Column Peter Middendorp

Je moet je te allen tijde realiseren dat je een viezerik bent

In de sportschool zag ik laatst een jonge vrouw met de mooiste benen en billen die ik in mijn leven bij elkaar had gezien, aan hetzelfde lichaam, bedoel ik, waarbij zij aangetekend dat de benen en de billen van mijn vriendin hierbij natuurlijk hors concours worden gehouden. Ceteris paribus, zogezegd. Erezaak.

Als de jonge vrouw ruim tien jaar ouder was geweest, en ik ruim tien jaar jonger, waren we ongeveer even oud geweest als mijn vriendin en ik waren toen we elkaar ontmoetten, en ik me ook gedroeg alsof ik in mezelf zat opgesloten, alleen veel langer.

‘Een jonge man is een voorstadium van een oude, vieze man’, schrijft Tommy Wieringa ergens, misschien wel in De dynamica van begeerte, als zijn verloofde hem tijdens een strandvakantie heeft gevraagd wat hij de hele tijd met die verrekijker doet.

Een viezerik. Je moet je te allen tijde realiseren dat je een viezerik bent. Je kunt niet meer gedachteloos achter een vrouw aanfietsen, gewoon, per ongeluk, omdat je niet zit op te letten. Er wordt angstig achterom gekeken: wie is dat, klopt dat wel? Waarna ik van schrik op de trappers spring en haar pijlsnel begin in te halen, alsof ik ergens op ben betrapt, wat misschien ook wel zo is, betrapt op gedachteloosheid.

Terwijl ik gewoon even stond te kijken. Ik bewonderde haar schoonheid, ik wist mijn bewondering even niet voldoende onder stoelen en banken te steken. Niet zo mooi misschien, ik beloofde ook beterschap, maar ik betrek uiteraard niets op mezelf. Ik begrijp het verlangen van mannen zoals ik naar jonge vrouwen als zij niet eens goed. Het kan alleen bestaan in lichamen die zichzelf buiten beschouwing laten.

Zelfs als het een uitdrukkelijke wens van de jonge vrouw was, ik haar leven ermee zou kunnen redden en mijn vriendin, mijn hart en mijn morele kompas, mij op het hart zou binden dat dit het enige juiste was om te doen, dan nog zou ik me voelen als de heup-hoge greyhound die het laatst op dat internetfilmpje met een enkel-hoog teckeltje probeerde te doen. Waarbij de fysieke afstand die de arme, droeve greyhound vergeefs probeerde te overbruggen zich bij mij op het mentale vlak zou manifesteren.

De sportschool is sowieso een billenparade geworden. Ik was een tijd niet geweest en ik stond er, als gezegd, van te kijken. Er zijn veel meer billen en benen. De mode helpt ook mee. Het lijkt alsof de vrouwen en de mode in een onderlinge relatie verwikkeld zijn geraakt, waarin ze elkaar bewegen tot steeds betere resultaten.

Dit is veranderd tijdens mijn afwezigheid. De vrouwen, de mode en de douchecultuur. Jonge mannen douchen niet meer. Al die jonge, getrainde lichamen gaan zo, ongedoucht de kleren in, de sportschool uit. Afgesproken met de meisjes natuurlijk. Onderweg naar de uitgang werpen ze soms nog een laatste blik op mij, eenzaam en alleen in de grote, kale doucheruimte, al bijna een potloodventer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.