Het eeuwige leven Jopie Van Breemen-Teunis (1923-2019)

Jopie van Breemen-Teunis maakte de revolutie van de jeugdcultuur mee vanuit de herberg

Ruim dertig jaar runde Jopie Teunis met haar man de jeugdherberg in Nijverdal. Zo zag ze van nabij hoe de jeugd­cultuur veran­derde: van thee naar bier.

Jopie Teunis. Beeld RV

Dat er op een gegeven ­moment gemengd kon worden geslapen – naast de meisjes- en jongensslaapzalen kwamen er tweepersoonskamers – konden zijn ouders nog wel hebben. ‘Dat is hun eigen verantwoordelijkheid, vond mijn moeder’, zegt Ton van Breemen. Maar het schenken van alcohol hielden ze zo lang mogelijk tegen.

Jopie Teunis was een van de laatste ouderwetse jeugdherberg­moeders van Nederland. Van 1951 tot 1982 waren zij en haar man Leo (‘Bolle’) van Breemen vader en moeder, zoals dat toen heette, van de jeugdherberg Doevenbree in Nijverdal.

Zij maakte de revolutie van de jeugdcultuur in de jaren zestig en zeventig van heel dichtbij mee: van kortgeknipte kopjes tot lange haren, van volksdansen tot punk, van schoolgroepen tot tieners op de bromfiets en van thee tot bier. Ze zouden ook nog heel lang van hun pensioen genieten in hun zelf opgeknapte boerderijen aan de overkant van wat later een Stayokay en ten slotte een asielzoekerscentrum werd. Bolle van Breemen overleed drie jaar geleden. Op 29 augustus overleed ook Jopie Teunis. Jopie stak haar mening niet onder stoelen of banken. Discussies met haar man rondde ze af met de opmerking: ‘Een Teunis wordt nooit een Van Breemen en dat is maar goed ook.’

Jopie Teunis werd geboren in een rood nest van drie kinderen in Amsterdam. Zoals bij kinderen uit socialistische kringen gebruikelijk was, trok ze op met jongeren uit de Arbeiders Jeugd Centrale (AJC) en Ons Huis, dat kampeerweekeinden en vakanties organiseerde. Hier leerde ze Bolle kennen – de zoon van een diamantbewerker.

Jopie had na de lagere school een opleiding gekregen aan de ­Modevakschool. Eerste werkte ze op een naaiatelier, later bij particulieren thuis. Bij haar eerste loon­betaling kreeg ze niet één gulden, zoals afgesproken was, maar slechts 99 cent. ‘Ze bejátten me nog voor een cént!’, reageerde ze boos. Toen vader Teunis uitlegde dat die cent werd ingehouden als ziekengeld, werd ze nog bozer.

Beeld RV

In de oorlog trok ze langs boerderijen om in ruil voor spin- en naaiwerk voedsel voor de familie in Amsterdam te kunnen krijgen. Na de oorlog trouwde ze met Bolle, die als tuinman voor de gemeente Amsterdam werkte.

Ze vonden dat ze iets van hun AJC-idealen aan een volgende generatie moesten doorgeven. In 1949 kwamen ze als assistenten in dienst bij de jeugdherberg in Elst. Als de groepen jongeren die daar sliepen in de ochtend waren vertrokken, moesten zij de vloeren schrobben, naaiwerk verrichten, de tuin opknappen en het avondeten bereiden voor 600 trekkers.

In 1951 kregen ze kans de Doevenbree in Nijverdal te gaan leiden. Ron ten Kortenaar was verscheidene jaren hun assistent: ‘Normaal was dat de trekkers per fiets vanaf drie uur ’s middags arriveerden. Iedereen moest meehelpen het eten te prepareren. Corvee heette dat. Na het eten en de afwas werd met de gasten gewandeld, gezongen en spelletjes gedaan.’

Hun twee kinderen, Ton en Els, groeiden in de jeugdherberg op. ‘Het werk ging 24 uur door. Maar onze ouders gaven ons ook voldoende aandacht’, zegt Ton. Hij herinnert zich het moment dat zijn moeder thuiskwam en tegen zijn vader zei: ‘Aan de overkant staan twee onbewoonbaar verklaarde boerderijtjes. Kunnen we die niet kopen?’ In augustus 1982 gingen ze daar wonen en ze bleven er tot ver na hun 90ste levensjaar.

Ze wandelden veel in de omgeving, maar maakten ook lange reizen. ‘Hun grote trots was de orchideeënkas’, vertelt Ten Kortenaar. Intussen koesterden ze de overtuiging dat ze iets van hun idealen hadden kunnen overbrengen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden