ColumnIbtihal Jadib

Ibtihal probeerde haar moeder te overtuigen zich te laten vaccineren. Het werd geen doorslaand succes

Ibtihal Jadib Beeld
Ibtihal Jadib

Geheel terloops liet m’n moeder vallen dat de doktersassistente had gebeld om een afspraak te maken voor de coronaprik. ‘Wat fijn!’, riep ik uit, ‘je bent aan de beurt!’ Dat was voorbarig want mijn moeder bleek te hebben bedankt voor de eer. ‘Ze wilde me AstraZeneca geven, mij niet gezien, daar zijn allemaal mensen aan doodgegaan.’ Mijn moeder was al sceptisch vóór de onrust over trombose, nu was haar wantrouwen royaal gevoed met sterfgevallen en prikpauzes.

Als een treinreiziger die wéét dat-ie te laat is, maar desondanks vol overgave een sprintje door de stationshal trekt, probeerde ik mijn moeder over te halen. ‘Je hebt jarenlang de pil geslikt; die geeft ook risico op trombose, terwijl bij AstraZeneca dat risico veel kleiner is’. Ze keek me glazig aan, de trein was inderdaad al vertrokken. Gretig wees ze me op Denemarken, waar ze zijn gestopt met AstraZeneca: ‘Daar zijn ze tenminste verstandig. Je kunt toch niet zomaar een paar doden voor lief nemen?’ Dat valt inderdaad niet uit te leggen als je geen kaas hebt gegeten van statistiek. En iedere man of vrouw bij wie een ernstige bijwerking is opgetreden, is er één te veel.

Ondertussen is het risico dat mijn moeder overlijdt na een coronabesmetting aanzienlijk hoger dan de kans dat ze trombose krijgt door het vaccin. Mijn moeder ­behoort als Marokkaanse namelijk tot een risicogroep. In oktober vorig jaar probeerde Armand Girbes, ic-afdelingshoofd in het VU Medisch ­Centrum, hiervoor aandacht te vragen, maar dat bleek gevoelig te liggen. Toen hij signaleerde dat meer dan de helft van zijn ­patiënten een niet-westerse achtergrond had, voelde hij schroom om dat te zeggen. ‘In een maatschappij waar snel in hokjes wordt gedacht, zou je dit al gauw verkeerd kunnen beoordelen of interpreteren.’ Pas afgelopen maand waren de cijfers binnen en kon hij met de Amsterdamse GGD het beestje bij de naam noemen: onder migranten lag het sterftecijfers anderhalf keer hoger. Ook bleken zij vaker in het ziekenhuis te worden opgenomen en raakten zij twee tot vier keer zo vaak ­besmet. Vooral Turkse, Marokkaanse en Ghanese Amsterdammers zijn oververtegenwoordigd.

Als we dit eerder wisten, had de vaccinatiecampagne effectiever kunnen worden opgezet. Net als onder inwoners uit de Bijbel­gordel blijkt de vaccinatiebereidheid namelijk vooral laag te zijn onder, jawel: mensen met een migratieachtergrond. Huisartsen uit achtergestelde wijken hebben inmiddels alarm geslagen over de schrikbarend lage opkomst, maar ook de etniciteit is van weigeraars wordt niet bijgehouden. Het zal wel weer even duren voor we ook dat beestje benoemd en becijferd hebben.

Ik deed een nieuwe poging bij m’n moeder, ditmaal gewapend met de folder van het RIVM ‘Veelgestelde vragen covid-19-vaccinatie huisartsenteam’. Het werd geen doorslaand succes:

‘Ehh... ff wachten mam, ik weet niet hoe ik ­vectorvaccin moet vertalen. Het komt erop neer dat het vaccin gemaakt is aan de hand van een onschuldig verkoudheidsvirus dat bij chimpansees voorkomt en...’

‘Wát zeg je?! Hebben ze dat vaccin uit een aap gehaald? Zijn ze helemaal gek geworden?’

‘Wacht, je begrijpt het niet, hier staat dat...’

‘Chim-pan-sees, ja dat woord kan ik lezen, ik ben niet achterlijk.’

‘Luister nou even, ze injecteren je heus niet met een of andere apenziekte, denk ik, het is...’

‘...precies hoe al deze ellende begonnen is, door dat gerotzooi met wilde beesten! Ik ga die prik niet halen, hou er maar over op.’ Zucht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden