interview lust & liefde

Klaartje (49): ‘Hoe kon ik, een intelligente vrouw, zo bedrogen worden?’

Terwijl Klaartje in bed op koffie wacht, verandert haar leven van het ene op het andere moment totaal. 

Beeld Saša Ostoja

‘In 2003 ben ik getrouwd, en vijftien jaar lang hadden mijn man en ik het geweldig samen. Op de een of andere manier wist hij me altijd het gevoel te geven dat ik de hoofdprijs was, hij deelde de gulste complimenten uit en liet ook anderen voortdurend weten dat hij het zo met mij had getroffen. Hij was het bovendien die me stimuleerde mijn studie op te pakken, waardoor ik inmiddels werk als therapeut. Ik was ervan overtuigd dat ik na twee langdurige relaties eindelijk de man had gevonden voor de rest van mijn leven. Hij was niet knap, maar met zijn sportieve lichaam vond ik hem heel aantrekkelijk en wij waren dus extreem gelukkig. Tot drie maanden geleden. 

Het was een dag niet lang voor onze verhuizing naar het enorme huis dat we hadden laten bouwen op het landgoed van zijn ouders. Hij wilde graag buiten wonen en ik had me laten overhalen door zijn enthousiasme, en begon al behoorlijk te wennen aan de gedachte aan kippen en geiten en onze gedeelde zorg voor zijn hoogbejaarde ouders die op hetzelfde terrein woonden. Ik werd die ochtend wakker en hij trok me even naar zich toe, snuffelde liefdevol aan mijn hals en ging opgewekt het bed uit om beneden koffie te maken. 

In afwachting van zijn terugkomst schikte ik tevreden de kussens in mijn rug en pakte mijn tablet om foto’s van onze laatste vakantie te bekijken. De batterij bleek leeg. Ik pakte de zijne en wat ik toen zag schopte mijn hele leven voorgoed overhoop. Aanvankelijk leek de foto van de naakte vrouw met haar benen wijd en een dildo in haar hand nog een afbeelding van een pornosite. Ik was verbaasd: zit hij nou echt op porno? Maar toen ik beter keek dacht ik de vrouw te herkennen. Was dat niet Laetitia, die jonge Spaanse onderzoeker van zijn werk met wie hij af en toe naar de film ging omdat ze hier bijna niemand kende? Ik twijfelde, want als ik Laetitia tegenkwam op recepties droeg ze nooit zo veel rode lippenstift en zagen haar wangen bleker.

Toen mijn man vrolijk de trap opkwam met twee kopjes koffie in zijn hand, hield ik zijn tablet in de lucht. ‘Kom jij eens even hier’, klonk het olijker dan ik ­bedoelde. ‘Is dit wie ik denk dat het is?’ En onmiddellijk, zonder enige waarneembare stress of aarzeling, antwoordde hij: ‘O ja, dat is Laetitia, ik heb al sinds de zomer een verhouding met haar, of eigenlijk nog een paar maanden langer.’ En hij liep weer naar beneden. Ik was nog niet van de schrik bekomen toen hij tien minuten later opnieuw zijn hoofd naar binnen stak en zei: ‘Ik heb Laetitia even gebeld en gevraagd of zij met mij in het nieuwe huis wil wonen en ze gaat akkoord.’

Vakantieliefde?

Voor komende zomer is Corine Koole nog op zoek naar mannen en vrouwen die willen vertellen over een bijzondere vakantieliefde van lang of kort ­geleden. We willen ook graag de ­vakantieliefde zelf aan het woord laten; zonodig gaan we samen met u op zoek. Mail een korte toelichting naar: lust@volkskrant.nl.

Ik keek hem aan. Dat huis, daar zouden wij gaan wonen, zijn grote wens, en ik had er de erfenis van mijn ouders in gestoken. En meteen erna volgde een nieuwe angstaanjagende gedachte: hoe kon ik, een intelligente vrouw, zo bedrogen worden? Zoals gezegd had ik al twee lange relaties achter de rug voor ik mijn man leerde kennen, ik was niet bepaald onervaren. In een poging enige grip terug te krijgen liet ik mij van mijn meest assertieve kant zien: ‘Ik wil nu Laetitia spreken.’ Die kwam braaf, bevend als een rietje, maar niet langer dan vijf minuten want veel hadden we elkaar niet te zeggen. Meer dan boosheid stond ik me op dat moment niet toe. Ik moest overeind blijven. Mijn man besloot ik voorlopig uit logeren te sturen. Ik reed hem naar zijn ouders. Die bleken al op de hoogte. Ze vonden het vervelend voor me, zeiden ze, maar het bleef toch hun zoon. En zo lieten ook deze hoogbejaarden mij vallen. Binnen de kortste keren werd ik volledig uitgewist.

We hebben er vervolgens veel over gesproken, hij en ik. Dat moet ik hem nageven. Als linkse intellectueel zag hij ook wel in dat hij mij iets van een verklaring schuldig was. Tijdens die wekelijkse gesprekken bleek dat hij al tien jaar lang met andere vrouwen rommelde en met Laetitia had het zover kunnen ­komen, omdat zij ongebonden was, zo redeneerde hij erop los. Mijn man gaf toe dat hij zich na zijn felbegeerde promotie vorig jaar wat arrogant was gaan gedragen in de overtuiging dat alles hem vanzelfsprekend toekwam. Maar ik denk dat het geraffineerder in elkaar stak. Hij kende haar al toen zij nog in Spanje woonde. Ik herinner me hoe ik hem tijdens een van hun onderzoeksprojecten daar opzocht. Achteraf bleken ze toen al een verhouding te hebben, en toen ik hem later vroeg waarom hij destijds zo had aangedrongen op mijn komst zei hij: ‘Het was toch gezellig? Bovendien was jij het alibi voor mijn andere collega’s. En Laetitia vond het goed dat ik seks met je had die week.’

Werkelijk, ik viel van de ene verbazing in de andere. De schok dat ik mijn echtgenoot blijkbaar totaal niet kende, trilt nog altijd na. Ik was die week van zijn grote bekentenis net begonnen met een nieuwe baan, maar even tot niets in staat. Ik heb meteen open kaart gespeeld en mijn nieuwe collega’s reageerden als engelen, goddank. Ook ben ik mijn twee exen gaan opzoeken, ik wilde van hen horen wat mij mankeert: riep ik dit soms allemaal over mezelf af? Het voelde zo vies. Zestien jaar waren bezoedeld. Ik had wellicht achterdochtiger moeten zijn toen hij en Laetitia wekenlang door Andalusië reden voor hun onderzoek, misschien gunde ik hem te veel. Maar dan appte hij een foto van hun tweeën en schreef eronder: we zijn aan het ruziën over de route. Zo gaf hij een schijn-openheid die me onmiddellijk geruststelde. Daarbij, ik wil helemaal geen wantrouwige vrouw zijn. Nog steeds niet. Daarom moet ik verder. Eerst begrijpen wat er is gebeurd, en dan verder. Zodra het me lukt om dat gewicht van mijn hart te krijgen, veer ik op als een jonge grasspriet. Ik heb geen keuze.’

Op verzoek van de geïnterviewde is de naam Klaartje gefingeerd.

Van Twee Kanten: Overleeft een liefde ziekte, een miskraam of vreemdgaan? In Van Twee Kanten interviewt Corine Koole twee partners apart van elkaar over een heftige gebeurtenis in hun relatie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden