Column Jarl van der Ploeg

Hoe sneller je eigen leven verandert, hoe groter ook de wens naar traagheid in het leven dat je achterlaat

Ik ben 31 dus het woord struis is al lang uitgestorven binnen mijn generatie. Toch zag ik hier meteen: deze vrouw heeft een struis achterwerk. Dat kwam deels door het achterwerk zelf, maar vooral omdat ze het gevaarte had verpakt in een oranje vierpersoonstent uit 1973 die het in de tussenliggende jaren blijkbaar tot jurk had geschopt.

Het was 30 april en ik stond in de achtertuin van de Nederlandse ambassadeur om Koningsdag te vieren op Koninginnedag. Geëmigreerde Nederlanders lopen wel vaker wat achter op hun voormalig landgenoten. Hoe sneller je eigen leven immers verandert, hoe groter ook de wens naar traagheid in het leven dat je achterlaat. Vandaar dat oud-klasgenoten nauwelijks verouderen in je herinnering. En vandaar dat ons koningshuis in Rome nog gewoon op de dertigste wordt bezongen.

Ik toog opgewekt naar het feest. Buiten scheen de zon, Ajax zou die avond voetballen en ik heb hoofdzakelijk goede herinneringen aan tuinfeesten in de lente. Ze doen me denken aan toen ik tien was en ik vanuit mijn jonge jongensbedje op de eerste verdieping – de gordijnen stijf dicht omdat het buiten nog licht was – mijn ouders hoorde schaterlachen in de achtertuin samen met hun langzaam lorrig wordende vrienden.

Hier was de sfeer echter anders, zo merkte ik meteen. Dit feest stond vol met kraampjes van Randstad waar je gratis keycords kreeg in ruil voor een folder, en kraampjes van KLM met gratis pennen.

Tot een aantal jaar geleden waren alle Nederlanders in den vreemde nog welkom op dit soort borrels, maar omdat het voetvolk teveel belastinggeld opzoop, is het feest inmiddels verworden tot een zwaar gesponsord netwerkevenement met deftige mannen en vrouwen met een kek oranje detail in hun kleding – een losbandigheid die ze zichzelf eenmaal per jaar permitteren omdat er twee vliegtickets naar Amsterdam worden uitgeloofd aan het stel met de frivoolste outfit.

Hoewel de vrouw met het struise achterwerk erg haar best had gedaan, ging die hoofdprijs toch naar een ander. Daarom beende ze, in een poging alsnog wat uit de avond te halen, kordaat richting de Volkskrantcorrespondent, ‘want u wilt vast wel een stukje schrijven over mijn bed & breakfast, toch?’

‘Nou, kom op’, zei ze. ‘Daarvoor bent u hier toch?’

Er stortte een stilte neer over ons gesprek, waarna de vrouw zich omdraaide en opzoek ging naar een journalist met een beter arbeidsethos.

Terwijl ik het struise achterwerk in de verte zag verdwijnen, besloot ik naar de kroeg te gaan om Ajax te kijken. Bij het kraampje gesponsord door ‘Max en Alex cookies’, drukte ik nog snel een pakje stroopwafels achterover om daar uit te delen aan het gewone volk. Dat zal ze leren.

Jarl van der Ploeg vervangt deze week Sylvia Witteman.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden