Postuum Humphrey Mijnals

Humphrey Mijnals (1930-2019): ‘Minna’ was de pionier van de Suriprofs

Humphrey Mijnals was de eerste Surinamer die in de eredivisie speelde. Hij was het boegbeeld van ‘klavertje vijf’ van het Utrechtse Elinkwijk.

Na de wedstrijd Nederland - Bulgarije in het Olympisch Stadion gaat Humphrey Mijnals op de schouders (1960). Beeld ANP PHOTO

Twee momenten hebben Humphrey Mijnals onsterfelijk gemaakt als voetballer. Bij zijn debuut in het Nederlands elftal op 3 april 1960 tegen Bulgarije haalde de Surinaamse Nederlander voor het oog van de lens een bal, die van de lat was afgeketst, uit de doelmond weg met een spectaculaire omhaal. Zoiets deed een Nederlandse voetballer niet. Het andere moment betrof zijn eredivisiedebuut voor Elinkwijk op 25 november 1956 tegen Sparta met een ijsmuts. ‘Een kwartier voor het einde van de wedstrijd viel de lange donkere nieuweling, stijf van de kou, uit vanwege kramp’, schreef De Telegraaf.

Elinkwijks scout in Paramaribo, dominee Gerard Jan Graafland, had er al in het Utrechts Nieuwsblad voor gewaarschuwd, toen Mijnals met achterlaten van vrouw en kinderen op de boot naar Nederland stapte. ‘Als de winter al te bar is en het sneeuwt, dan lijden die aan de tropenzon gewende jongens aan erge hoofdpijnen en voelen zij zich allerminst fit.’

Mijnals haalt met een spectaculaire omhaal de bal uit de doelmond weg. Beeld Anefo

Zijn eerste wedstrijd speelde Mijnals op korfbalschoenen met stukjes leer onder de zool in plaats van noppen. In werkelijkheid viel hij niet vanwege kramp uit, maar vanwege een Spartaanse schop. Toen hij met een brancard van het veld werd gedragen, riep het publiek: ‘Plak een zegel van 15 cent op zijn kont en stuur hem terug naar Suriname.’ Maar al snel werd Minna, zoals hij liefkozend werd genoemd, in de armen gesloten. Hij was een sterke, atletische en technisch begaafde verdediger die het tot aanvoerder schopte.

Na Mijnals kwamen nog vier Surinamers via Graafland naar Elinkwijk: Michel Kruin, Charly Marbach, Erwin Sparendam en Humphreys jongste broer Frank Mijnals. Samen werden ze ‘klavertje vijf’ genoemd. Mijnals blonk zo vaak uit dat hij als eerste Surinamer in Oranje kwam.

Kick Geudeker, de Johan Derksen van begin jaren zestig, kritiseerde de keuze van de bondscoach Elek Schwartz en sprak van positieve discriminatie. Schwartz leek zich er zich niets van aan te trekken, maar zette hem na drie interlands op de bank. In een interview met Frans Henrichs van het Utrechts Nieuwsblad uitte Mijnals zijn ongenoegen, waarna hij niet meer werd opgeroepen. In Suriname, waarvoor hij 45 interlands speelde, werd hij in 1999 verkozen tot voetballer van de eeuw.

Mijnals met een ijsmuts op.

Mijnals werd geboren in het bauxietstadje Moengo in het Marowijne district. Nadat het gezin naar Paramaribo was verhuisd, ging hij voetballen bij SV Robinhood, waarmee hij vanaf 1952 vier keer kampioen werd. In ruil voor 15 duizend gulden tekengeld liet hij zich na een mislukt profavontuur in Brazilië overhalen naar Nederland te gaan.

Hier zou hij na Elinkwijk nog spelen voor stadgenoot DOS en SC Gooiland in Hilversum. Het met voetbal verdiende geld investeerde hij in een eigen sigarenzaak. ‘Later werkte hij op de administratie van de uitkeringsinstantie Detam’, zegt echtgenote Marianne Mijnals.

In zijn vrije tijd stond hij langs de lijn bij de Utrechtse multiculturele amateurclub Faja Lobi/KDS, waar hij twee keer trainer was. ‘Je kon niet om hem heen. Hij was flamboyant en erg aanwezig’, zegt vrouw Marianne. Hij bleef tot het einde van zijn leven een voetbalambassadeur.Mijnals overleed op 27 juli aan de gevolgen van kanker.

De Stichting Suriprof zette zijn omhaal op een bokaal waarvoor in 2002 voor het eerst tussen de Suriprofs en een eredivisieselectie werd gespeeld. Zijn dochter Carmelita, een van de zes kinderen uit zijn eerste huwelijk, noemt hem een strenge vader. ‘Maar hij was heel trots op ons en op wat hij had bereikt als voetballer.’

Humphrey Mijnals, een aantal weken voor zijn overlijden.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden