Kip met olijven


Ingrediënten


Voor 4 personen
1/2 tl saffraandraadjes
1 tl gemalen kaneel
wat suiker
1 el donkere honing
8 (medjul)dadels
4 stukken kip van de bout
scheutje olijfolie
2 tenen knoflook, geplet
1 klein blik (400 ml) gepelde
tomaten
1 theelepeltje suiker
een snuf oregano
100 gram groene of zwarte olijven
zout


Het is even blijven liggen, het persbericht over olijven. Hoe gaat dat, het was december en dus moest er veel en chic gegeten worden. Room, fonds, frituur, boter en eieren, het kon niet op. Nou ja, het ís op. Afgelopen weekend een laatste oprisping met door een Belgische vriend speciaal uit Pajottenland meegebrachte bloedworsten, maar nu is het klaar. Af. We kunnen geen calorie meer zien. Ik durf te wedden dat als de katholieken hun vastentijd van veertig dagen meteen na Driekoningen lieten ingaan, ze er tot op de huidige dag succes mee zouden hebben.

Goed, olijven. Waarom nu wel? Omdat het me doet denken aan de sobere eetaanpak van arme mediterrane lieden. Lunchen met niet meer dan een handje olijven, een stuk brood, een halve ui en - dat wel natuurlijk - een slok wijn. Ontslakken langs de Middellandse Zee. Het mij een maand geleden toegestuurde persbericht komt van de belangrijkste importeur van Griekse producten en meldt dat er veel te weinig Griekse olijven zijn om aan de vraag te voldoen. Wereldwijd wil iedereen steeds meer van die vruchtjes eten. Spanje produceert er heel veel, maar de Griekse zijn lekkerder, volgens Aridjis; je bent Griek of je bent het niet. De grote purperzwarte kalamata-olijven, de rijpzwarte konseroliva en de gewone groene zullen stukken duurder worden.

Een wonderlijk bericht, nu ik er nog eens over nadenk. Voor handelaars vast van groot belang, maar voor kleine etertjes zoals wij nauwelijks. Wat eten wij op jaarbasis? Twee kilo, drie, vier? Dat betekent hooguit enkele euro's meer betalen. Als het prijsverschil met concurrerende olijfjes oploopt, gaan wij trouwens toch denken dat dat ligt aan een superieure kwaliteit.

Vandaag geen recept voor een lunch van olijven, brood, ui en retsina. Dat kunt u ook maken zonder dat de Volkskeuken uw hand vasthoudt, zo u het al zou willen. Nee, we maken iets simpels, iets lichts. Kalfsvlees zou goed kunnen, maar dat is weer duur, terwijl we zo na december minimaal de schijn van matigheid willen ophouden. Dus wordt het kip. Kip is licht, kip is makkelijk. Vermijd echter de filet, want die wordt te gauw taai en droog. Koop iets van poten, hele bouten, dijen (die tegenwoordig vaak kipkarbonaden of kipsteaks heten), drumsticks.


Bereidingswijze

Zout de stukken kip en braad ze in een scheutje olijfolie aan, niet te hard, anders spettert het zo. Bak de knoflook nog een minuutje mee en doe dan de gepelde tomaten en de suiker in de pan. Druk de tomaten stuk met een houten spatel. Zet een deksel een beetje schuin op de pan en laat op een laag vuur 20 minuten pruttelen. De saus moet dikker worden, ga zonodig nog eventjes langer door. Strooi dan de oregano over de kip en voeg de olijven toe. Warm nog vijf minuten door. Eet het met rijst.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden