'Johnny the Greek' zoekt het kleine mathematische voordeel 'Blackjack is een kleine, rare oorlog'

'Dit spel is een kleine, rare oorlog', zucht John Taramas, terwijl de dealer de kaarten opnieuw schudt. Blackjack is een vorm van eenentwintigen....

Van onze verslaggever

Hans Moleman

AMSTERDAM

Vorig jaar vierde Taramas zijn eerste lustrum als professioneel blackjack-speler. Het casino is voor hem geen avondje uit, maar een goed verdienend emplooi. Taramas: 'Ik zou nu kunnen ophouden en de rest van mijn leven van de rente van de speelwinst kunnen rondkomen. Geen wild leven, hoor.'

Wie echter mocht denken dat de lange avonden aan de speeltafel synoniem zijn met glamour, die heeft het mis, zegt John. Kaarttellen is keihard werken.

'Je hebt er veel geduld en doorzettingsvermogen voor nodig. En moneymanagement.' Lichaam en geest moeten in conditie zijn. Sporten en goed eten, niet drinken. 'Ik heb er zeven jaar over gedaan om een topspeler te worden.'

De 35-jarige Taramas kwam in 1986 naar Nederland. De Griekse playboy, die in zijn jeugd als marathonloper tot de Top-10 van Griekenland behoorde, was op Rhodos verliefd geworden op een Hollandse blondine. Hij volgde Tanja naar Amsterdam en trouwde haar. Het gezin, met de zoontjes Nykos en Christos, woont nu in Slotermeer.

Hoe hij de speeltafel tot zijn werkterrein verkoos? 'Ik wilde iets ongewoons doen.' Taramas wilde niet zijn familie achterna, die in Athene drie winkels in lederwaren heeft. Zijn ogen twinkelen. Johnny the Greek besloot speler te worden.

Hij begon in Amsterdam in kleine, illegale casino's. 'Daar vertelde iemand me dat je kunt winnen op drie manieren. Bedriegen, pokeren of kaarten tellen. Dat laatste leek me het beste.' Hij ging naar de boekhandel en kocht alle boeken over blackjack. Na een tijdje stapte hij over naar 'de universiteit van Zandvoort'.

De begintijd was het moeilijkst. Kaarttellen is vooral concentratie: bijhouden welke kaarten de dealer uit de slof van 312 uitdeelt, aftellen wanneer de kansen komen. Een spel duurt meestal een kwartier, een gemiddelde werkavond heeft tweehondervijftig spelrondes. Niet meer dan 35 keer zet hij hoog in. 'Het kleine mathematische voordeel, daar gaat het om.'

Nederland telt momenteel zes professionele tellers. Hun hobby is hun broodwinning. De tien Holland Casino's krijgen verder regelmatig bezoek van topspelers uit het buitenland. Zoals de Israëliër, vijftiger grijs baardje, casual kleding. Nonchalant ruilt hij een fiche van tienduizend gulden om voor kleinere schijfjes. 'Die man is echt geniaal', fluistert John vol ontzag. Laatst zou hij nog in één maand een miljoen gulden hebben gewonnen.

Het is weinigen gegeven het beroepsspelen lang vol te houden. 'Van de honderd mensen die het proberen, gaan er tien door. Van hen zal er één aan verdienen', schat Taramas. 'Het is veel moeilijker je eerste ton te verdienen dan je eerste miljoen.' De meeste kaarttellers gaan in die lastige begintijd over de kop omdat ze hun geld niet reserveren voor het spel, maar het vlot weer uitgeven.

'Als je duizend gulden wint, mag je het niet uitgeven aan een mooi pak of dure schoenen. Het eerste jaar moet je hoogstens rekenen op een kleine winst. Dat werkt ontmoedigend, want je werkt in een weelderige omgeving.' Zelf kwam hij de magere jaren door dankzij allerlei baantjes, 'schoonmaken en zo'. Het eerste goede jaar voor John Taramas was 1993.

Over zijn speelwijze wil hij niet veel kwijt. 'Ik heb een voordeel van 1 procent', klinkt het wat raadselachtig. 'Als je wilt weten hoe dat werkt, moet je een paar jaar meelopen.' Maar de rekensom die volgt, laat aan duidelijkheid niets te wensen over. Een voordeel van 1 procent betekent honderd gulden winst op elke tienduizend gulden inzet. 'Als je dan duizend uur per jaar speelt, zoals ik, verdien je honderdduizend gulden.'

Taramas verdient meer, geeft hij toe. Belastingvrij. 'Vroeger zeiden mensen tegen me ''waarom doe je dat nou, dat blackjack''. Nu is het ''hoe doe je dat?'', zegt Taramas met een bescheiden glimlach.

Holland Casino kan zijn professionele klanten inmiddels uittekenen aan de speeltafel. Maar om nu te zeggen dat de relatie overloopt van hartelijkheid, nee. Een oude klacht van de kaarttellers is dat de casino's hen extra op de vingers kijken. Als het maar even kan, wordt een waarschuwing gegeven, die bij herhaling wordt omgezet in een speelverbod.

Taramas heeft zijn klachten over de arbeidsomstandigheden op de pluche werkvloer. In 1994 werd hij zes maanden van de vloer verbannen, van vorig jaar heeft hij nog een waarschuwing lopen. Herhaling kan een jaar uitsluiting betekenen. En waarom? Onbenulligheden waarmee 'gewone' spelers nooit worden lastiggevallen, zegt hij.

Holland Casino ontkent dat het beroepsspelers discrimineert. Wie de huisregels naleeft, zou nergens last van hebben. 'De heer Taramas is niet zo'n heilig boontje', meldt directiewoordvoerder Van Erve. 'Hij is enkele malen uiterst vervelend geweest tegen andere gasten. Ook in Griekenland heeft hij problemen gehad met casino's.'

De beschuldigde vindt het allemaal uiterst onsportief. 'Het casino probeert me in mijn werk te dwarsbomen.' Hij is nu maar weer een zaak bij de Amsterdamse rechtbank begonnen. Die zal binnenkort de laatste bedreiging van zijn broodwinning, de waarschuwing die hem vorig jaar is gegeven, ongeldig verklaren. Dat hoopt hij althans.

Holland Casino zou wat meer waardering kunnen tonen voor vaklui, betoogt voltijds prof Taramas. Want waar gaat het nou helemaal om? Stel dat de zes beroeps samen één miljoen gulden winnen, jaarlijks. Dat is toch peanuts vergeleken met de fraaie winsten van Holland Casino zelf? 'Wat ik in een jaar verdien, verdient het casino in anderhalf uur.'

Dinsdagavond is een magere avond geworden. 'Min drie', meldt de speler uit Slotermeer na telling van zijn bundeltje duizendjes. 'Extreme pech. De bank had een paar keer achter elkaar 21 terwijl ik dacht een grote kans te hebben.'

Geen nood, maandagavond was plus vijftien. Verder was het prettig werken. De chef van de blackjacksectie stond misschien wat vaker bij zijn tafel, maar verder niks aan de hand. Professionele belangstelling, dat mag.

'Als ze me met respect behandelen, is alles prima. Dan hou ik over een tijdje misschien wel op.' Het is niet voor niets dat het aantal profs in Nederland de laatste jaren is verminderd van een stuk of tien naar zes. 'De stress is enorm. Holland Casino hoef echt niet bang te zijn dat ons aantal groeit.'

Rustig leven, dat is eigenlijk veel beter dan die slopende avonden, mijmert de speler even. 'Maar gaan ze door met dwarsbomen, dan vecht ik ook door.' Hij glimlacht. 'Dan leid ik mijn zonen ook op tot cardcounters, zodat ze nog honderd jaar last hebben van Taramas.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden