Kurhaus is half zo leuk als Hotel

Het is 'dat stukje cachet' waarvoor je je als popartiest, Amerikaans ambassadeur of Haagse jongedame-op-het-debutantenbal in een witte limousine bij het Kurhaus laat voorrijden....

Producent ID & DTV moet dolgelukkig zijn geweest toen het roemruchte Haagse hotel zijn deuren wijd openzette voor een documentaire die - vanaf vanavond wekelijks uitgezonden door RTL 4 - meer mocht worden dan een zesdelige reclamespot. Iets met soap-elementen, met een chefkok en een bagagist en een hoofd beveiliging ('Wij doen het met een glimlach'). Licht drama en lekker op elkaar reagerende 'hoofdpersonen' lagen voor het oprapen, zou je denken.

Maar het valt allemaal wat tegen, vooral in vergelijking met het Britse Hotel. In die serie praat echt personeel in een echt Liverpools hotel met elkaar, en niet voortdurend tegen een misplaatste interviewer. In de eerste van zes afleveringen van Het Kurhaus loopt de camera wél in de weg, terwijl er van dialoog of drama, laat staan soap, nog lang geen sprake is.

Voor een soap is een plotlijntje nodig, hoe dun ook, en hoofdpersonen waarmee je je vlot identificeert, en een vlotte afwisseling van handeling en gebabbel. Maar Het Kurhaus begint op Polygoon-toon met een historisch overzicht en glijdt veel te laat in het verhaaltje over het archaïsche Haagse debutantenbal, met jongedames in spierwitte jurken die in de grote zaal zwieren aan de hand van al bij voorbaat brallende jongemannen.

Dat bal is om van te smullen. Maar al eerder en beter gedaan door Gert-Jan Dröge. Dat wringt vooral wanneer de commentaarstem de jolige tekst van Bavo Galama ('volksdansen voor boven de drie ton per jaar') gaat oplepelen. Dat commentaar is plat waar het respectvol moet zijn, en past qua toon beter bij een documentaire over het baltsgedrag van naaktslakken dan bij een docusoap over het Kurhaus.

Intussen worden de helden van Het Kurhaus niet sympathiek en klinkt maar af en toe een zin zoals hij moet klinken (Haagse ober: 'ik lég het bestek rég tegenover elkaar en de hoge naad naar de zeekant'). Hoe de nieuwste Hollandse docusoap zo net-niks kon worden, is een raadsel. Te weinig geld om het hotel en de mensen die er werken goed te leren kennen, zodat ze minder bewegen en handelen als papieren poppen. Te weinig sjoege van soap?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden