sander donkersin 150 woorden

Je merkt vanzelf wanneer het niet corrigeren van een vergissing de grens van het onverkwikkelijke passeert

null Beeld

‘Kijk nou, de zoon van schipper Frank’, zegt de oude man met de stok en de donkere bril als ik hem tegenkom, wat regelmatig gebeurt. Hij moet dan even diep graven in zijn geheugen, waarna het hem zichtbaar oplucht dat het graafwerk tot rotsvaste zekerheid leidt. Frank z’n jongen. Hij kende me al toen ik nog maar piep was.

Gisteren moesten de oude man en ik een eindje dezelfde kant uit. Terwijl ik me afvroeg wanneer het niet corrigeren van een vergissing de grens van het onverkwikkelijke passeert, haalde hij herinneringen op aan zijn vriend de schipper, die een moordkerel was geweest, al had ie zo z’n makkes. ‘Maar dat hoef ik jou niet te vertellen, na wat er met je moeder is gebeurd.’

Daar had je hem, die grens. Toch hoorde ik mezelf zeggen: ‘Ach, het was een boefje hè.’ Het was misschien meer begrip dan schipper Frank verdiende, maar vermeend of niet, je vader blijft je vader.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden