Interview met 'stijve pik' als antwoord op feminisme

'Een stukje zorg voor je medeman is heel belangrijk. Ik zeg tegen mijn vrienden: van mij krijg je wél een knuffel', zegt een gevorderde twintiger....

Van onze verslaggever Peter Giesen

De mannelijke aanwezigen deden veel moeite om te bewijzen dat zij geen last hadden van emotionele remmingen, observeerde cultuursocioloog Carl Rohde. 'Ze zoenen elkaar. Niet zomaar een beetje, maar pontificaal op de bek, zodat iedereen kan zien: wij mannen knuffelen en zoenen ook.'

Het debat werd gehouden ter presentatie van de bundel Ruimte voor mannen (uitgeverij Van Gennep, 39,90 gulden), onder redactie van psycholoog Vincent Duindam.

De titel is een knipoog naar Ruimte voor vrouwen van de feministische auteur Marilyn French. Steeds vaker is te horen dat het feminisme de man in een hoek heeft gezet. Het vrouwelijke zou tot maatstaf zijn verheven.

Van mannen wordt een communicatieve en meevoelende opstelling verwacht die op gespannen voet zou staan met hun man-zijn. Volgens sommigen is de man zelfs in een heuse crisis terechtgekomen: overvleugeld in onderwijs, bedreigd op de arbeidsmarkt, klemgezet in relaties. De tijd zou dan ook rijp zijn voor het masculinisme, als antwoord op het feminisme.

In elk geval deed het debat in Utrecht in warrigheid en wijdlopigheid nauwelijks onder voor de stuurloze discussies uit de hoogtijdagen van het vrouwencafé. Niettemin overheerste scepsis over de nooddruft van de modale man.

'Ruimte voor mannen? Maar mannen hebben al zoveel ruimte', zei docent homostudies Stefan Dudink. Nog steeds domineren zij de top van de samenleving, getuige het feit dat Nederland evenveel vrouwelijke hoogleraren heeft als Botswana.

Toch zijn er mannen die zich nodeloos op de kop hebben laten zitten. 'Jij ziet jezelf altijd door vrouwenogen', kreeg Maarten Moens in de jaren tachtig van een vriendin te horen. Met een schok realiseerde hij zich dat hij altijd het braafste jongetje uit de feministische klas wilde zijn. Tegenwoordig is hij 'mannenwerker' en geeft hij workshops als 'tussen macho en softie'.

In dat kader organiseert hij onder meer het 'grote-lulinterview'. 'Een man biedt zich aan als vrijwilliger en de andere mannen interviewen zijn geslachtsorgaan. Hoe noemt Kees jou? Heb jij wel eens zin en Kees niet?', aldus Moens. Doel van dergelijke oefeningen is het hervinden van de mannelijke kracht, waarvan 'de stijve pik' een symbool is.

'Veel mannen die ik tegenkom, hebben het idee dat er iets mis is met hun kracht en dat ze hun ''vrouwelijke'' kanten moeten ontwikkelen', aldus Moens. Mannen zijn echter geen quasi-vrouwen. Pas als hij de krijger in zichzelf erkent, aldus Moens, ontstaat ruimte voor zijn zachte en gevoelige kant.

Homowetenschapper Dudink noemde het verlangen naar een duidelijke mannelijke identiteit echter een gevaarlijke illusie. De teloorgang van de machocultuur maakt sommige mannen wellicht onzeker, maar heeft ook grote voordelen.

De man heeft veel meer keuzevrijheid gekregen. 'Het traditionele manbeeld was dwingend, uniformerend en sloot sommige mannen uit', aldus Dudink.

Niet alleen homo's, maar ook andere mannen die niet pasten in de wereld van spierkracht en haantjesgedrag.

Anja Meulenbelt, icoon van het feminisme, nam het eerste exemplaar van Ruimte voor mannen in ontvangst. Fantastisch dat mannen zo over zichzelf nadenken, vond ze, al hebben ze nog veel te leren.

'Op deze avond over mannen zie ik heel veel vrouwen. Op een avond over vrouwen zie je misschien drie mannen.'

Een man uit de zaal roept: 'Maar wij mochten er nooit in!'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden