ColumnJasper van Kuijk

Het lijkt erop dat we geen betere tijd en plaats hadden kunnen kiezen om onze isolatie door te maken

Ik zit sinds een week in vrijwillige thuisquarantaine. Het coronavirus kent in Zweden een soortgelijk verloop als in Nederland, hoewel er hier pas drie doden zijn gevallen. De besmettingen concentreren zich vooral rond de steden, maar dat wil niet zeggen dat wij er, wonend op het platteland, niet mee te maken krijgen. In onze provincie zijn er dertig besmettingen, de meeste in de provinciehoofdstad Karlstad. En daar staat de universiteit waar ik twee dagen per week als gastonderzoeker werk.

Voorlopig zijn de maatregelen in Zweden nog net wat terughoudender dan in Nederland. De afgelopen week gingen op de universiteit de colleges gewoon door en evenementen met tot vijfhonderd mensen mochten doorgaan. De Zweedse overheid zou haar reactie waarschijnlijk omschrijven als proportioneel. Een groeiend deel van de Zweedse bevolking vindt het eerder volslagen ontoereikend. Een bevriende moeder van school ging flink uit haar plaat – je moet even een pandemie op ze loslaten, maar dan kunnen ze dat wel degelijk, die ingetogen Zweden – omdat de scholen niet dichtgingen: ‘De overheid is weer eens supervoorzichtig, bang als ze zijn om ook maar íémand te benadelen. Zó typisch Zweeds.’ We hebben maar even voor onszelf gehouden dat het op ons allemaal ook best wel Nederlands overkwam. Zowel de overheids- als de publieksreactie.

Omdat ik niet per se op de universiteit hoefde te zijn om aan mijn boek te schrijven, besloot ik thuis te blijven. Ems heeft toevallig twee weken vrij van haar taalcursus, die ook in de stad plaatsvindt, maar de kinderen gingen wel gewoon naar school. Tenminste, tot Acht op vrijdagochtend niezend de keuken binnen kwam. Want de richtlijn was: niet naar school met verkoudheid of verhoging. Thuisblijven dus, samen met Vier en Zes, die op vrijdag sowieso vrij zijn. Vanaf dat moment zaten we dus gezellig met het hele gezin in sociale afzondering.

Wat ons nog wat voorzichtiger maakt, is dat het een beetje jammer zou zijn als wij als tijdelijke import-Nederlanders nét degenen zouden zijn die het coronavirus naar onze kleine plattelandsgemeenschap brengen. Dat zou natuurlijk iedereen kunnen gebeuren, maar ‘weet je nog toen dat Nederlandse gezin corona hierheen bracht?’ is niet helemaal de herinnering die we willen achterlaten.

Op zich was geïsoleerd raken wel iets waar we voor dit jaar rekening mee hadden gehouden. Alleen hadden we gedacht dat het door de sneeuw zou zijn. Het kan hier flink sneeuwen en we wonen aan een doodlopende gruisweg die niet heel hoog staat op de prioriteitenlijst van de sneeuwruimers. Dus we hadden bedacht dat we voor-het-geval-dat, wel iets van etensvoorraad moesten hebben. Wat op zich een vrij Zweedse hobby is. In veel Zweedse huizen, zeker op het platteland, staat een enorme kastmodel diepvries voor grote voorraden voedsel. Maar goed, de sneeuw kwam niet. Corona kwam wel.

Eigenlijk is onze isolatie, juist omdat we al zo geïsoleerd wonen, prima te doen. We kunnen gerust onze grote tuin en het bos rond ons huis in. De jongens hebben gisteren buiten een hut gebouwd, ik heb de Franse roos gesnoeid. Ik heb 7 kilometer hardgelopen en kwam geen mens tegen. Eigenlijk was ons leven voordat we in ‘quarantaine’ gingen niet zo heel erg anders.

Dat maakt eigenlijk alleen maar duidelijker hoe ánders ons leven dit jaar is. Het was wel echt een ander verhaal geweest als we op dit moment nog in Delft hadden gewoond, middenin de stad, met onze piepkleine tuin en veel meer mensen veel dichterbij. Met afgezegde optredens en Ems die ook had moeten werken. Het lijkt erop dat we geen betere tijd en plaats hadden kunnen kiezen om dit door te maken. Maar vraag me dat over twee weken nog eens.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden