Column Sylvia Witteman

Je ziet hem voor je, die gemene kleine d/t-fout die het boekenweekgeschenk in is geslopen, met zijn smoezelige puntmutsje en zijn scheve grijnsje

Wilt u dit artikel liever beluisteren? Hieronder staat de door Blendle voorgelezen versie.

Slecht nieuws: in het boekenweekgeschenk staat een spelfout. De stichting die de boekenweek organiseert, formuleerde de jobstijding als volgt: ‘Tot onze spijt is in de epiloog van het Boekenweekgeschenk een d/t-fout geslopen. De oorspronkelijke tekst van Jan Siebelink was foutloos, hoe dit in het daarop volgende maakproces is geslopen kunnen we niet meer achterhalen.’

Het is een beetje krom Nederlands, en waarom ‘Boekenweekgeschenk’ met een hoofdletter is geschreven ontgaat me ook, (wellicht uit pure eerbied voor de oude maestro Jan Siebelink), maar de boodschap is duidelijk: er staat een d/t-fout in dat boek. Jammer, maar er zijn ergere dingen. Er waren zelfs nogal wat mensen die deze gelegenheid te baat namen om nog eens te verkondigen dat we al dat gedoe met d’s, t’s en dt’s moeten afschaffen, omdat iedereen immers ‘toch wel begrijpt wat er bedoeld wordt’.

Dat laatste is helaas lang niet altijd waar. Ik hoorde onlangs een schrijnend verhaal van een pizzabezorger die bij noodweer met zijn bestelling naar een afgelegen oord fietste. Op zijn bestelbon stond ‘betaald met 20 euro’. Hij leverde de pizza dus af, en spoedde zich zonder op betaling te wachten terug naar zijn baas, die vertoornd vroeg waar het geld bleef.

‘Dat is toch betaald?’, sprak de jongen. Maar nee, er had ‘betaalt met 20 euro’ op dat briefje moeten staan, en die jongen moest door weer en wind terug om dat geld op te halen. Zo kan het verschil tussen een d en een t een hoop ellende veroorzaken, al zal dat met het boekenweekgeschenk niet zo’n vaart lopen.

Interessant is wel die uitdrukking ‘er is een fout ingeslopen’. Je ziet hem voor je, die gemene kleine spelfout, met zijn smoezelige puntmutsje en zijn scheve grijnsje. Daar sluipt hij in het holst van de nacht de uitgeverij binnen om zich handenwrijvend en vettig grinnikend in Siebelinks meesterwerk neer te vlijen.

‘Nou ja, het zal wel een zetfout geweest zijn’, zegt u nu. Maar nee, het beruchte ‘zetduiveltje’ is met de afschaffing van de loodzetterij ter ziele gegaan. Een domme stagiair, dan? Het lijkt me sterk dat de finale drukproeven van een prestigieus werk – dat bovendien in 644 duizend (!) exemplaren gedrukt zal worden – ter hand worden gesteld aan een stagiair die dom of vilein genoeg is om een juiste d in een foute t te veranderen.

Misschien heeft Siebelink de fout tóch zelf gemaakt? Maar nee, zo mogen wij niet denken over deze onfeilbare Schepper naast God. En ach, wat doet het er ook toe?

Het is tenslotte maar een boek, en geen pizza.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.