Columnjoy delima

Ik weet niet hoelang ik nog pijnlijke seks zou hebben gehad als ik die zomerliefde niet had ontmoet

null Beeld

Door seks als een geheim te behandelen, blijven veel jonge mensen onnodig onzeker. Actrice Joy Delima (26) schrijft erover in klare taal. Deze week: pijn.

Toen ik 19 was ging ik op advies van mijn eerste vriendje naar de huisarts. ‘Misschien moet je eens naar de dokter om te kijken wat er mis met je is’, zei hij.

De week erop zat ik bij de huisarts die aanvoelde als een tante omdat ze Surinaams was en ik haar al van jongs af aan kende. Toegeven dat ik seksueel actief was voelde ongemakkelijk, weet ik nog.

‘Wat kan ik voor je doen, gudu?’

‘Nou ik heb zeg maar altijd pijn, tijdens de uhm, tijdens de seks. Het schuurt, zeg maar. Een soort branderig gevoel.’

‘Is het mogelijk dat je een soa hebt?’ ‘Nee.’ ‘Zeker?’ ‘Ja. Naja, ja.’ ‘Is je vriendje bovengemiddeld groot geschapen?’ Ik lachte opgelaten. ‘Nee, ook niet.’

‘En je bent wel opgewonden als jullie seks hebben?’ Ik stotterde wat. ‘Word je wel nat?’ Jezus, tante huisarts, moet dit?

‘Niet echt’, zei ik bijna onverstaanbaar.

De waarheid was dat ‘niet echt’ nogal zacht uitgedrukt was. Mijn vriendje en ik gebruikten handenvol glijmiddel voor elke vrijpartij. En omdat ik verder geen seksuele ervaring had, ging ik ervan uit dat dat normaal was en seks een beetje pijn hoorde te doen. Een beetje schuren, een beetje branden; het hoorde erbij en het hoorde vooral bij mij. Blijkbaar werd mijn vagina gewoon niet echt nat. Ik weet nog dat hij mij ooit aan het vingeren was en ik begon te bloeden, zo droog was ik. Het was pas toen ik steeds vaker de seks moest afkappen vóór zijn ­orgasme en we het dus niet ‘af’ konden maken, dat ik het echt als een probleem begon te zien.

‘Misschien zit je te veel in je hoofd?’, ging mijn tante de huisarts door. ‘En je bent natuurlijk onzeker, dat kan ook meespelen.’ Ik klapte dicht en knikte. Ze nam voor de zekerheid toch een soatest af en toen die negatief bleek te zijn en er dus niets mis was met me, gingen mijn vriendje en ik gewoon weer door met onze pijnlijke glijmiddelseks.

Er volgden nog vier jaren aan seks met verschillende partners waarbij ik regelmatig pijn of een branderig gevoel ervoer. Het zorgde ervoor dat ik vrijwel nooit de seks initieerde, want mijn zin in seks was zo goed als verdwenen. Mijn hele puberteit had ik uitgekeken naar seks en gierden de hormonen zodanig door mijn lijf dat een zwoele lentebries me al kon opwinden, maar toen ik eenmaal seksueel actief was, leek er niets meer over te zijn van die zin.

Tot ik op mijn 23ste écht verliefd werd op een kennis van vroeger. Zomerliefde. Mijn hoofd snapte er niks van, maar mijn lijf wel. Voor het eerst in mijn seksuele leven voelde ik me extreem fysiek aangetrokken tot de ander. En hoezeer het ook als een cliché klinkt: toen ging het ­allemaal vanzelf. Want ineens kon ik wel nat worden en initieerde ik de seks net zo vaak als de ander. Ik zat niet meer zoveel in mijn hoofd en leerde oprecht te genieten van seks. Seks werd voor het eerst in mijn leven een handeling waardoor ik juist úít mijn hoofd kon komen. En belangrijker nog: seks deed eindelijk geen pijn meer.

Die zomer leerde ik dat opwinding mijn grootste voorwaarde is voor fijne seks. Opwinding. Meer nog dan verliefdheid. Klinkt logisch, maar vroeger toen seks nog ‘even doorbijten’ was, dacht ik ook dat ik opgewonden was, ik had immers geen vergelijkingsmateriaal. En waar ik vroeger glijmiddel gebruikte als ik droog werd, stop ik nu gewoon met de penetratie en doe ik alles daaromheen tot ik weer opgewonden genoeg ben en nat word. Ik leerde na zes jaar eindelijk te luisteren naar de heldere signalen die mijn vulva me altijd al gaf.

Ik weet niet hoelang ik nog pijnlijke seks zou hebben gehad als ik die zomerliefde niet had ontmoet. Want ik had blijkbaar eerst genot nodig, voor ik eindelijk kon inzien dat de pijn die ik altijd voelde geen onderdeel van me was.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden