Stamgasten Het Calfven

‘Ik kom amper waar ik werkte. Ik kan er niet goed tegen hoe met de natuur is omgegaan’

Frans in Het Calfven

Maandag- en vrijdagmiddag fietst Frans (78) vanuit Ossendrecht naar Het Calfven, het meer dan honderd jaar oude cafeetje met biljart in buurtschap Calfven.

Frans: ‘Toen mijn vrouw nog leefde zeiden we op zondagmiddag vaak tegen elkaar: ‘Kom, we fietsen even naar het café.’ We gingen graag samen fietsen, en ik fiets nog steeds graag. Twee weken na haar overlijden kreeg ik een beroerte en lag ik zelf in het ziekenhuis.

‘Ik kwam bij de bakker vandaan, mijn vier dochters zouden langskomen. Een van de kleinkinderen was er iets eerder. ‘Komt je moeder ook nog?’, vroeg ik, ‘want ik voel me niet zo lekker.’ Van wat er daarna is gebeurd herinner ik me eigenlijk niks meer, maar ik weet dat ik op een gegeven moment een arts over mij hoorde praten: ‘Hij wordt niet meer wat-ie was, maar er komt nog wel wat terug. Hoe of wat precies, dat weten wij niet.’ Ik voelde dat ik er zelf alles aan moest gaan doen, en daar ben ik toen mee begonnen.

‘Mijn spraak is teruggekomen, maar ik ben niet meer zo’n makkelijke prater als vroeger. Mijn hele leven ben ik opzichter en boswachter geweest voor Staatsbosbeheer in West-Brabant. De natuur is het mooiste wat er is, maar ik kom amper nog in de gebieden waar ik werkte. Dat kan niet meer. Er is teveel veranderd, ik kan er niet goed tegen hoe mensen met andere ideeën met de natuur zijn omgegaan.

‘Tegenwoordig krijg ik op zondag altijd wel een van de kinderen op bezoek, zo rond een uur of tien. Toen ik uit het revalidatiecentrum kwam hebben de meiden gezegd: wij komen vanaf nu om beurten jouw huis poetsen. Iedere week iemand anders, nooit op een vaste dag. Tegen de middag bellen ze elkaar en vragen ze: ‘Wie is er vrij?’ Wie vrij is, komt koffiedrinken. En dan bak ik lekkere broodjes voor ons af.

‘Mijn moeder zei het vroeger al: je krijgt terug wat je gegeven hebt. Het is belangrijk om dat te onthouden. Ik heb ook mindere dagen, maar uiteindelijk gaat het allemaal om het gevoel waarmee je kunt terugkijken op je leven tot nu toe. Dan zeg ik: het gaat goed. Het is goed.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.