Het eeuwige levenKartika Liotard

Kartika Liotard (1971-2020): SP’er die streed voor veilig voedsel en drinkwater

Ze kwam in het Europees Parlement toen de SP naar een betere EU streefde. Maar ze vertrok uit Brussel toen de SP zich tegen de EU keerde.

Kartika Liotard

Lang had ze zich aangepast aan de strikte partijdiscipline van de SP. Maar in 2010 werd het de europarlementariër Kartika Liotard te gortig.

De partijleiding vond dat ze geen deel meer mocht uitmaken van de commissies voedselveiligheid, vrouwenrechten, milieu, ­natuur en dierenwelzijn, omdat de SP nu een anti-EU-partij was en zich niet meer liet gebruiken voor allerlei Brusselse projecten, zegt Erik Meijer, met wie ze een tweemans-SP-fractie vormde. Ze kreeg van hogerhand een andere opdracht: calculaties maken over hoeveel geld er in Straatsburg omging. Kiezersbedrog, vond Liotard.

Ze kon niet langer functioneren voor de partij, zegde haar lidmaatschap op, maar bleef als onafhankelijk parlementslid deel uitmaken van het Europees Parlement tot de volgende verkiezingen. Daarna probeerde ze haar eerdere maatschappelijke carrière weer op te pakken, maar in 2016 bleek dat ze hartproblemen had. Uiteindelijk was haar hart zo slecht geworden dat een donorhart de enige optie was. Dat kreeg ze met voorrang in mei van dit jaar. Het nieuwe orgaan leek aanvankelijk goed te functioneren. Maar al snel ontdekten de artsen een resistente ziekenhuisbacterie in de alvleesklier, die ze niet onder controle kregen. Dat is haar uiteindelijk fataal geworden. Kartika Liotard overleed 1 augustus.

Haar vader, Lucien Liotard, noemt een eerder gepubliceerd verhaal uit de gelederen van de SP, over een tumor in haar hersenen, nogal pijnlijk. ‘Ze heeft nooit een kwaadaardig tumor in haar hersens gehad, wel een adenoom aan de hypofyse, dat operatief is verwijderd.’

Kartika was de enige dochter van hem en zijn vrouw Tonny. Kartika had Franse voorouders, maar haar overgrootmoeder was van ­Javaanse afkomst. Toen ze jong was, verhuisde het gezin naar de Limburgse gemeente Born, van waaruit ze naar het vwo in Sittard ging.

Daarna ging ze studeren aan de universiteit in Maastricht. Ze sloot zich daar aan bij de SP, die toen nog klein was in Limburg. Vanaf 1997 werkte Liotard op het ministerie van Landbouw, waar ze zich als teammanager juridische zaken bezig hield met Europese subsidieregelingen. In 2003 meldde ze zich voor de kandidatenlijst van de SP voor de Europese verkiezingen. Vanwege haar expertise op het ­gebied van landbouwsubsidies kreeg ze een derde plek op de lijst, maar dankzij voorkeurstemmen kreeg zij de tweede zetel.

Op dat moment streed de SP voor een socialer Europa, maar dat beleid veranderde. Na het referendum over de Europese Grondwet in 2005 besloot de SP een ‘anti-EU- partij’ te worden, niet meer te streven naar een beter Europa maar te strijden tegen Europa, aldus Erik Meijer.

Liotard bleef niet onopgemerkt in Brussel. Zo was ze daar rapporteur over toelating van nieuwe voedingsmiddelen en officieel contactpersoon voor de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid. In 2009 schreef ze het boek Poisoned Spring, over privatisering in de drinkwatersector. In 2009 werd ze herkozen, met Dennis de Jong als nieuwe fractieleider. Met hem kon ze niet door één deur, hetgeen tot een breuk leidde.

Drie jaar was ze onafhankelijk lid van het EU-parlement en vice-voorzitter van de fractie van verenigde linkse partijen. In 2014 keerde ze terug naar Landbouw in Den Haag, inmiddels onder­gebracht bij Economische Zaken. Ze stapte snel over naar het ­College voor de toelating van ­gewasbeschermingsmiddelen en biociden in Ede. Het laatste jaar werkte ze vanuit huis, omdat ze door haar hartproblemen niet meer kon reizen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden