lezersdilemma

Hoe noemen we de ‘oma’ die geen oma is?

null Beeld

Lezers vragen andere lezers om raad bij problemen en dilemma’s. Deze week: hoe noemen we de ‘stiefoma’?

Na 35 jaar huwelijk zijn mijn ouders in 2014 uit elkaar gegaan, in 2018 werd de scheiding pas definitief. Gedurende deze vier jaar had mijn vader af en aan vriendinnen, mijn moeder bleef alleen. Mijn vader kent zijn laatste vriendin nu drie jaar en sinds vorig jaar hebben zij een geregistreerd partnerschap. Mijn moeder heeft sinds een klein jaar een vriend. Het eerste kleinkind, mijn kind, is vorig jaar geboren en mijn vaders partner noemt zich, zonder overleg, oma. Mijn vader gaat erin mee. Ik heb aangekaart dat ik oma niet vind passen, maar een alternatief heb ik ook niet. Vrouw (31), naam bij redactie bekend

Tante

Vroeger noemden kinderen volwassenen die een goede band met de ouders hadden, altijd oom of tante. Dat is niet te familiair en toch gezellig. Als het kleinkind op latere leeftijd vraagt waarom tante van opa geen oma heet, dan is dat een mooie gelegenheid om te vertellen hoe de vork in de steel zit. Wim Bakker (63), Heerenveen

Nieuwkomer

In sommige culturen is het gebruikelijk om de nieuwkomers in de familie juist door kinderen te laten aanspreken als oma, opa, oom, tante. Om het gevoel uit te drukken dat ze onderdeel zijn van de familie. Erdem Can (34), Amsterdam

Vele opa’s

Mijn dochter en schoonzoon vonden vier opa’s en drie oma’s wat te veel van het goede. Ze stelden voor dat hun kind de ‘niet echte’ grootouder bij de voornaam zou noemen. Uiteraard respecteerden wij hun wens, maar deze situatie was geen lang leven beschoren. Mijn kleindochter, en later ook haar broertje, noemde iedereen opa en oma. Onze kleinkinderen genieten al jaren van hun vele opa’s en oma’s. Pietie Meindertsma (69), Zwolle

Voordeeltje van scheiding

Een van de weinige voordelen van scheidingen met kinderen in het spel, is dat er meer mensen om het (klein)kind heen staan dan in de traditionele situatie. Uw kind groeit op met vele mensen die van hem of haar houden. In mijn samengestelde gezin zijn ook meerdere opa’s en oma’s. Om de tel niet kwijt te raken, voegen we de voornaam toe. Jiska van Duijn (34), Amsterdam

Klein gebaar

Ook wij mochten geen oma zeggen tegen de nieuwe vrouw van mijn opa. Dat hadden mijn ouders, vooral mijn moeder, zo bepaald. Op vakantiekaartjes schreven we steevast ‘Aan opa en tante’. Later hoorde ik pas van haar hoe erg ze dit altijd heeft gevonden. Ze heeft zelf geen kinderen en was graag oma genoemd door ons. Gezien de aandacht, liefde en verzorging die ze mijn opa heeft geschonken (en laten we eerlijk zijn, mijn moeder heeft bespaard), had ze deze titel meer dan verdiend. Je kunt met een klein gebaar zo veel goed (of fout) doen. Waar kies je voor? Yvonne van der Steen (64), Bilderdam

Oma X

Toen wij ons eerste kind kregen, werd de nieuwe vrouw ook gelijk door mijn schoonvader tot oma gebombardeerd, waar dat voor ons pijnlijk was. Wij bleven haar daarom bij haar voornaam noemen. Zo werd ze voor de kinderen ‘oma Els’ en de anderen waren gewoon opa en oma. Dat subtiele verschil was voor ons belangrijk. Nu ik zelf gescheiden ben, zeggen mijn kinderen al: als we ooit zelf kinderen krijgen, ben jij de oma, niet papa’s vriendin. Die wordt dan, vermoed ik, ook oma X. Esther Schipper (55), Breda

Eén letter

Je hebt een oma en een bonus-oma. Slechts een extra letter maakt het verschil. Als de kinderen ouder worden kiezen ze zelf een naam voor de oma, opa, boma en bopa. Elsa Hesseling (62), Eindhoven

Gunnen

Mijn kleindochter heeft drie opa’s en drie oma’s die zich onderscheiden door de toevoeging van ieders voornaam. Een onderscheid in onze liefde en aandacht voor haar is er niet. Gun uw kind de liefde van alle grootouders en stap over uw aversie tegen uw vaders vriendin heen. Belast uw kind daar niet mee. Ingrid E. Timmerman (65), Wijk aan Zee

Over twee weken: Mag mijn dochter alleen over de hei fietsen?

Mijn dochter van 13 fietste over de hei toen een man haar aansprak/lastigviel. Ze was niet bang (ze doet krav maga), maar haar vader (mijn ex) wil haar verbieden nog over de hei te fietsen, want ‘je moet het niet opzoeken’. Ik wil dat mijn ­dochter zich vrij kan bewegen en zich niet laat leiden door angst. Volgens mijn ex stel ik mijn principes boven de veiligheid van mijn kind. Volgens mij lijkt zijn argument op ­‘vrouwen met een kort rokje vragen er zelf om’. Wat vindt u? Vrouw (48), naam bij de redactie bekend

Onze vraag is: wat zou u doen?

Mail uw antwoord (max. 110 woorden) voor maandag 3 mei 2021 naar: wzud@volkskrant.nl. Heeft u een dilemma en wilt u zelf advies van andere lezers? Mail dan uw probleem (max. 110 woorden) naar: wzud@volkskrant.nl. Vermeld altijd uw volledige naam, leeftijd en woonplaats. De redactie behoudt zich het recht voor bijdragen in te korten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden