columneva hoeke

Het leven was een stuk vrolijker geworden toen ze op haar dertigste een gehoorapparaat kreeg

null Beeld Aisha Zeijpveld
Beeld Aisha Zeijpveld

Buurvrouw Adrie heeft een hamster, het regende én het was op school de zoveelste studiedag, dus daar gingen we, naar de overkant. Warm onthaal, zoals altijd. ‘Tuurlijk mogen jullie Frutsel aaien’, zei buurvrouw bij de deur, ‘kom verder.’ In de gang stopte ze iets in haar oor. ‘Even mijn gehoorapparaatje indoen, hoor. Koffie?’ Binnen doken de kinderen op Frutsel, daarna ging het in ganzenpas naar het orgel bij het voorraam. Ik wilde al opstaan, maar de buurvrouw gebaarde me te blijven zitten. ‘Laat ze maar hoor’, sprak ze moederlijk. ‘Zolang het daar gebeurt heb ik er geen last van.’

Het was me nooit eerder opgevallen dat ze een gehoorprobleem had. Niet bij het praatje op straat, niet als we elkaar tegenkwamen bij de bakker. Buurvrouw Adrie: ‘Terwijl het toch een flink ding is. Bij de audicien adverteren ze altijd met zo klein mogelijke gehoortoestellen, kennelijk schamen mensen zich ervoor, maar mij maakt het niet uit, ik ben blij dat ik hem heb.’

Even later snapte ik waarom.

Toen ze acht was waren de gehoorproblemen begonnen. Eerst met ontstekingen, toen met looporen en uiteindelijk met tig operaties die het gehoorverlies moesten terugdraaien, waarvan niet één slaagde. Ondertussen werd haar wereld steeds kleiner. Boodschappen doen werd ingewikkeld, naar verjaardagen ging ze al niet meer. Thuis legde ze uit dat wanneer mama niet reageerde, dat niet was omdat ze haar dochters negeerde, maar omdat ze hen domweg niet had verstaan. Die kregen ondertussen op school te horen dat ze niet zo moesten schreeuwen.

Na de dertiende mislukte operatie durfde ze eindelijk een second opinion aan te vragen. In het academisch ziekenhuis constateerde de arts droogjes dat er niets meer te opereren was, aangezien het oorbeen in het linkeroor inmiddels verdwenen was. Waar het was gebleven, geen idee. Misschien vermorzeld door alle operaties, misschien had het er wel nooit gezeten, kon maar zo: haar opa was ook zonder linkeroor geboren. Het was het eerste geweest dat ze had gevraagd toen haar eigen kinderen werden geboren: hebben ze oren en zo ja, kunnen ze ermee horen? (antwoord: ja, alledrie)

Lang verhaal kort: buurvrouw Adrie was al dik in de dertig toen ze eindelijk een gehoorapparaat kreeg. ‘Alsof er een wereld voor me openging. Ineens hoorde ik regendruppels op mijn paraplu. Of dat sissende geluid bij het openen van een fles cola. Wc-papier, wist ik ook niet van dat het ritselde. Kwam ik terug van de wc, was ik helemaal verbaasd. Mijn meiden lachen natuurlijk. En ik zal nooit vergeten dat ik voor het eerst buiten liep met mijn gehoorapparaat en dat ik voetstappen achter me hoorde, alsof iemand me volgde. Bleek ik het zelf te zijn.’

Nee, het leven was een stuk vrolijker geworden toen ze dat ding eenmaal had. Vorig jaar dreigde corona nog even roet in het eten te gooien – mondkapjes en plexiglas platen zijn een crime voor slechthorenden, daar hadden ze in Den Haag even geen rekening mee gehouden – maar moest ze dat iemand kwalijk nemen? Ze schudde haar hoofd, nee hoor. Maar fijn wel dat die mondkapjesplicht inmiddels was afgeschaft, nu kon ze de mensen tenminste weer lezen.

We zwegen even. Ik keek naar het slapende kind in mijn armen en dacht aan de paniek die we hadden gevoeld toen haar gehoortest negatief was geweest, en hoe we pas weer hadden kunnen genieten toen de meter een week later wél uit was geslagen. Zelf dacht Adrie maar niet te veel aan wat ze in die beginjaren met haar dochters allemaal had moeten missen, je kon er toch niks meer aan veranderen. Daarna keken we naar de Dochters, die nog steeds in de hoek op het orgel aan het rammen waren. Buurvrouw Adrie, tevreden: ‘En je mist ook veel níet, hè.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden