'Je ziet dat de leiders het naar hun zin hebben'

'Teken dat akkoord nu maar, dan kan ik doorlopen', zegt een jongen die al een uur wacht op een glimp van de leiders....

Van onze verslaggever

Bas Mesters

AMSTERDAM

Zo ook de gepensioneerde broers Woudstra die de hele dag al langs de hekken van het Euro-spergebied lopen. 'Dit is een zinnige top. Het helpt ons weer een stukkie door de sleur. Anders zit je maar thuis.'

Bij zoveel geduld, wordt een kleine geste groots ontvangen. Applaus. 'Gaaaf, nou dat had niemand verwacht, ze komen op de fiets. Kijk daar Kohl, die is te zwaar voor een fiets.' Drie studenten internationaal management gaan helemaal uit hun bol als Blair en Kok als eerste de bocht naar het Amstel Hotel maken.'

Indrukwekkend al die leiders bij elkaar, vinden ze. 'En over een aantal jaren loop ik zelf aan de andere kant van het hek', zegt een van hen. Chirac is zijn favoriet. 'Die heeft een heel bijzondere uitstraling.'

Dat de heren niet zwaaien, is in hun ogen geen slecht teken. Er komt een akkoord. De top is goed voor Nederland als handelsnatie. En het is goed dat de top in het prachtige Amsterdamse decor plaatsvindt. 'Je ziet dat de leiders het naar hun zin hebben, anders gaan ze niet fietsen', meent Joey.

De studenten hebben net vandaag tentamen gehad over EMU-recht en zijn allen tot de zelfde conclusie gekomen. 'Hoe meer je weet van de EU, hoe minder kritisch je wordt.'

'Tony, Tony, be our king', roepen twee lange slungels als de hele top na de lunch weer terugverhuist naar de bank. Blair lijkt er wel voor te voelen, getuige zijn brede grijns. Kohl is minder enthousiast. Hij wil ruimte en jaagt de journalisten voor zich uit.

Aan een andere grens van ministaat Europa staan twee kleine wijsneusjes verkeerd opgesteld om een glimp van de leiders op te vangen. Ze verdrijven de tijd met het ontdekken van sluipschutters. Als een migrant uit Oost-Afrika bij hen komt staan, leggen ze uit wat ze zien. 'Dat daar achter de hekken is Europa. Hier is Amsterdam. De leiders zijn gevangen en wij zijn vrij.'

Terwijl de regeringsleiders voortpraten groeit de vermoeidheid binnen de hekken. De EHBO in het persdorp krijgt bezoek van journalisten en officials die een pilletje tegen de hoofdpijn willen. Agenten blijken vooral kwetsbaar aan de onderkant van het lichaam.

Een door blaren geteisterde politieman vertelt dat vooral het lange staan en de gedwongen lange wandelingen de politie de das om doen. 'Als je vijf dagen 13 uur moet werken en negen tot tien uur moet staan is het niet zo gek dat je voeten eraan gaan. Soms zijn er geen fietsen beschikbaar en moet je kilometers lopen om iemand af te lossen.'

In de perstent verstrijkt inmiddels deadline na deadline, terwijl witte rook uitblijft. De honger naar informatie is groot. Zo zeer dat journalisten zelfs gretig de lippen lezen van ambtenaren, waarvan absoluut zeker is dat ze niks weten.

Gewichtig vertelt een official dat hij Kok trof toen deze een 'natural brake' maakte. 'Hij was opgewekt. Sprak over doorgaan tot de kleine uurtjes.' Vijftien verslaggevers luisteren mee als hij zegt dat de leiders niet dineren, maar het met broodjes, haring en gebakjes moeten stellen.

Terwijl de ijscoman van het persdorp al naar huis is, begint menigeen voor een derde vergaderdag te vrezen. Agent Zweekhorst uit Haaglanden, zegt dat niet mee te maken. 'Mijn poten sterven zo wat af joh.' Zijn collega blijft het zonnig zien. 'Ik zou dit echt niet willen missen. Elke dag arresteren is ook niet alles.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden