PostuumJan Entius (1942-2020)

Jan Entius (1942-2020): Levenslustige ondernemer zonder uitknop

Hij leefde 45 jaar met een donornier, terwijl die tien tot vijftien jaar zou meegaan. ‘De bloemen liggen bij de finish’, zei Jan Entius uit Nibbixwoud.

Als pas 25-jarige horecaondernemer in het West-Friese Nibbixwoud was Jan Entius vaak hondsmoe. Oorzaak was chronische nierschade, zo bleek na onderzoek. Hij moest dialyseren. Dertig uur per week was hij in het dialysecentrum in Amsterdam. Na zeven jaar kreeg hij een telefoontje dat er een donornier beschikbaar was.

‘Destijds waren er nog steriele tenten in het ziekenhuis. Niemand mocht bij me komen, en met elkaar praten kon alleen via de telefoon’, vertelde hij. Er werd tegen hem gezegd dat de donornier tien, hoogstens vijftien jaar, zou meegaan.

In 2015 werd hij in het zonnetje gezet door de nierstichting vanwege het record van veertig jaar met een donornier. De nier hield het nog vijf jaar. Jan Entius overleed 21 januari op 77-jarige leeftijd na een rijk leven, waar hij een carrière als horeca-ondernemer combineerde met talrijke bestuursfuncties. Hij was voorzitter van Koninklijke Horeca Nederland, wethouder van Nibbixwoud en de latere fusiegemeenten Wognum en Medemblik en sponsor van dehandballers uit het nietige Nibbixwoud die als Entius-SEW de top van Nederland haalden. Zijn ambitie en betrokkenheid vertaalde hij zelf altijd met de woorden: ‘De bloemen liggen bij de finish.’

Entius was een boerenzoon uit Heerhugowaard. Omdat zijn vader aan reuma leed, werd in 1950 besloten tot een bedrijfsruil. Zijn vader nam het café Wapen van Nibbixwoud over, de kastelein het boerenbedrijf.Jan, een van de zeven kinderen, werd op zijn 15de met speciale permissie van de rechter mede-firmant. In 1960 brandde het café tot de grond toe af. Met financiële steun van 44dorpsbewoners wist de 18-jarige Jan Entius een nieuw Wapen van Nibbixwoud op te bouwen. ‘Entius’, zoals het in de volksmond ging heten, groeide uit tot eenhorecacomplex met hotel, zalen, restaurant en café . The Cats, BZN, Golden Earring en Lee Towers traden daar op. ‘De artiesten zaten gewoon in de huiskamer’, herinnert zijn dochter Petra zich. Stunten gingen nooit te ver, zoals het bakken van de grootste pannekoek ter wereld en touwtrekken met olifanten. Later kwamen er een hotel in Schoorl en een party-service bij.

Entius had veel te danken aan zijn echtgenote Ria Entius met wie hij drie kinderen adopteerde wier biologische ouders bij een auto-ongeluk waren omgekomen en die ze ook als eigen kinderen opvoedden. ‘Alleen daarom al verdiende hij een lintje’, zegt zijn dochter.

Voormalig marathonloper Gerard Berkhout, onderwijzer in Nibbixwoud, hielp hem trouw bij het organiseren van grote feesten en partijen. ‘Hij was een man van niet lullen, maar poetsen. Het personeel ging voor hem door het vuur. Als Jan je vroeg, zei je geen nee.’

In 1970 kwam hij in de gemeenteraad. Vier jaar later was hij wethouder. Veertig jaar zou Entius voor met name de VVD actief zijn als lokaal bestuurder. De nierziekte vormde nooit een beperking. Jan, zo werd gezegd in Nibbixwoud, kende geen uitknop.

In 1989 verkocht hij zijn horeca-imperium. Tot 2008 bleef hij in de lokale politiek. Wegens zijn vele verdiensten werd hij ereburger van Medemblik, ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw en kreeg hij van minister Ivo Opstelten de Thorbeckepenning. Ookdaarna ging hij door. Petra: Hijheeft nog zich heel erg ingezet voor de totstandkoming van hetnieuwe sport- en horecacomplex De Dres in het dorp.

Ex-burgemeester Theo van Eijk van Medemblik: ‘Voor de dorpen Nibbixwoud en Wognum heeft hij enorme betekenis gehad.Hij zag niet de problemen, hij zag alleen het resultaat.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden