Interview

'Ik vind mijn leven af en toe heel verdrietig'

Hij wordt niet meer gedraaid op de radio, hij heeft een ongeluk gehad, hij voelt zich eenzaam. Maar hij blijft vechten, zegt zanger Gordon. 'Ik kan mensen hun hoop niet ontnemen.'

Gordon. Beeld Pablo Delfos

Zojuist was het nog droog, het zonnetje scheen zelfs even, maar nu stort een intense regenbui zich uit over Gordons tuin. Zijn palmbomen staan er treurig bij. De zanger schopt zijn schoenen uit en nestelt zich op zijn bank met een zacht kussen op schoot. 'Heerlijk'.

Zijn manager zit in de open keuken achter haar laptop te werken. Af en toe telefoneert ze, ze kan het gesprek niet op de voet volgen.

'Dit interview wordt de bom!', praat Gordon haar halverwege het gesprek bij als hij op weg is naar zijn zwartglimmende wc met glitterbal aan het plafond.

'O jee', reageert ze, 'ik dacht het al aan je houding te zien. Moeten er allemaal dingen worden teruggedraaid?'

Gordon, nee-schuddend: 'Ik vertel gewoon eindelijk eens open en eerlijk hoe verrot die muziekindustrie is.'

Zijn manager, bezorgd: 'O... Dat vind je een goed plan?'

Gordon: 'Ja natuurlijk, het moet een keer gezegd worden. Het is toch gewoon een feit?'

Nog twee afscheidsconcerten in het Amsterdamse Concertgebouw en dan is het gedaan met de muzikale carrière van Gordon (47). 'Het einde van een tijdperk', zo schreef hij op zijn Facebookpagina. De lol is eraf door de mensen die het op de radio voor het zeggen hebben. 'Al die jaren heb ik zó veel tijd en energie gestopt in het schrijven van liedjes en het opnemen van cd's. Vol trots stuurde ik mijn product dan naar de radio en daar werd het gewoon gelijk in een hoek gepleurd. Zo wordt er met je omgegaan. Totáál respectloos. Ineens krijg je nergens meer een platform omdat er bepaalde figuren in Hilversum zijn die hebben bedacht: Gordon? Nee, dat kan niet meer. Het is echt niet te geloven! En ik ben niet de enige hoor, iemand als Rob de Nijs wordt er ook moedeloos van dat hij nérgens meer wordt gedraaid. René Froger, Gerard Joling, allemaal hebben we er last van.'

CV Gordon Heuckeroth

Geboren
6 juli 1968 in Amsterdam. Groeit op in een gezin met zeven broers en twee zussen.

Opleiding
Volgt een mbo koksopleiding en verkoopt dames-ondergoed op de markt.

Zang- en tv-carrière
1991 breekt door met single Kon ik maar even bij je zijn. Daarna volgen vele nummers als Ik hou van jou, Ik bel je zomaar even op en Never nooit meer

2005 tv-serie Joling & Gordon over de vloer bij omroep Tien. Wordt een van de drie Toppers

2007 Overstap naar RTL waar hij programma’s maakt als Hotter than my daughter, Effe geen cent te makken en Goor draait door. Ook was hij jurylid in talentenshows en radio-dj.

2009 deelname Songfestival De Toppers

2011 stopt met De Toppers en formeert zanggroep LA, The Voices

2013 stopt met LA, The Voices

2014 opent twee filialen van horecazaak Blushing in Amsterdam en Blaricum

2015 kookboek Ik ben niet van suiker

Gordon is single en woont in Blaricum.

Kun je er de vinger op leggen waarom iets wel of niet wordt gedraaid?

'Dat ligt puur in handen van de muzieksamenstellers, die zelf geen greintje talent bezitten. Ze bepalen hun eigen lievelingen. Je hoort bijvoorbeeld de héle dag Guus Meeuwis, die is kennelijk wel credible. Maar ken jij iemand in je omgeving die ooit een plaat van hem koopt? Het is een schat van een jongen hoor, maar ik kan niet naar dat monotone stemgeluid luisteren. Echt, als ik hem op de radio hoor, zet ik hem af.'

Die macht van de samenstellers is niet nieuw, toch?

'Nee, ik heb het al eerder meegemaakt. In 1994 switchte ik naar Engelstalige muziek. Ik had in Los Angeles een te gek album opgenomen met The Waters Family, met het koor van Michael Jackson. Ik was een van de eersten die r&b deden, Trijntje Oosterhuis kwam me later nog om advies vragen, maar door de radio werd ik als een soort paria behandeld. En nog steeds kan het zo zijn dat je op alle feesten en in alle kroegen wordt gedraaid, maar amper op de radio te horen bent. Dat is toch van de gekke? Terwijl Gerard wel nummer één stond in de Mega Top 100, kwam hij in de Top 40 niet eens binnen. De Top 40, dat is pure maffia. Er hebben zo veel platenmaatschappijen deals gesloten met de stichting Nederlandse Top 40, die hebben gewoon geld gegeven. Dat is een grote smerige bende. Dat durf ik keihard hardop te zeggen. Ik ben op een moment in mijn carrière gekomen dat ik er echt schijt aan heb. Het is een kartel, ze beschermen elkaar allemaal. Maar ga maar eens na wat er allemaal voor constructies worden bedacht, ik verzeker je dat er een beerput opengaat.'

Beeld Pablo Delfos

Wat voor constructies dan?

'Het Commissariaat voor de Media heeft gewoon zitten slapen. Als ze nog eens wakker worden daar zouden ze eens moeten kijken naar wat voor verkapte commerciële deals er met de TROS zijn gemaakt. En naar wat voor dubieus spelletje er de afgelopen tien jaar is gespeeld met die Volendamse kliek. Jaap Buijs (de onlangs overleden artiestenmanager van onder anderen Jan Smit, Nick & Simon en de 3JS, red.) was fantastisch voor zijn artiesten, maar het was ook een linkmiegel. Ik ben ervan overtuigd dat er dingen zijn gekocht. En dan heb ik het ook over de Nederlandse inzending van het Songfestival waar de TROS verantwoordelijk voor is. Waarom denk je dat de 3JS opeens naar het Songfestival gingen? Je maakt mij niet wijs dat dat geen handjeklap is geweest.'

Is het wel handig om dit allemaal zo te zeggen?

'Ik vind het heerlijk om zo uit de school te klappen. Er is nog nóóit iemand geweest die dit allemaal heeft durven zeggen. Iemand zou er eens in moeten duiken.'

Zelf werd Gordon anderhalf jaar geleden ervan beticht de Single Top 100 te manipuleren, waardoor zijn nummer Kom eens dichterbij bovenaan die hitlijst prijkte. 'Als hij met droge ogen verkondigt dat al die plaatjes van hem zijn gedownload door consumenten, dan moet hij een wel héél lange pinocchioneus krijgen', beweerde Erik de Zwart van de stichting Nederlandse Top 40. 'Zijn platenmaatschappij heeft hem geholpen om al die platen op te kopen.' Gordons platenmaatschappij ontkende dat.

Heb jij nooit betaald voor een hit?

'Wat wel gebeurt, daar zal ik eerlijk over zijn tegen je, is dat je als platenmaatschappij je plaat extra ondersteunt. Er worden geen fysieke singles bijgekocht, maar wel virtueel. Alleen: dat doet iedereen! Als je dat niet doet, kom je nergens. Maar een mega-aantal singles kopen zodat je een nummer-1-hit krijgt, dat kunnen er maar weinig hoor. Dat kost tonnen. Dat heb ik nooit gedaan. Zo zijn er allerlei constructies mogelijk. Jan Smit doet het bijvoorbeeld zó geraffineerd. Die laat de handel 25 duizend albums inkopen, met recht van retour. Dus dan heeft-ie een gouden plaat, maar niemand weet dat er 17 duizend albums worden teruggestuurd. Dat is toch heel gewiekst! Hij kan dat makkelijk doen. Hij is goed voor 20 miljoen op dit moment. Ik noem nu toevallig Jan Smit, maar er zijn er meer die dat doen, hoor. Want marketingtechnisch werkt zoiets als een speer.'

Beeld Pablo Delfos

Ben jij ook niet al lang binnen?

'Toen ik door mijn ongeluk wekenlang in bed moest blijven, ging ik eens naar mijn bankzaken kijken. Ik ben me rot geschrokken. Ik heb niet het vermogen van John de Mol, maar wel zijn uitgavenpatroon.'

Begin september kwam het bericht naar buiten dat Gordon tijdens zijn vakantie op het Griekse eiland Mykonos na een avondje stappen op weg naar zijn hotel van achteren was aangereden. Zwaargewond lag hij in het ziekenhuis. Zes ribben waren gebroken en ook zijn sleutelbeen, schouderblad en schouder. 'In de vijf weken die ik daarna in bed moest blijven liggen, heb ik eindelijk eens naar mijn cijfers gekeken, iets waar ik nooit tijd voor noch zin in had. Dat was confronterend. Jezus Christus, wat heb ik geleefd, zeg. En in de muziek valt op een enkeling na als Guus Meeuwis en Marco Borsato geen droog brood meer te verdienen. Vroeger had je per jaar tweehonderd optredens, voor veel te veel geld. Dat is niet meer. Ik was een gage gewend van 10 duizend euro, voor een half uur, maar met LA, The Voices stond ik dat voor 2.000 euro te doen. De dj's hebben de markt overgenomen. Dave Roelvink heeft als dj 250 optredens per jaar! Dat is toch niet te geloven. Die wist een jaar geleden nog niet eens hoe een cd eruitzag.'

Gerard Joling zag ik in een uitzending van Profiel nog steeds als een gek optreden, tot in de kleinste zaaltjes aan toe.

'Ja, dat snap ik ook niet. Ik vraag geregeld aan hem waarom hij dat nog doet, hij heeft geld genoeg. Maar Gerard kickt op aandacht. Die man raakt he-le-maal in paniek als hij een avond thuiszit. Ik heb er geen zin meer in voor een half uurtje naar Hellevoetsluis te gaan. Mijn tv-carrière is zo uitgebreid en ik heb twee horeca-ondernemingen die zo veel aandacht vragen dat ik er gewoon ook niet meer de tijd voor heb. Ik ben gestopt met De Toppers, met LA, the Voices, en nu voelt het voor mij als het einde. Het afscheid. Van dit podium.'

In 2005 begonnen Gerard Joling, René Froger en Gordon als grap aan De Toppers naar aanleiding van de concerten die Froger in 2004 gaf en waar Joling en Gordon een gastoptreden hadden. Al snel groeide het uit tot een groot succes. In 2008 stapte Gerard Joling eruit en werd hij vervangen door Jeroen van der Boom; het drietal neemt deel aan het Songfestival in Moskou. In 2009 stapt Gordon eruit, maar later dat jaar stapt hij samen met Gerard Joling er weer in. Tot Gordon de formatie in 2011 opnieuw verlaat.

De originele formatie van de Toppers: Gerard Joling, René Froger en Gordon Beeld anp

Per optreden met De Toppers kreeg je 1,5 ton. Is het met jouw uitgavenpatroon dan niet interessant zo'n serietje concerten erbij te houden?

'Superinteressant. Dat is het enige wat ik mis: dat geld binnenhalen. René kreeg als producent zelfs nog meer. Tja, niet te geloven. Kun je nagaan hoe erg de situatie was dat ik dat heb opgezegd.'

In het programma 5 jaar later vertelde je aan Jeroen Pauw dat dat te maken had met de kwade dronk van René Froger en met Jeroen van der Boom die jou eruit probeerde te werken, iets waar hij zich overigens niet in herkende.

'Joh, laat Jeroen van der Boom lekker gaan. Die man is zo fake en nep, daar hoort zo'n reactie bij, zijn ontkenning is totaal voorspelbaar. Ik heb met hem het paard van Troje binnengehaald. Het was mijn idee hem te vragen toen Gerard ons keihard liet vallen. We stonden aan de vooravond van het Songfestival en hij had er ineens geen zin meer in. Dat had er ook mee te maken dat René Froger en hij niet meer door één deur konden. 'Oké', zei Froger, 'laten we Jeroen dan maar bellen.' Die had toen net één hit gehad met Jij bent zo en werd ineens gebombardeerd tot Topper. Hij voelde zich gelijk de koning. Hij heeft er uiteindelijk voor gezorgd dat híj overal lachend op de posters staat en dat ík eruit ben gewerkt.'

Hoe deed hij dat?

'Door tegen die andere jongens dingen over mij te zeggen, door de boel op te ruien, door te zeggen dat ik niet kan zingen. En Froger wás al niet te genieten, vanwege dat drankprobleem van hem. Zonder alcohol is het de allerliefste man op aarde, maar als hij drinkt is het een beest. Een monster. Arrogant, zelfingenomen. Schreeuwende ruzies. Ik heb het zelf aan den lijve ondervonden. Hij heeft mij een keer zo enorm uitgescholden, echt niet normaal. Stond ik daar ineens midden in de nacht in mijn eentje met mijn koffer op straat in een verlaten villawijk in Marbella, geen idee waar ik naartoe te moest. En zo is er altijd wel wat waardoor de sfeer onderling niet te harden is. Ik moet altijd hartelijk lachen als ik die drie Toppers op tv zie doen alsof ze het zo leuk hebben samen. O, o, mensen moesten eens weten! Wat een leugenaars allemaal! Ik heb er Jeroen en Gerard niet zo lang geleden nog over gesproken: tot op de dag van vandaag is het haat en nijd. De sfeer is niet te harden, achter de schermen verachten ze elkaar. Daar wil ik gewoon niet meer bijhoren. Gerard en Jeroen zijn er vorig jaar ook achtergekomen dat René zijn microfoon stiekem harder zette dan die van de rest. Dat heb ik al die jaren geroepen, ik ben ook continu zachter gezet op de cd's, maar toen dat uitkwam, is er een moordbonje uitgebroken. Maar zij blijven voor het geld. Ik niet.

'Ik ben vooral heel blij dat wat ik bij Pauw zei heel oprecht en integer is overgekomen. Ik heb zoveel reacties gehad van collega's die dit ook van hen weten en die het goed vinden dat eindelijk iemand het durft te zeggen. René wist ook dat ik het in de publiciteit ging brengen, ik heb het op een feest van Gerard Joling tegen hem gezegd. Woest werd hij. Hij ontplofte als vanouds.'

Beeld Pablo Delfos

Stop je ook met zingen omdat je stem met de jaren minder werd?

'Ik heb door mijn medicijngebruik (Gordon lijdt aan reuma, diabetes en psoriasis, red.) inderdaad een flink deel moeten inleveren op mijn stem. Dat is heel verdrietig. Vóór al die ziektes en ellende zong ik iedereen van de bühne af. Echt, ik blies iedereen omver. Ik vind het een schande dat ik in 25 jaar nog nooit een Edison-nominatie heb gekregen. Ik heb een vrij zwart stemgeluid. Dat was ook het probleem met De Toppers, zij zijn te wit. Zij gaan om het hardst gillen. Vooral Gerard, die laat de hele dag door die stem horen, verschrikkelijk.'

Ga je het applaus niet missen?

'Helemaal stoppen met optreden ga ik natuurlijk nooit. Maar ik wil iets vernieuwends doen. En een plek kiezen waar mensen naar míj komen. Ik ga een vast theater in Studio 21 maken en daar een onemanshow doen. Die gaat heten: Gordon, 25 jaar, show geen zin in. Geen stand-up comedy, geen musical, geen concert, gewoon Gordon. Dat dekt de hele lading. Af en toe zing ik een liedje, maar het is vooral humor. Dat is toch mijn grote kracht, dat moet ik uitbuiten. Ik wil gewoon mijn talent laten zien, een stukje acteren, musical parodiëren, stand-up doen, met het publiek spelen, improviseren. De show gaat over mij en mijn carrière. Het begint met een kist op het podium, want ik heb het ongeluk in Griekenland niet overleefd. Ik zing dan een duet met mezelf, op mijn eigen begrafenis: 'Kon ik maar even bij je zijn.' Het toppunt van narcisme, hahaha!'

Beeld Pablo Delfos

Je botbreuken door dat ongeluk zijn inmiddels genezen, maar je doet nog wel aan EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing), een soort traumaverwerking. Wat komt daar naar boven?

'Een enorme doodsangst. En het moment dat ik met mijn gezicht op het asfalt lag. Dat is verschrikkelijk. Huilenhuilenhuilen.'

Volgens je ex en beste vriend Patrick was de vliegreis na het ongeluk ook spannend, omdat gevreesd werd dat het elk moment mis kon gaan.

'Ja, de hele reis heeft er een dokter met een injectienaald boven mijn borst gehangen. Als mijn long dicht zou klappen, kon hij hem er direct in steken. Ik ben zó bang geweest. Als ik er nu nog aan denk...'

Gordon breekt. De tranen blijven komen, hoe hard hij ze ook probeert weg te slikken met een glas water. Uiteindelijk: 'Nou, het werkt goed hè, dat EMDR.'

'Dat die schat van een Patrick er de dag na het ongeluk stond, vergeet ik nooit meer. Pat en ik wonen nu weer samen, dat is zo leuk, zo gezellig. Iedereen vraagt steeds: wordt het nog wat? Pff, nee, niet meer als geliefden. Wel als vrienden.'

Patrick vertelde dat de sneltreinvaart van jouw leven jullie relatie destijds heeft opgebroken. Dan wilde je naar Zuid-Afrika emigreren, dan weer niet, hij kon het gewoon niet bijbenen. Hij vraagt zich af: wat zóék je nog?

'Ja, wat zoek ik. Ik weet het niet, schat. Ik weet wel dat ik door die klap in Griekenland enorm tot inkeer ben gekomen. Ik heb gemerkt dat mensen echt van me houden. Daar was ik zó door geraakt. Er is zó veel shit over mij geschreven, dan is het wel erg fijn als er duizenden reacties komen van mensen die geschrokken zijn. Die zelfgeborduurde kaarten sturen. Ik heb bloemen aan mijn deur gehad, planten, sushi, taart, zelfs de politie in het Gooi stuurde me knuffelberen. Dat heeft me enorm gesterkt. Ik vind mijn leven af en toe heel verdrietig. Veel mensen snappen dat niet, die vragen hoe dat kan, met zo veel geld, met zo'n mooie carrière. Maar daar draait het niet om. Het is niet dit huis, mijn dure auto's en mijn vakanties die het geluk met zich meebrengen. Sterker nog, al die tripjes zijn een soort vluchtgedrag omdat ik niet alleen wil zijn. Wat ik zoek is een partner die mij gewoon eindelijk eens teruggeeft wat ik al die jaren heb gegeven.'

Je zus Marja zegt dat het niet zo makkelijk is een relatie te hebben met een Heuckeroth, omdat jullie zo dominant zijn. Haar eigen man klaagt ook steen en been.

'Hahaha! Maar mijn zus is echt dominant. Godallejezus.'

Volgens haar is het een familietrekje.

'Ik ben echt niet zo dominant in een relatie. Ik vind het juist leuk om gelijkwaardig te zijn. Ik ben alleen heel erg in mijn vertrouwen geschaad. En het is al niet makkelijk als je bekend bent. Probeer maar eens een leuk iemand te vinden die dat leuk vindt.' Denkt na, dan: 'Mijn grote voorbeeld is Tineke de Nooij. Die kreeg op haar 53ste nog een relatie. Dan denk ik: het is nog niet te laat. Ik kan nog een leuke vent tegenkomen waar ik mijn leven mee kan delen. Dat zou ik zo leuk vinden. Ik merk echt dat ik eraan toe ben. Door die klap ben ik rustiger geworden.'

Vorig jaar was er nog de nodige onrust toen Gordon, die twee koffiezaken bezit, Mark Rutte in het Torentje een taart bracht, wat veel mensen zonde van de spaarzame tijd van de minister-president vonden. 'We hebben anderhalf uur gezeten, het was zó leuk', glundert Gordon. 'Ik heb voor elkaar gekregen dat hij in de opening zit van het programma van Geer en mij waarin we aandacht vragen van het Nationaal Ouderenfonds. Al kwam ik daar niet met een politieke reden. Ik was daar puur privé. En als mensen dan zeggen: heeft Rutte daar wel tijd voor? Ja. Want het is een mens. En hij heeft ook zijn privé-interesses.'

Heeft hij ook iets laten horen na je ongeluk?

'Ja, hij heeft mij gebeld. Dat vond ik zo ontzettend lief. Hij vond het héél erg. Maar wat een gezeik was er weer over mijn bezoek aan hem, hè? Jezus Christus. Waarom? Hoe zien ze mij dan? Claudia de Breij schreef: 'Gordon op visite bij de VVD, sterkte liberalen!' Dan denk ik: je bent in mijn huis geweest. Je hebt hier in mijn bad gelegen met een fles champagne in je hand voor een fotoshoot van de LINDA. Toen heb je me verteld hoe leuk je me vond. Waarom moet je iemand dan op die manier kwetsen? Daar heb ik ook wat van gezegd. 'Een zure lesbienne' noemde ik haar. Ja, dat krijg je dan. Maar Mark is anders. Die stuurde me na al die ophef een lieve sms.' Gordon pakt zijn telefoon erbij, leest. 'Hij schreef dat we ons van al die zeurpieten niets aantrekken. Hij vond het top dat ik de tijd nam, was oprecht onder de indruk van mijn energie en prestaties. Hij kende geen mensen die op drie terreinen zo succesvol zijn, als zanger, tv-maker en ondernemer. Dat vind ik nou leuk, om zo'n compliment te krijgen van iemand die zo zuiver op de graat en oprecht is en ook nog eens onze minister-president.'

'Gordon is heel primair in zijn emoties als iets hem niet zint. Anderen zien het misschien ook, maar weten hun mond te houden. Gordon is daar niet in te managen', zeggen je beste vrienden. Maakt die karaktertrek je ongeschikt voor de showbizzwereld?

'Ja, misschien wel. Geer is bijvoorbeeld véél geraffineerder. Die weet exact wat hij moet zeggen en wat niet. Camera aan, hup, glimlach. Zo zit ik niet in elkaar. Misschien ben ik daardoor wel minder geschikt, dat klopt. Maar ik hoef die oppervlakkigheid niet meer. Ik heb ook geen vrienden in het vak. Alle première-uitnodigingen verscheur ik direct. Al die mensen die het niet met je menen, hou op! Ik blijf het liefst thuis. Ik ga amper nog uit eten omdat ik geen zin meer heb in die bekendheid. De blikken van mensen, dat stiekeme foto's maken de hele dag door. Ik spreek tijdens de opnamen voor Geer en Goor zoeken een hobby nu veel met eenzame ouderen en als ik naar die mensen zit te luisteren, denk ik: ja, schat, dat heb ik ook. Wat jij hebt, heb ik nu al. Ik weet wat ze voelen.'

Volgens Patrick is een deel van het publiek juist van je gaan houden omdat je een verademing bent tussen al die perfecte tv-mensen.

'Ik denk dat die oprechtheid mij ook ten goede komt, ja. Mensen weten precies wat ze aan mij hebben. Ik ben niet perfect. Ik heb al die kutziektes waar ik dag en nacht mee bezig ben. Af en toe gooi ik mijn pillen in de hoek omdat ik denk: vandaag gewoon even niet. En dan word ik weer doodziek. Of ik neem een injectie tegen die kuthuidziekte en krijg daar weer een luchtweginfectie van. Zo gaat het maar door. Maar ik weet ook dat ik voor veel mensen een voorbeeld ben, een baken. Zo van: zie je wel, als hij het kan, kan ik het ook. Je moest eens weten hoeveel berichtjes ik krijg van mensen die zeggen dat ik ze door hun donkerste uren sleep. Het is diepe liefde die mensen voor me voelen. Zij blijven overeind omdat ik overeind blijf. Daarom schrok iedereen ook zo toen ik was gevallen door dat ongeluk. Dat kon niet. Gordon is het toonbeeld van positiviteit, lachen, gieren en brullen. En daar lag die grote beer. Maar hij staat weer. Want ik kan mensen hun hoop niet ontnemen. Dus blijf ik vechten. Elke dag. Dag in, dag uit. Net zolang totdat het op is.'

Tijdens het afscheid zegt hij nog: 'Ik moest vanochtend aan dit interview denken en toen bedacht ik dat deze zinnen erin moeten staan: 'Over het algemeen heeft de zon geschenen in mijn leven. Maar de buien die er waren, waren intens'.'

Vervolgens duikt hij de regenbui in om het kookboek uit zijn auto te halen dat hij heeft samengesteld. En ja, dat moet nu, want hij wil het graag signeren. Met natte haren schrijft hij: 'Liefs van Gordon, a never ending story.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden