Sander DonkersIn 150 woorden

Ik zag een clown in de regen, een halve eigenlijk

Ik zag een clown in de regen. Een halve eigenlijk; geen pruik of flapschoenen, wel een malle wijde broek en een gezicht vol witte en rode schmink, die niet watervast was. Ze liep te bellen, en ze huilde.

Wat een beeld! Van de weeromstuit vergat ik dat ik al mijn hele leven een redeloze maar intense hekel heb aan clowns. Dat ik schaterde toen Dustin Hoffman in Kramer vs. Kramer nijdig een volkomen onschuldige pierrot omver duwde. Dat ik zelf de cliniclown heb weggejaagd die mijn twee weken oude dochter wilde komen opvrolijken in haar ziekenhuisbed.

Nu zag ik de tranen, de grimas en hoorde hoe de clown probeerde om haar verdriet niet te laten doorklinken in haar stem. Ik dacht aan het verhaal achter de tranen, dat ik dat nooit zou kennen. ‘Ja hoor lief’, ving ik op toen ze me passeerde. ‘Salade is prima. Ik heb toch niet zo’n honger.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden