Liebespuppen, dirty games en siliconenseks: een bezoek aan een poppenbordeel

Schrijver Viktor Frölke is een verzamelaar van ervaringen. Zo komt hij dus terecht in een Duits bordeel waar siliconenpoppen de dienst uitmaken.

Auteur Viktor Frölke tussen de poppen Diego en Yuki. Foto morad bouchakour

Ik heb een afspraak met Yuki in een poppenbordeel in Dortmund. Yuki is gebaseerd op een nerdachtig figuurtje uit een in Japan populair stripverhaal. Ze is 1 meter 65, heeft extreem lang, turquoise haar, zie ik op de website, en alleen al te oordelen naar haar meisjesachtige gezichtje is ze barely legal. Uiteraard draagt ze hoge hakken en lingerie.

De beschrijving vermeldt verder dat Yuki's vagina 18 centimeter diep is, haar anus 16 centimeter en haar mond 13 centimeter.

Ruim voldoende, lijkt me.

Yuki. Foto morad bouchakour

Intimbehaarung heeft ze niet. Ik dacht dat een kale vagina iets van de laatste tijd was, maar in Verboden Vrucht: seks en erotiek in de kunst van de Vlaamse uroloog J. Mattelaer lees ik dat het scheren van de schaamstreek teruggaat tot de oude Egyptenaren en door bijna alle culturen wordt gezien als esthetisch.

Die nacht in bed vraag ik me af waarom ik zo nodig naar Duitsland moet om nota bene met een pop de betaalde liefde te bedrijven. Wat hoop ik te weten te komen? Waarom zou het níét troosteloos zijn?

Als schrijver-filosoof ben ik een verzamelaar van ervaringen en een onderzoeker van ideeën, ook - en juist - wanneer ze niet courant zijn, zoals pediofilie, een fetisj voor poppen. Er is veel geschreven over de opkomst van anatomisch correcte sekspoppen en de logisch daaruit voortvloeiende robotseks, maar niet of nauwelijks over de ervaring zelf, terwijl die misschien een begin van een verklaring zou kunnen geven van dit toch wel enigszins eigenaardige fenomeen.

Poppen-escortservice

Een vrouw van vlees en bloed laat scheetjes en snurkt en heeft haar eigen geur. Ze klaagt soms, heeft niet altijd zin, doet niet altijd wat je zou willen. Maar het belangrijkste verschil tussen mens en pop lijkt me dat alle menselijk contact schaamte oproept. Met een pop kun je schaamteloos zijn - of 100 procent egoïstisch, zo men wil.

Poppenbordelen zijn net als anatomisch correcte sekspoppen een Japanse uitvinding. Nog altijd worden dit soort poppen datch waifu (dutch wife) genoemd, een term, schrijft Anthony Ferguson in The Sex Doll: A History, die stamt uit de tijd dat Nederlanders vanaf zee handel dreven met Japan; een plank met een gat erin werd in vroegere tijden een dame de voyage of zeemansbruid genoemd. Zo hadden zeelieden, die lang van huis waren, ook iets om zich op te verheugen. Dutch widow, weet een bevriende Engels-Nederlandse vertaler, is trouwens slang voor prostituee. Het een zal met het ander te maken hebben.

Veertien jaar geleden ging 's werelds eerste poppen-escortservice Doru no Mori (Het poppenbos) van start, nadat twee creatieve ondernemers in Tokio ontdekten dat Japanse mannen maar wat graag met hun favoriete karakter uit de populaire anime of mangastrips en -films naar bed zouden willen, maar ook weer niet bereid waren duizenden euro's neer te tellen voor de aanschaf van zo'n pop (nog afgezien van privacy-overwegingen; zo'n ding is groot en zwaar en je wilt niet dat de buren je ermee zien sjouwen). Japanse mannen nemen dikwijls zelf kleertjes en speeltjes mee en trekken een paar uur voor hun poppenspel uit.

De ontvangstruimte van BorDoll in Dortmund. Foto morad bouchakour

Orient Industries, de allereerste fabrikant van levensechte sekspoppen ter wereld, vierde vorig jaar in Tokio zijn 40ste verjaardag, lees ik in The Japan Times, de oudste en grootste Engelstalige krant aldaar. Sekswinkel-eigenaar Hideo Tsuchiya hoorde in 1977 mannen die een opblaaspop hadden gekocht klagen over lekkages. Toen dacht hij: dat moet anders. De massieve, anatomisch correcte sekspop gemaakt van rubber was geboren. Tegenwoordig heeft Orient Industries 26 mensen in dienst. Sinds 2001 worden de poppen vervaardigd van medicinale siliconen, hetzelfde materiaal waarvan borstimplantaten worden gemaakt. Ze hebben steeds beter werkende (stalen) gewrichten, er wordt gewerkt met echt haar. 'Toen we begonnen zagen de gezichten eruit als die van etalagepoppen', aldus Tsuchiya. 'Nu zijn ze veel realistischer.'

Verontrustender voor sommigen is dat de Japanse firma Trottla sinds 2005 poppen van kleine meisjes maakt en verkoopt, die in ostentatief seksuele standjes geplaatst kunnen worden. Wat de vraag oproept of de handel in zulke poppen pedofilie bevordert of juist tegengaat. Sommige landen verbieden de import van deze Trottla's. 'We moeten accepteren dat het onmogelijk is om iemands fetisj te veranderen', zei Shin Takagi, de man achter het bedrijf twee jaar geleden in een interview met het Amerikaanse blad The Atlantic.

Ook in Californië worden ambitieuze pogingen ondernomen om een vrouw te ontwerpen die realistisch oogt en aanvoelt. Twintig jaar geleden begon doe-het-zelfkunstenaar Matt McMullen, die ervaring had opgedaan met Halloweenmaskers, met het maken van poppen die hij Real Dolls noemt en die gemodelleerd zijn naar pornoactrices. Hij geldt als een van de innovatoren in de poppenwereld. Sinds vorig jaar breidt hij zijn poppen uit met artificiële intelligentie opdat ze terug kunnen praten ('papegaaien'), met hun ogen kunnen knipperen en glimlachen. Hoewel de belofte van seks met robots al lang in de lucht hangt, vallen de resultaten vooralsnog tegen, en de basis blijft hetzelfde: een androïde pop gemaakt van kunststof op een beweegbaar frame.

Foto morad bouchakour

Vagina in de vaatwasser

De reden dat sekspoppen opnieuw in de belangstelling staan - ook in Barcelona, Parijs, Londen en Wenen zijn poppenbordelen - is dat Chinese fabrieken deze siliconen sex dolls in productie hebben genomen en daarmee de prijs drastisch naar beneden is gebracht. 'Mijn' Yuki zie ik bijvoorbeeld op een website aangeboden voor euro1.849. Schaamhaar is optioneel voor euro 39,95. Met uitneembare vagina. Dit laatste vergemakkelijkt het schoonmaken; de vagina kan in de vaatwasser.

De fabrikanten die zich aanbieden via AliExpress, China's versie van eBay, met namen als Taqu, Knetsch en WM gebruiken geen medicinale siliconen maar het goedkopere thermoplastisch elastomeer. Dat heeft de anatomisch correcte sekspop een stuk dichterbij gebracht voor de gewone man, ook in Nederland, dat zich tot dusver moest behelpen met opblaaspoppen - de goedkoopste waarvan Stella, het opblaasbare schaap met 'lustopening' op bol.com bijvoorbeeld verkrijgbaar is voor euro 11,99.

Edelhuren und Bizarrladies staat op de gevel van het onopvallende roodbakstenen flatje op een industrieterrein in Aplerbeck, een buitenwijk van Dortmund. Al heb ik me er mentaal op voorbereid, ik schrik als ik BorDoll, het poppenbordeel, binnenga. Hier zitten in een kringetje, als op een vervelend vrijgezellenfeestje, een dozijn schaarsgeklede Liebespuppen bij elkaar rondom een tafeltje met snoepgoed. Zwijgend en bewegingsloos. Ze doen me denken aan de film The Stepford Wives, maar het zijn levensgrote barbies. Met lustopeningen, dat wel. Het kost 50 euro om een half uur met ze door te brengen, 100 voor een heel uur, 650 euro voor een half etmaal. Twaalf uur met een sekspop lijkt me dicht in de buurt komen van eenzame opsluiting, maar ik praat voor mijn beurt.

Evelyn Schwarz, de madam, met haar poppen. Foto morad bouchakour

Evelyn Schwarz, de 29-jarige madam van het bordeel, komt op mij afgesneld, zwaar opgemaakt en gekleed in kimono, waaronder een tuigje dat haar borsten als twee puntzakken patat in de lucht duwt. Heel anders, valt me op, dan de perfecte, bijna saaie rondingen van haar poppen.

'Ik zie ze niet meer', zegt Schwarz, met een wegwuivend gebaar. 'Ze horen bij het meubilair.' Ze draagt me onmiddellijk over aan gastvrouw Silke, terwijl Schwarz zelf een andere klant gaat helpen. Want BorDoll is in de eerste plaats een regulier bordeel, de poppenkast is voor erbij, hetgeen de vraag oproept of de poppen niet slechts een marketinggimmick zijn. 'Ze hebben de zaken geen windeieren gelegd', beaamt Schwarz nog.

Om mij, der Reporter, weg te houden bij de clientèle, word ik in een keukentje gestald, waar een gemoedelijk vakantierooster aan de muur hangt en een wandtegel met 'Family is where all life starts and love never ends.' Niet een wandtegel die je in een bordeel verwacht, of juist wel, natuurlijk. Schwarz is een (gescheiden) moeder, en Silke blijkt net haar eerste kleinkind te hebben gekregen.

Op mijn vraag of ze bang is voor valse concurrentie, haalt Rebecca, een blonde prostituee, nadrukkelijk haar neus op voor de Puppen. 'Das ist ja nur Plastik!', gnuift ze, driftig trekkend aan een filtersigaret.

Herenliefde

Het wordt al snel duidelijk dat de siliconenhoer een bijzaak is, bedoeld voor mannen die nieuwsgierig zijn (zoals ik), mannen die niet met een vrouw naar bed durven omdat ze overdreven verlegen of onzeker zijn (bijvoorbeeld door een beperking) en een kleinere groep terugkerende fetisjisten. 'Veel mannen mogen het van hun vrouw voor de nodige afwisseling best met een pop doen, maar niet met een echte prostituee', zegt Silke. 'De echtgenote wacht in de auto terwijl hun man binnen bezig is.'

Op de website van BorDoll delen diverse mannen hun ervaringen met de poppen. Een man vraagt of het mogelijk is om drie poppen tegelijk te huren (ja), eentje klaagt over een kapotte pop waar een stuk ijzer uitstak ('een soort zombie') en een Zweed zegt 'zo geil' te zijn dat hij van plan is helemaal naar Dortmund te rijden voor de ervaring.

Voor mannen die de herenliefde willen uitproberen, of voor geïnteresseerde vrouwen, is Diego (penislengte 17,4 cm in erecte staat) beschikbaar, maar die heeft teleurstellend weinig werk.

Sekspoppen veranderen de ethiek van het hoerenlopen. Er kan geen sprake zijn van uitbuiting van de prostituee, want de prostituee is van plastic. Ook jaloezie van partners van dit soort hoerenlopers lijkt misplaatst, omdat het 'slechts' om een object gaat - hoewel sommige mannen jaloers zijn op de vibrator van hun vrouw, een duidelijk geval van meten met twee maten.

Foto morad bouchakour

Niet iedereen volgt deze gedachtengang. Sommigen vinden poppenseks juist zieker. 'Aanvankelijk vertelde ik eerlijk op feestjes en partijen dat ik werkte in een poppenbordeel', zegt Silke, 'maar inmiddels weet ik wel beter. Ik heb geen zin meer in reacties als: 'O, hou op, ik zie het helemaal voor me, zo'n man met een pop. Verschrikkelijk!' Ongelooflijk, het taboe dat nog rust op dit soort praktijken.'

Silke gebaart dat het tijd is voor mijn afspraak: Yuki wacht op me. Niet bijten en krabben, legt ze nog uit. En ik mag ook niet met Yuki onder de douche, want dan gaat haar nek schimmelen. Een condoom is niet verplicht. Zoals te verwachten valt, is het reinigingsprotocol degelijk. Na elke sessie wordt de pop op elke mogelijke wijze gedesinfecteerd. Over de details doet het bordeel geheimzinnig. Dat is beroepsgeheim. 'Wij krijgen veel telefoontjes, ook uit Nederland, van mensen die even een poppenbordeel willen beginnen', vertelt Silke, 'maar er komt veel meer bij kijken dan je zou denken.'

Ik voel me vreemd nerveus. Gaat het wel lukken met Yuki? Ik moet haar zelf naar de kamer tillen. 'Ik begin daar niet meer aan', zegt Silke. 'Veel te zwaar.' Een van haar polsen raakte overbelast van het rondsjouwen van de transseksuele Alexa.

Alles doen wat god verboden heeft

Voordat het zover is ga ik naast Yuki zitten voor de foto die Ilina, een graatmagere prostituee met als specialiteit dirty games, zo vriendelijk is te maken. Ik drapeer haar hand op mijn been. Haar elastische vingers springen alle kanten op. Yuki kijkt me uitdrukkingsloos aan met haar bolle gezichtje.

Eén ding is zeker als ik Yuki in de voor mij gereserveerde White Room op een tweepersoonsbed heb gedrapeerd: haar huid voelt realistisch aan. Maar als ik met een vinger in haar buik prik, geeft het vlees niet mee. Het is te stug. Het lilt en trilt niet. Het geluid van een klap, bijvoorbeeld op haar billen of wangen, klinkt daarentegen wel weer geloofwaardig.

Ik kleed me uit. Zonder dit van plan te zijn, en hier is de eigenaardige mechanica van de (mannelijke) lust aan het werk, laat ik mij ophitsen door de pornofilm op de flatscreen boven het nephaardvuur. Het vooruitzicht met een Liebespuppe het bed te delen windt mij plotseling op, maar misschien heeft het mij vanaf het begin al heimelijk opgewonden. Eindelijk alles doen wat god verboden heeft, denk ik onwillekeurig. Als in elk mens, ergens, in de krochten van zijn libido, een verkrachtingsfantasie schuilt, een gewelddadig scenario van overheersing en onderwerping, dan kan dat hier schaamteloos worden uitgeleefd, want Yuki vindt alles best (mag ik aannemen) en niemand kijkt (mag ik hopen). Mits rijkelijk voorzien van glijmiddel doen Yuki's lustopeningen wat er van ze wordt gevraagd. Anaal ging zelfs nog nooit zo soepeltjes. Een tong in Yuki's mond duwen behoort tot de mogelijkheden, maar mag het kussen worden genoemd?

Foto morad bouchakour

Dan ebt de oprisping van geilheid weer weg, als een opgeblazen en losgelaten ballonnetje dat door de kamer heen sputtert. Dit hele 'gedoe', om met de Klisjeemannetjes te spreken, begint verdacht veel op ordinaire zelfbevrediging te lijken. Ik weet niet meer bij welke gelegenheid, maar romanschrijver Frans Kellendonk heeft eens opgemerkt dat iedere coïtus ingewikkelde masturbatie is.

Aanvankelijk was ik beducht voor het idee dat vrijen met Yuki iets necrofiels zou hebben, en inderdaad, een lichaam dat nergens op reageert, dat niet spreekt, niet ademt, en geen hartslag heeft, is de facto dood. Een voordeel van seks op zijn hondjes met een pop is dat het hoofd zich 180 graden naar je toe laat draaien, maar als ik dat bij Yuki doe, schiet haar pruik los. Het meest morbide aan haar is echter haar temperatuur. Yuki is op kamertemperatuur - poppen met interne verwarming zijn namelijk exorbitant duur, wel 8.000 euro per stuk, heb ik me laten vertellen - maar nu ervaar ik aan den lijve dat kamertemperatuur hetzelfde is als algor mortis, ofwel de koude van een lijk. Dat ik daar niet opgewonden van word, bewijst wellicht dat ik geen necrofiel ben.

Er wordt op de deur geklopt: ik heb nog tien minuten met Yuki. Afronden dus. Ik leg haar plat op bed, draai haar op haar zij, wat nog niet eens zo makkelijk gaat met een 32 kilo zware klomp siliconen, ga naast haar liggen en probeer lepeltje-lepeltje. Ik ben benieuwd of Yuki een soort intimiteit toestaat. Hoezeer ik me ook inspan, het lukt me niet mijzelf zo tegen haar aan te drukken, of haar tegen mij, dat er geen holtes tussen ons overblijven. Ziehier het androïde tekort, dat ook wel de uncanny valley is genoemd, naar Freuds begrip van het Unheimliche. Het beangstigende van het kunstmatige, zo was Freuds gedachte destijds, zit hem in de herkenning van het vertrouwde. Hoe meer niet-mensen op mensen lijken, hoe natuurlijker ze overkomen - tót het punt waarop we opeens worden herinnerd aan hun kunstmatigheid. Dit verklaart wellicht waarom sommige sekspopbezitters geen behoefte zeggen te hebben aan een pratende seksrobot. Praten verstoort de illusie.

Het is een kwestie van tijd voordat de werelden van enerzijds anatomisch correcte sekspoppen en fucking machines (apparaten die de geslachtsorganen steeds beter simuleren en stimuleren) en anderzijds de wereld van artificiële intelligentie dusdanig worden gecombineerd dat er werkbare androïden op de markt komen die zichzelf kunnen verwarmen, bevochtigen, en ons kunnen verleiden.

Foto morad bouchakour

Vanwege de hoge prijs van deze technologische hoogstandjes en hun beperkte beschikbaarheid zal dit in eerste instantie leiden tot robotprostitutie, luidt de overtuiging van David Levy, een 73-jarige Britse oud-schaakgrootmeester en informaticus, en auteur van het baanbrekende Love and Sex with Robots uit 2006, die zich sinds een jaar of vijftien jaar als pleitbezorger van seks en liefde met robots heeft opgeworpen. Als iemand op de feiten vooruit loopt, is het Levy wel. Op mijn vraag of hij weet heeft van een thans in functie zijnde robotprostituee, in de VS, of misschien Azië, mailt hij: 'Nog niet, maar dit zal niet lang meer duren.'

Levy heeft hoge verwachtingen van Harmony, de creatie van Abyss, het bedrijf van Matt McMullen, bekend van de Real Doll, waarvan de consumentenversie 'de komende maanden' zou moeten worden gepresenteerd. Met seksbots kunnen mannen, maar ook vrouwen, die moeite hebben met persoonlijke interactie, eindelijk ook een ervaring hebben die dicht in de buurt komt van the real thing.

Zo ver is het nog niet, maar de ontwerpers ploeteren moedig voort. Op een technologiebeurs in Linz presenteerde een Spaanse fabrikant onlangs Samantha, een pop die reageert op aanraking. Samantha heeft drie standen: 'familie', 'romantisch' en 'sexy', afhankelijk van waar je haar vasthoudt, legt een man uit in een demonstratievideo. 'Als je haar kust of in de borsten knijpt, schakelt ze over op sexy. In de sexystand is het uiteindelijke doel orgasme.'

Kathleen Richardson, een feministische hoogleraar ethiek aan De Montfort Universiteit in Leicester, even boven Londen, ageert al jaren tegen robotseks, poppenseks, en het mede door David Levy verspreide idee dat deze nieuwe vorm van seks een vorm van prostitutie is, maar dan zonder de nadelen, behalve voor de seksindustrie, want prostituees worden wellicht overbodig. 'Seks hebben is heel wat anders dan schaken', zegt ze in een telefonisch interview. 'Goede seks is alleen mogelijk bij de gratie van empathie en een machine is niet in staat tot empathie.'

Foto morad bouchakour

Richardson is ervan overtuigd dat de populariteit van seks met poppen en straks met robots ook het beeld van vrouwen en meisjes in de echte wereld aantast, net zoals de verbreiding van pornografie dat volgens haar heeft gedaan. 'Ik keek vroeger ook naar porno. In mijn puberteit stal ik video's van mijn broer. Later viel bij mij het kwartje. Er is niks onschuldigs aan porno, laat staan aan prostitutie. Beide zijn, net zoals seks met poppen, uitingen van totale onderwerping van de vrouw, die in niets verschilt van de meester-slaafverhouding ten tijde van de slavernij.'

Dat auto-eroticisme in de natuur voorkomt (veel dieren strijken met hun genitaliën tegen van alles en nog wat om een orgasme te bereiken) en zelfs porno (uit onderzoek blijkt dat bonobo's, aldus uroloog Mattelaer, liever naar plaatjes van geslachtsdelen kijken dan naar plaatjes van machtigere mannetjes), doet niets af aan Richardsons afkeuring. Ze gelooft ook niet dat het een kwestie is van een betere robot bouwen. 'Machines die de rol van mensen proberen over te nemen doen af aan onze humaniteit.'

Bordeelhoudster Evelyn Schwarz piekert er desgevraagd niet over om haar poppen in te ruilen voor seksrobots. 'Dan wordt zo'n robot gehackt of ze slaat op tilt en dan ben ik verantwoordelijk als mijn klanten iets overkomt.'

Voorlopig zijn het vooral de Liebespuppen die iets overkomt. Zoals Anna, het blonde Mädel met cup DDD, een van de meest gevraagde. Toen een klant met haar bezig was brak ze doormidden. De breuk bleek onherstelbaar. Schwarz heeft onmiddellijk een nieuw exempaar laten aanrukken uit China.