Column Nico Dijkshoorn

Ik wil alleen producten influencen waar ik achter sta

Net als mijn neefje wil ik graag influencer worden. Ik heb 650 duizend volgers op Twitter, maar tot nu toe heeft nog maar één bedrijf contact opgenomen. Dat is alweer een half jaar geleden. Het ging om het in de markt zetten van een nieuwe, dure shampoo. Zij formuleerden het anders. Ze wilden mij inzetten om ‘een contra dropflow te initiëren door middel van een random walg-coëfficiënt, met uiteraard een stukje incorporated humor’.

Het kwam hier op neer: ik moest vier keer per dag melden dat ik NIET de bewuste shampoo gebruikte. Ze legden me uit hoe ze dat voor zich zagen. ‘Jij bent oud, je ziet er uit als een zilverrug-gorilla die iedere dag moet knokken met een nieuwe jonge gorilla en van achteren ziet je hoofd er uit als een landingsplaats voor een drone, dus als jij, met die karakteristieke kop van je een van die kutgedichten opleest en daar achteraan zegt: ik gebruik NIET J’Arrive van Benson & Shadowdancer en je laat die fles shampoo zien, dan doen wij niet lullig en dan krijg je van ons zes flessen gratis of een boekenbon.’

Ik denk – net als alle opgroeiende jeugd om mij heen – dat er meer mogelijk moet zijn. Mijn leeftijd – 58 jaar – lijkt me juist een voordeel. Als je nog nergens haar op je lichaam hebt en folders van de plaatselijke buurtsuper in brievenbussen duwt, dan ben je als influencer overál enthousiast over. Ik ken 13-jarige jongens die op hun kamertje zes pakken chocolademelk uit Armenië leegklokken en dan in camera zeggen: ‘Ahhh, lekker man, ik wil niet meer anders. Dikke vette high op je bakkes voor Choco-Sicko, nu ook met schapensmaak.’

Ik wil alleen producten influencen waar ik achtersta. Lipgloss gebruik ik in het dagelijks leven niet, dus dan is het heel raar als ik opeens online een mix van strawberry en metaancyril 267 op mijn onderlip zit te smeren. Dus even voor de bedrijven die nu contact op gaan nemen: jullie product moet keihard Nico zijn. Ik ga niet zeggen dat je met deze nieuwe handboog op 300 meter een eendagskuiken uit zijn nest schiet. Het moet bij mij passen.

Ik zie mij wel een nieuwe vrucht influencen of een bivakmuts die je ook in de zomer kunt dragen. Dat de mensen denken: als Nico zo lijp is om met 36 graden Celsius een wollen zak over zijn hoofd te trekken, dan wil ik er ook een.

Als je mij ziet, denk je niet meteen aan fruit. Maar als je out of the box denkt en mij op de juiste manier inzet, dan laat ik 500 duizend van die gekken op Twitter binnen een week een Jalapapaya eten. Hoe moeilijk kan dat zijn? Voor de camera houden en zeggen: ‘Met schil vind ik hem misschien nog lekkerder!’

Nou ja, ik hoef het niet allemaal zelf te bedenken, maar in die richting moeten geïnteresseerde bedrijven denken. Maak gebruik van mijn leeftijd. Laat me in een leunstoel een boek van Leon de Winter lezen. Ik ruik aan de bladzijden. Dan recht in de camera: ‘Vervelende geurtjes? Gebruik Danzell’s Rosebud met bullshitdetector!’

Een nieuwe broodrooster zie ik mij ook wel influencen. De sneetjes brood worden vanuit de zijkant van het apparaat als kogels de kamer in geschoten. En dan ik in beeld. ‘Anders hoeft niet raar te zijn.’  

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden