Column Aaf Brandt Corstius

Jongens die meisjesdingen doen, daar worden mensen ongemakkelijk van

Eén ding is me bijgebleven uit de Bergmanstorm van afgelopen week. De Bergmanstorm, dat is de storm, of het stormpje, dat altijd even rondwaart als Sunny Bergman een film heeft gemaakt. Ze zegt in die films iets stelligs over Zwarte Piet of rimpels, of, zoals nu, over mannelijkheid en vrouwelijkheid, en daar slaan alle media op aan, dan gaat iedereen er wat van vinden, en daarna gaat de storm weer liggen.

Het lijkt nu alsof ik dat allemaal ironisch benader, maar ik vind stormpjes creëren absoluut een talent.

Maar goed, één ding is me bijgebleven uit de Bergmanstorm, en dat is dat Theo Maassen het in Bergmans film zielig vond dat jongetjes in IJsland op school tijdens gendercompensatieles – ’t is weer eens wat anders dan aardrijkskunde – elkaars nagels lakten. Hij vond het ‘een beetje akelig’ en werd er ‘ongemakkelijk van’.

Dit zit me al een tijd dwars: dat meisjes die jongensdingen doen door iedereen worden bejubeld en aangemoedigd – en dit speelt al decennia, namelijk sinds Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid (en slim was dan dus dat je een bètastudie ging doen). Ja, meisjes gaan op voetbal, knippen hun haar af, spelen met auto’s, en dat vind iedereen leuk en stoer. Maar het tegenovergestelde is ook het geval: dat veel ouders het storend vinden als hun dochters meisjesdingen doen, dus roze jurken dragen en alsmaar met glitter bezig zijn. Zo lijkt het alsof je feministisch bezig bent als ouder – ‘Kijk, ik geef mijn dochter een eigen hamer en een werkbank!’ – maar er zit een zekere mate van onderdrukking aan (‘Ze mag van mij niet zo’n domme Disneyprinsessenjurk’).

Meisjes mogen (moeten) dus alles doen wat jongens altijd deden, maar jongens hoeven geen meisjesdingen te doen, sterker nog: daar worden mensen ongemakkelijk van. Theo Maassen had het idee dat de jongens tot nagellakken werden gedwongen, en ik weet niet of dat in IJsland zo is, maar ik weet wel dat veel jongens het gewoon leuk vinden om hun nagels te lakken. Daar zit weinig dwang bij, want nagels lakken is nou net iets wat je slecht onder dwang kunt doen. Het is al moeilijk genoeg om alles binnen de randjes te krijgen, laat staan als er iemand dwingend naast staat.

Kortom: iedereen moet doen waar-ie zin in heeft. Daar wil ik graag een documentaire over maken. Maar daar zal ik wel geen subsidie voor krijgen.

Er is me trouwens nog iets bijgebleven uit de Bergmanstorm, en dat is dat Sunny Bergman in een interview casual opmerkte dat er een stam in Congo was waar de mannen borstvoeding geven.

Daar word ik dan weer ongemakkelijk van. Puur omdat ik niet snap hoe dat kan.

Maar ik ga het niet googelen, want ik vind het zo’n goed feit dat ik niet wil weten of het waar is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden