Column Paulien Cornelisse

Ik had me meer voorgesteld van de morning after

Nou, de morning after, ik had me er meer van voorgesteld. Zelf had ik dan wel niet gekeken, maar je kunt als niet-liefhebber natuurlijk wel genieten van de algehele euforie die zo’n overwinning met zich meebrengt. Ik had dus gedacht dat ik op straat mannen zou zien wegdromen, een traantje wegpinken zelfs. Dat je ze bij wijze van spreken zou kunnen zien denken: ‘Dít heb ik meegemaakt, nu mag ik sterven.’ Maar nee, er heerste eigenlijk gewoon dezelfde neutraal-chagrijnige stemming als altijd. Ik was midden in Amsterdam en ook daar merkte ik niks.

Is vreugde gewoon niet zo zichtbaar? Of was er iets anders aan de hand? Misschien merkte ik wel niks aan de mensheid, omdat de mensheid de dag ervoor in het ­kader van de feestelijkheid te veel gedronken had. Misschien liep men nu met een collectieve kater rond. Zodat we ‘per saldo’ weer op neutraal-chagrijnig uitkwamen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.