Week uit

Joost van Bellen put hoop uit de kleine opstekers in zijn patio

null Beeld Ivo van der Bent
Beeld Ivo van der Bent

De week zit er weer op. Met dj, party-organisator en schrijver Joost van Bellen (59) nemen we de hoogte- en dieptepunten door.

Een dj in de rubriek, nou dan weet je het wel: dat zijn die mensen die al sinds maart vorig jaar zonder werk zitten, zonder prik en zonder perspectief vooral, en in het geval van Joost van Bellen inmiddels ook met een kaalgegraasd pensioen en het gevoel dat zijn raison d’être onder hem weg is geslagen. Overdreven? Joost: ‘Al op mijn 6de organiseerde ik circussen in de achtertuin. Het zit me zó in het bloed om mensen te vermaken en om op die manier liefde te geven en te ontvangen, dat het als een rouwproces voelt wanneer zoiets elementairs is weggevallen.’

Therapie helpt, evenals op tijd naar bed gaan, gezond eten, weinig drank (met drugs was-ie al gestopt) en er tóch elke dag even op uit. En het was op één van die wandeltochten dat hij langs Het Tulpenmuseum Amsterdam kwam, ‘een plek waarvan ik altijd dacht dat het een tourist trap was, zo’n Schipholwinkel waar ze ook gebreide Incamutsen met wietlogo’s verkopen.’ Maar wat denk je? Geweldige zaak, kundig personeel en bollen vol belofte. Hij koos het Aladdin’s Carpet-mengsel en stopte ze afgelopen december, op het dieptepunt van zijn depressie, zwart gat, darkest hour, met de moed der wanhoop in de grond. Want, dacht hij, als het in het voorjaar dan nog steeds zo slecht met me gaat, komen er in ieder geval bloemen naar boven, wat een teken zal zijn dat het leven altijd doorgaat en dat de hele mooie dingen soms in het hele kleine zitten – en zich soms zelfs in het donker voltrekken, toch een opsteker.

En ja hoor: afgelopen week kwamen de eerste tulpen uit, fijne kleine Perzische oerkelkjes die Joost nu elke ochtend vanaf zijn Amsterdamse patio levenslust staan toe te wuiven. En die kan-ie goed gebruiken, want nu er nog altijd geen einde is gekomen aan de coronacrisis, is hij begonnen aan het schrijven van zijn tweede roman: Nachtdier, ‘een oprecht en volstrekt gelogen biografie over een escapistische dj die in 2020 terugkijkt op zijn leven en zich afvraagt waarom hij in godsnaam dj is geworden.’ Dicht bij huis zullen we maar zeggen, maar de discipline om elke dag drieduizend woorden te tikken, zínnige woorden vooral... Joost: ‘Ik vrees dat mijn uitgeverij vandaag in de krant moet lezen dat ik de deadline weer niet heb gehaald.’

Maar de tulpen mooi wel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden