Column Aaf Brandt Corstius

Ineens is de wereld vol met vrouwen die hun grijze haar omarmen

De zomervakantie is het ideale moment om experimenten met je uiterlijk te doen. Mannen laten onder het mom van verwildering hun baard of snor staan, vrouwen laten op het strand hun haar in duizend Bo Derek-vlechtjes vlechten. Ik liet mijn inmiddels erg grijs en op veel plekken zelfs spierwit wordende haar uitgroeien. Het groeit in de vakantie een centimeter per dag door een dieet van zon, witbrood en tomaten. Dus ik had na een paar weken een flink grijs gebied.

Wilt u dit artikel liever beluisteren? Hieronder staat de door Blendle ingesproken versie.

Dit alles klinkt alsof ik het spontaan deed, gewoon omdat er geen kapper voorhanden was, maar het was natuurlijk allemaal een vooropgezet plan waarover ik maanden, nee, jaren had nagedacht. Vaak hardop, wat op een gegeven moment heel zwaar werd voor mijn man, die regelmatig riep: ‘Stop toch met verven en hou erover op!’ Later ging hij over op een subtielere maar effectievere techniek, en zei dat hij dacht dat de haarverf niet meer goed pakte op mijn inmiddels pigmentloze haar. ‘Het wordt een beetje een koperen bol’, waren zijn exacte woorden. Mijn cue om het uit te laten groeien. Misschien was dat toch mooier.

Een heel origineel plan is het ook niet; de hele wereld is nu vol met vrouwen die hun grijze haar ineens omarmen. Er zijn zelfs grijs-haariconen, zoals de Franse schrijfster Sophie Fontanel, die op Instagram elke dag met haar lange zilveren manen staat te wapperen. Over een paar jaar is het allemaal uit de mode en moeten we het weer om de vier weken koperkleurig laten verven.

Maar op vakantie kwam ik dus een hoop andere vrouwen in diverse fasen van uitgroei tegen, of zoals ze op de sociale media heten: Silver Sisters.

Wat me opviel, is dat Silver Sisters elkaar altijd een klein knikje geven. Net als mensen die dezelfde auto hebben en elkaar passeren op de weg. Of prille moeders met een ongeveer even oude baby. Bij de Silver Sisters is het knikje bijna onzichtbaar, het is meer een beweging van de oogleden of een blik die één nanoseconde langer duurt dan een gewone blik. Maar in die nanoseconde worden heel veel emoties en boodschappen overgebracht, namelijk: ‘Jij bent mijn Silver Sister’, ‘Bij mij is het ook een heel lang proces geweest om mijn grijze haar te omarmen’, ‘We zijn nog steeds jong en leuk’, ‘We zijn júíst jong en leuk’, ‘Staat je goed, meid’ en ‘Moet jij ook die rare paarse shampoo gebruiken die je oma vroeger gebruikte, omdat je haar anders geel wordt?’

Dat allemaal, woordenloos uitgewisseld in de rij bij de kassa van het tankstation van Douville. Woorden of zelfs gebaren hebben we niet nodig, want we begrijpen elkaar. We zijn oud en wijs. Of wijs. Niet oud. Helemaal niet oud.

De opmars van de grijsharigen

Klary Koopmans, zelf trotse eigenaar van een grijze haardos, schrijft hoe mensen op haar reageren. 'Je intrigeert me. Want je haar is oud, maar je gezicht niet.' Lees in dit stuk van de Gids alles over grijs haar.

Zal ik mijn haar blijven verven of toch maar grijs laten worden? Aaf besprak in een video al eens eerder dit beruchte veertigersdilemma.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.