. . .'

'Sorry. Maar dat vertél je. Dat is geen seksuele relatie, maar je hebt er toch spijt van, en in je boodschap tot de natie kijk je recht in de camera, je klemt je kaken op elkaar alsof je wel kunt janken, en op het moment dat je mij om vergiffenis vraagt, leg ik even m'n hand op je arm, en je stopt vijf tellen om je ontroering weg te slikken. Ja?'

'Ik heb 't niet gedaan, Hillary.'

'Nee, Bill. Dus na afloop gaan we naar de kerk om God uit te leggen waarom we even moesten liegen.'

'God wil dat ik de waarheid zeg.'

'Ja. Maar ook Hij zal je niet geloven.'

Zo kwam Clinton als jongetje misschien thuis met een 10 voor z'n Frans, maar z'n moeder wantrouwde het cijfer, en bleef net zo lang doorvragen tot de kleine Bill, om er vanaf te zijn, toegaf dat het een 4 was geweest.

Liegen is veel gecompliceerder dan de meeste mensen denken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden