lezersdilemmawat zou u doen?

Hoe kom ik van mijn onbewuste religieuze dogma’s af?

Lezers vragen andere lezers om raad bij problemen en dilemma’s.

null Beeld

Als tiener was ik jarenlang extreem evangelisch christen. Ik heb altijd geleefd met de overtuiging dat God een plan had voor mijn leven had, alles uitgestippeld en wel. Tien jaar geleden heb ik gebroken met dit geloof. Dankzij therapie en een hoop pijn en moeite ben ik van vele dogma’s en lasten bevrijd. Toch komt het geregeld onbewust in mijn gedachten langs dat er een hogere macht is die al een toekomst voor mij heeft bepaald (wie zal mijn levenspartner zijn, hoeveel kinderen krijg ik, et cetera). Als herboren autonoom en gelukkig persoon vind ik deze gedachtegang nonsens. Hoe kom ik van deze vervelende oude, onbewuste gedachte af? Vrouw (30), naam bij de redactie bekend

Exvangelisch

Inmiddels ben ik zelf ‘exvangelisch’ en kan ik stellen dat het haast onmogelijk is om oude dogma’s vaarwel te zeggen. In mijn evangelische jaren las ik echter ook Steinbecks East of Eden, dat mij samen met de Bijbel overtuigde van mijn eigen vrije wil binnen een eventueel voorbestemd plan. Mocht de gedachtegang van een goddelijk plan voor uw leven weer opspelen, beantwoord deze dan met het eveneens religieuze dogma dat God zich ook te houden heeft aan uw eigen keuzes, en ga verder met uw leven zoals u dat zelf in gedachten had. Dorien Scheltens (29), Arnhem

Oneigen

In Nietzsches tranen (Irvin D. Yalom) staat een interessante vraag die je jezelf kunt stellen als die bedenksels weer naar boven komen. ‘Als je deze oneigen gedachten niet had, wat zou je dan denken?’ Joost Booij (44), Amsterdam

Laat het komen

Best mogelijk dat je nooit helemaal van die oude gedachten afkomt. Maar wat zou dat? Mocht zo’n denkbeeld zich weer eens opdringen: laat het komen, realiseer je waar die vandaan komt, en laat het weer gaan. Meer aandacht is dat niet waard. Goede kans dat je gevoel van autonomie er alleen maar sterker door wordt. Wim Guiking (68), Leiden

‘Ik’

Als je zo’n gedachte hebt, vervang dan de naam van de hogere macht door ‘ik’. Joran Kuijper (34), Amsterdam

Dogma’s komen van mensen

De dogma’s komen van de mensen. Hun kortzichtigheid maken het voor veel mensen moeilijk of zelfs onmogelijk om vrijuit een religieus leven te leiden. In mijn optiek is God liefde en vrijheid. Zoek je eigen weg in het leven, in de zekerheid dat er van boven liefdevol met je mee gekeken wordt. Charlotte Luijerink (68), Den Haag

Lotgenoten

Mijn ervaring is dat breken met het geloof rationeel niet zo moeilijk is, maar dat je emotie daar niet zomaar in meegaat, hoe vervelend je dat ook vindt. Of ik mezelf nou atheïst of agnost noem, ik ben nog steeds huiverig voor alles wat met religie te maken heeft. Om echt van God af te komen moet je er mijns insziens honderd procent mee breken. Sluit u aan bij lotgenoten, bijvoorbeeld bij actieve humanisten. Kees Henselmans (72), Naarden

Hij laat mij met rust

Als behoorlijk streng katholiek opgevoede jongere wilden mijn jeugddogma’s ook niet vanzelf oplossen in de geschiedenis van mijn leven. Ik heb er wat op gevonden; ik geloof al jaren dat God een plan met mij heeft. Namelijk dat hij het veel te druk heeft met anderen om zich met mij te bemoeien. Ik geef hem daar groot gelijk in. Zijn plan is dus dat hij mij met rust laat en dat ik hem en zijn dogma’s negeer. Zo zijn we allebei tevreden. Hij houdt alle anderen in de gaten en ik leid mijn eigen leven. Emiel van Berkel (72), Wageningen

lezen

Ik raad u aan om boeken van Maarten ’t Hart en Richard Dawkins te lezen. Han Kloppenburg (60), Maassluis

Christoffeltje

Zelf ga ik als bevrijd ex-katholiek nooit op reis zonder een Christoffeltje om mijn nek, maar ik blijf wel zelf op het verkeer letten. Johan de Koning (62), Baarn

Over twee weken: Ook na zijn overlijden de zaken regelen, toch?

Mijn partner en ik hebben al jaren een succesvol samengesteld gezin. Waarin we er met liefde voor elkaar en elkaars kinderen zijn. Ik zou graag willen dat we ook voor na de dood van een van ons de zaken goed regelen. Hij wordt hier echter boos van en ziet mij als een geldwolf die op zijn geld uit zou zijn. Als hij nu onverhoopt zou overlijden, erven zijn kinderen alles en kan ik per direct op zoek naar een ander huis. Is het zo gek dat ik na vijftien jaar vraag om voor elkaar te zorgen ook na de dood? Vrouw (50), naam bij de redactie bekend

Onze vraag is: wat zou u doen? Mail uw antwoord (max. 110 woorden) voor maandag 29 mei 2021 naar: wzud@volkskrant.nl. Heeft u een ­dilemma en wilt u zelf advies van andere lezers? Mail dan uw probleem (max. 110 woorden) naar: wzud@volkskrant.nl. Vermeld altijd uw volledige naam, leeftijd en woonplaats. De redactie behoudt zich het recht voor bijdragen in te korten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden