Jezus zelf dicteerde New Age-bijbel

De schrijfster Lulu Wang leest nauwelijks literatuur meer. Een gewone roman is een glimworm, zegt ze, een meesterwerk van Shakespeare een gloeilamp....

Lulu Wang is een van de fans die zondag naar Nijmegen zijn gekomen voor de presentatie van de Nederlandse vertaling van A Course In Miracles (Ankh-Hermes; ¿ 125). Gebouw De Vereeniging zit vol met 1500 bezoekers, onder wie veel 40-plussers en vrouwen. Wang wordt hartstochtelijk toegejuicht, vooral als ze van leer trekt tegen godsdienstwetenschapper Wouter Hanegraaff, die de cursus te lijf gaat met het kille fileermes van de wetenschap. Het boek moet met het hart worden gelezen, roept Wang in een vurig pleidooi. De zaal klapt, een vrouw balt haar vuist, een andere vrouw gooit de armen in extase omhoog.

Niemand minder dan Jezus zelf zou de oorspronkelijke Course In Miracles hebben 'doorgegeven' aan de Amerikaanse psychologe Helen Shucman. Goddelijke herkomst of niet, het boek werd een succes. Wereldwijd zijn inmiddels 1,3 miljoen exemplaren verkocht.

Ook in Nederland sloeg het werk redelijk aan. Er zijn twintig leraren in wonderen actief, met zo'n vijfduizend cursisten. Aan de vertaling van het 1300 bladzijden tellende boek is elf jaar gewerkt door acht vertalers. 'Hoewel ik er inhoudelijk kritiek op heb, is het ongetwijfeld een tekst van hoge kwaliteit', zegt Hanegraaff, hoogleraar en esoterie-specialist.

Anders dan bijvoorbeeld De Celestijnse Belofte, waarvan de plot volgens critici aan een Amerikaanse B-film leek ontleend, is Een Cursus In Wonderen een moeilijk boek. Een bombardement van religieuze en filosofische ideeën, gekoppeld aan een werkboek met 365 meditatieve oefeningen. Volgens de cursus is elke mens een Christus, een Zoon van God. We zijn echter het zicht op die ware identiteit kwijtgeraakt. Daarom leven we in de wereld van het ego, die wordt geregeerd door angst voor aanvallen op onze positie. Door denkoefeningen kan de mens weer herenigd worden met God, het wonder waar in de titel op wordt gedoeld.

God moet niet worden gezien als de traditionele strenge patriarch, maar als oneindige liefde. De mensenwereld is een illusie, gecreëerd door bange ego's. Daarachter ligt de 'echte', goddelijke wereld van liefde.

'Voor mij heeft dat een diepe betekenis', zegt Lulu Wang. 'Toen ik elf was, zat ik in een heropvoedingskamp. Elke dag stierven mensen om ons heen. Maar ik dacht: wat ik nu zie, zo hoort ons leven niet te zijn. En ik ging naar een vijver, het lelietheater, waar de lelies bloeiden, de kikkers kwaakten en de bomen groeiden. De communistische politici verboden iedereen zich mooi te maken, maar de natuur trok zich daar niets van aan. Het leven in het kamp was een illusie. Wat ik niet kon zien, het leven van liefde, was het echte leven. Als je volhoudt, zul je dat vinden.'

'This is a course in miracles, please take notes', krijgt de Amerikaanse psychologe Helen Shucman op een avond in 1965 te horen van een stem die zij aan Jezus toeschrijft. De zeven jaar daarna leeft zij met een 'innerlijke bandrecorder' die haar voortdurend dicteert. De recorder heeft zelfs een denkbeeldige stop-knop, aldus Shucman. Zij kan Jezus uitzetten als de telefoon gaat of ze boodschappen moet doen. Daarna gaat hij verder op het punt waar hij was gebleven.

In 1976 komt het dictaat als A Course In Miracles op de markt. Gezien zijn omvang en veelvuldige verwijzing naar God wordt het boek soms de 'New Age-bijbel' genoemd. Dat is echter een misleidende term, vindt Hanegraaff. De inhoud verschilt van New Age, maar vooral van het christendom. Als Jezus de tekst werkelijk gedicteerd zou hebben, is hij in de loop der jaren behoorlijk uit de koers geraakt. 'De tekst is lichtjaren verwijderd van de christelijke en joodse traditie. De cursus past veel meer in de Indiase spiritualiteit die in het alternatieve circuit in de Verenigde Staten al heel lang populair is', aldus Hanegraaff.

Toch gebruikt de remonstrantse predikant Ytje Poppinga het boek ook: 'De cursus is voor mensen van nu heel bruikbaar.' Het boek spreekt in elk geval de taal van nu, getuige de titel van oefening 77: 'Ik heb recht op wonderen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden