Het eeuwige leven Janine van Elzakker (1945-2019)

Janine van Elzakker (1945-2019): de sidekick in de shows van Wim T. Schippers

Actrice Janine van Elzakker Beeld ANP Kippa

Een scherpere tegenstelling is bijna niet voorstelbaar. Janine van Elzakker werd zowel bekend als het brave Beertje Colargol (‘Ik ben beertje Colargol, beertje dat kan zingen. Trala do re mi fa sol’) als de wispelturige sherrydrinkende Wilhelmina Kuttje junior (‘Schaterlachend langs ravijnen’) in de radioshow Ronflonflon met Jacques Plafond.

Haar carrière is nauw verbonden met Paul Haenen en Wim T. Schippers. Vooral met de laatste zou ze veel samenwerken. Maar ze trad ook op in andere televisieseries. Half jaren negentig kreeg ze last van de ziekte myalgische encefalomyelitis (ME) waardoor ze continu vermoeid was en de laatste 25 jaar niet zoveel meer deed.

Uiteindelijk werd ze ook getroffen door borstkanker, waaraan ze 11 maart overleed in Amsterdam. Beppie Melissen, haar grote vriendin en steun in die moeilijke jaren, zegt dat ze tot het einde van haar leven positief bleef. ‘We hebben met vijf vriendinnen om haar bed gezeten en nog enorm gelachen. Ze was bijzonder geestig en heeft eigenlijk nooit geklaagd.’ Ze behield ook de regie van haar eigen overlijden en stelde haar lichaam ter beschikking aan de wetenschap. ‘Het is altijd een beetje gek als er daardoor helemaal niet zoiets is als een uitvaart’, aldus Melissen, zelf bekend van Jiskefet en Gooische Vrouwen.

Wilhelmina Kuttje

Janine van Elzakker werd geboren in het Brabantse Halsteren in een gezin met twee broers en een zus. Na de middelbare school ging ze naar de Academie voor Podiumvorming in Den Haag. Al op haar 17de leerde ze Paul Haenen kennen. Beiden waren begin jaren zestig actief bij Minjon, de jeugdomroep van de Avro, waar vele latere sterren hun carrière begonnen zoals Anne van Egmond, Koos Postema en Joop van Zijl. ‘We deelden hetzelfde gevoel voor humor’, aldus Paul Haenen. ‘We raakten bevriend en hebben ook vaak samen gewerkt zoals het programma Haenen in de nacht.’ Begin jaren zeventig leende zij haar stem aan de poppentelevisieserie Beertje Colargol van de VPRO, waar ook Paul Haenen en Wim T. Schippers als stemacteur een rol hadden. Van Elzakker zong op France Gall-achtige wijze de titelsong die nog populairder werd dan de televisieserie zelf.

Later zou ze meewerken aan het door Henk Spaan en Ischa Meijer geschreven radiohoorspel Bureau Stadionstraat. In de jaren tachtig zou ze een hechte werkrelatie opbouwen met Wim T. Schippers. Melissen: ‘Ze vond hem de allergrootste Nederlandse kunstenaar.’ Toen Wim T. Schippers in 1984 begon met zijn absurdistische radioshow Ronflonflon werd zij de belangrijkste sidekick van zijn alter ego Jacques Plafond. Behalve de rol van Wilhelmina Kuttje jr (met twee t’s) had ze de rollen van de Weduwe van Beurden, Elsje de Wit, Jacqueline van Benthem en Anneke Rol. Van het programma zouden tot 1991 meer dan driehonderd afleveringen worden gemaakt. Een vaste rubriek was Wilhelmina Kuttje draagt voor waarin Wilhelmina Kuttje junior gedichten van haar grootmoeder Wilhelmina Kuttje senior voordroeg. Elzakker was ook op televisie te zien in door Wim T. Schippers gemaakte series als De lachende scheerkwast en het vervolg Op zoek naar Yolanda en later nog We zijn weer thuis. Melissen ontmoette haar 25 jaar geleden in een radioshow in café De Kroon aan het Rembrandtplein. ‘Ze heeft nog veel gedaan als producent en stylist in de fotografie tot dat ook niet meer ging.’

Janine van Elzakker is getrouwd geweest met Huib de Vries en had later een relatie met een fotograaf. Kinderen had ze niet. Haar poezen waren haar grote liefde, met name de kat Karel die ze drie dagen voor haar eigen dood vanwege ziekte moest laten inslapen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.