Kinderen horen aan de zijlijn

Veel stellen gaan inderdaad uit elkaar als de kinderen nog heel jong zijn, constateerden we vorige week met Esther Jansen....

Piet Vermeulen (45), maatschappelijk werker en echtscheidingsbemiddelaar uit Den Haag ziet een heel andere oorzaak: verse ouders hebben veel te veel aandacht voor de kinderen. 'Ze plaatsen ze in het centrum van het gezin', schrijft hij. 'En daarmee wordt ze een plaats toebedeeld die hen niet toebehoort. Kinderen horen aan de zijlijn te staan en te zien dat hun ouders individueel en ook samen gelukkig zijn. En dus niet alleen maar omdat het hun ouders zijn. Een vader moet af en toe met vrienden een filmpje kunnen pikken, en een moeder moet eens lekker uitgaan met een vriendin. Dat si beter voor een huwelijk of relatie en zo krijgen de kinderen een voorbeeld hoe het moet.'

Sylvia Bastiaanssen (38, Baarle-Hertog) voelt zich gekwetst door Esther Jansens veronderstelling dat bij ouders die uit elkaar gaan vaak weinig tot niets aan de hand lijkt te zijn. 'Doet gewoon pijn om te lezen, als je na een jarenlange, zware strijd toch die afschuwelijke beslissing hebt moeten nemen', schrijft ze. 'Ga er maar van uit dat echtscheiding, zeker als er kleine kinderen in het spel zijn, niet iets is wat je in een opwelling doet, al komt het kennelijk op sommigen zo over.'

'Inderdaad: scheiden is lijden, vooral voor de kinderen', vindt Nan Weimar uit Leiden (een 'geheel niet haatdragende of rancuneuze moeder' van twee kinderen van inmiddels 30 en 33 jaar). 'Hoe kun je ze uitleggen, 8 en 11 jaar oud, dat een van de twee mensen die ze het meest vertrouwen, van de ene dag op de andere is vertrokken en ligt te huilen bij een nieuwe liefde? Helaas zijn het meestal de vaders die dit onzinnige gedrag vertonen en zo het hele verdere leven van hun kinderen beïnvloeden. En als er dan gescheiden moet worden, dan graag allebei de verantwoordelijkheid nakomen voor de kinderen. Dat betekent: degene die de kinderen opvoedt zo veel mogelijk steunen (moeilijk, maar het moet), in de buurt blijven wonen en geen gezeik over geld. Rechters, pak ze aan, die halfslachtige, verlaat puberende vaders die denken hun gezin in de vuilnisbak te kunnen donderen als de vervaldatum is verstreken. Pfft! Het moet maar eens gezegd.'

In de omgeving van G. Junte uit Gouda (38, twee kinderen) zijn de afgelopen twee jaar zes stellen gescheiden. 'Dat kinderen er de dupe van worden is naar mijn idee een verhaal apart. Je geeft ze in elk geval mee dat een relatie niet eeuwig duurt. Ze zullen daardoor in hun eigen relaties altijd een reserve inbouwen.'

'En als we het toch hebben over het effect bij kinderen', suggereert Junte, 'dan zouden we een discussie kunnen voeren over de rol van de nieuwe stiefvader enmoeder.'

Goed idee.

Dus bij deze: stiefvaders enmoeders. Wanneer introduceer je ze? Welke rol mogen ze spelen bij de opvoeding? En hoe gaat dat nou in de praktijk, tussen die nieuwe liefdes en bestaande kinderen?

En voor wie geen zin heeft in de naweeën van echtscheidingen liggen er ook nog de vragen van Elsbeth de Graaf uit Landsmeer (39, twee kinderen). 'Wat is dat toch voor onbedwingbare neiging van ouders om je bij het afscheid een hevig snottebellende peuter in het gezicht te duwen met de woorden: ”Krijgt Elsbeth ook een kusje?” Ik wil helemaal geen kusje van een kind dat mij door de ouder wordt opgedrongen.'

En, vraag, twee: 'Waarom ver velen zoveel moeders je met de be levingen, het gevoelsleven en de gedragingen van hun kinderen?'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden