Kies de kaas en leef

Voorkeuren, dat wat je lekker of mooi of goed vindt, hebben allerlei factoren als basis. Je opvoeding is er eentje van. Tegen een paar elementen daarvan zet je je af, de veel grotere rest neem je over. Maar verderop in je leven ga je besluiten nemen. Je hoort bij die groep, bij dit soort mensen, je wilt dit of dat uitstralen. Daarom eet je biologisch, ben je carnivoor of vegetariër of raw foodie. Of iemand 'die het allemaal niet kan schelen'. Want ook dat is een keuze, waar sommigen trots op zijn.

Onno Kleyn
null Beeld thinkstock
Beeld thinkstock

Ingrediënten

100 g pecorino (of parmezaan) aan een stuk
400 g tortiglioni, penne of andere korte pasta
zwarte peper uit de molen
Nieuwe smaken hebben dikwijls een beslissing nodig om in het repertoire te worden opgenomen. Koffie bijvoorbeeld. Die hoort bij het volwassen worden, je eerste kop koffie is een initiatierite. Bij 'ons soort mensen' hoort voorts dat we oesters eten. Die stap heb ik nou net nooit gezet. Of nee, ik heb hem te halfhartig genomen. De eerste oester was te erg en dat is hij gebleven. Maar zaterdag at ik een opmerkelijk ruig stuk lamsvlees in een trattoria in Rome, een ribstuk met botten en nogal wat vet en verstopte organen als het niertje en een stukje lever. Het zag er prachtig uit, dat abbacchio, glanzend bruin gebraden, en het smaakte intens sappig maar ja, ik kan me levendig voorstellen dat er veel mensen zijn die hier zouden afhaken. Mensen die misschien dol op oesters zijn.

Ook ik moest even nadenken bij de eerste hap. Vlees van dat soort jonge dieren, zuiglam en speenvarken (ja, de cochinillo asado was glorieus in Segovia, Spanje) heeft een nadrukkelijke smaak, in al dat zachte weefsel. Het leven is niet ver weg. Maar net als eerdere keren viel de beslissing hier naar de positieve kant. Ja, ik ben iemand die dit lekker vindt, vind ik. Heel lekker zelfs! Mijn oester heet zuiglam. Vandaag echter geen recept daarvoor.

Ook fantastisch in Rome zijn de achteloze pasta's, gerechten met bijna niets als het om ingrediënten gaat. Nodig is slechts de aandacht van de koker. Neem de pasta al cacio e pepe: met flink vers gemalen zwarte peper, gemalen schapenkaas en kookvocht. Niks meer. De keus van kaas is doorslaggevend. Neem nogal harde pecorino of anders parmezaan en rasp die zelf. Kook de pasta behoorlijk al dente: 2 minuten korter dan aangegeven. Draai vast de knop van de pepermolen losser, zodat hij grover maalt. Bewaar een kop kookwater en giet de pasta af. Meng met draaien peper en wat kookwater op zacht vuur tot 'saus' en bestrooi met kaas.

Eten is kiezen.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden