Column Paulien Cornelisse

In die laisser-faire-sfeer was ik weer op de fiets gestapt

Mijn das was kwijt, want het was lente. Dit moest er gebeurd zijn: ik was gaan fietsen, en was koffie gaan drinken op een terrasje. Daar zal ik de das hebben afgedaan, ­omdat ik toen vond dat het lente was. En in die laisser-faire-sfeer was ik waarschijnlijk ook, zonder omkijken, weer op de fiets gestapt. Dan zou mijn das daar nu liggen, wachtend op de volgende winter.

Ik belde het café van het bewuste terrasje. Daar was mijn das niet gevonden. Had ik hem dan op de pont pas afgedaan? Voer hij nu al uren heen en weer, moederziel alleen?

Aan het einde van de dag vond ik mijn das in bed. Het leek of hij zich daar verstopt had. Waarschijnlijker was dat ik hem daar zelf had neergegooid. Blijkbaar had mijn lijf die ochtend al be­sloten dat het lente was, terwijl mijn hoofd het ’s middags pas had begrepen, op het terras.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden