Het is vol en druk in de Dorpsstraat, waar Harmonie St. Anna een vooral welgemeend Wilhelmus speelt Bergharenaren en import feesten schouder aan schouder

'De koningin' die woensdag het Gelderse Bergharen een bezoek bracht en het Oranjefeest officieel opende, kenden de dorpsgenoten nog van haar rolletje in Vechten voor geluk, het blijspel dat de plaatselijke toneelvereniging Springlevend (voorheen De Gezelligheid) onlangs in het dorpshuis bracht....

Van onze verslaggever

Frank Poorthuis

BERGHAREN

Al maanden vertelden de posters in het veertienhonderd zielen tellende dorpje dat er 30 april 'grandioze Oranjefeesten' zouden zijn'. Op een plek die zich aanprijst als 'het bruisend rustpunt van het land van Maas en Waal', kan het moeilijk misgaan. En dat ging het dan ook niet. Want het was vol en druk in de Dorpsstraat, waar de Harmonie St. Anna 's ochtends een vooral welgemeend Wilhelmus speelde, de burgemeester in de rondzingende microfoon triomfantelijk 'lang leven de koningin' riep en op zijn driewerf hiep-hiep evenzovele juichende hoera's oogstte.

Bergharen had een vrijmarkt zonder de stank van aangebakken hamburgers, maar met de plaatselijke jeugd die de eigen zolder had geplunderd. Ellen Arntz won de eerste prijs in de versierde-fietsenoptocht en elders ging de jeugd ringsteken of stortte zich in de onvermijdelijke miniplaybackshow. En natuurlijk was er als afsluiting Oranjebal met levende muziek in het dorpshuis, waar ook de dorpsgenoten werden gehuldigd die het gewicht van het kalf goed hadden geraden, en het aantal knikkers in de stolp van buurtvereniging De Veurstad.

'Het was een mooi volksfeest', concludeerde de tevreden voorzitter van het plaatselijk Oranjecomité al halverwege. Sociologen hadden gisteren in Bergharen ook een fraaie dag kunnen hebben. Want er wordt in die kringen (en niet alleen daar) veel geklaagd over de teloorgang van de sociale cohesie op het platteland. Bergharen toonde dat het in ieder geval ook anders kan. Zo'n twintig verenigingen telt de kleine gemeenschap en ze gaven allemaal acte de présence.

Als de Harmonie (55 leden) had gespeeld, moest de helft van de blazers zich snel omkleden voor een optreden in hofkapel De Zandhazen, of om te gaan kijken naar kroost dat in het r.k. jeugdkoor de Zangrakkertjes acteerde. Buurtvereniging De Veurstad organiseerde een pissebeddenrace, korfbalclub Fortuna '54 liet aanstormend talent korfschieten en bij voetbalclub Uni konden vader en zoon proberen een balletje hoog te houden. En de plaatselijke afdeling van De Zonnebloem en de Vrouwenvereniging Bergharen verkochten het eigen brei- en haakwerk.

Two is a crowd in zo'n klein dorp, dat spreekt. De Vrouwenvereniging bijvoorbeeld telt acht leden. 'Allemaal ongeveer van mijn leeftijd', vertelt de 71-jarige mevrouw Derksen-Blok. Eens in de week gaan ze handwerken voor het goede doel in de school. Dan is het soms opschieten geblazen, want sommige leden moeten ook nog naar het volksdansen of de ouderengym. 'We zijn gewoon een actief volkje hier', zegt mevrouw Derksen.

H. Jansen, voorzitter van het Oranjecomité, gaat zelfs zover te beweren dat het er alleen maar beter op wordt in Bergharen. Dit Oranjefeest bijvoorbeeld is pas de tweede editie. 'Vorig jaar hebben we de zaak op de rails gezet. Met z'n allen de schouders eronder.' Autochtonen en import samen, wel te verstaan. Nog zo'n opmerkelijk feit. Want waar geregeld de import op het platteland verantwoordelijk wordt gesteld voor de teloorgang van het dorpsgevoel, is dat in Bergharen geenszins het geval. De oude bewoners zijn maar wat blij met de vele kinderen die de stadsen op de wereld zetten.

Wrevel tussen oud en nieuw bestaat hier niet. 'We trekken hier allemaal samen op', zegt Oranjeman Jansen tevreden. De 77-jarige T. Toonen Dekkers, beheerder van het plaatselijk historisch landbouwmuseum en nog steeds actief loonwerker, beaamt dat volmondig. Hij weet het nog sterker. 'Vroeger had je niet van dit soort Oranjefeesten. Dan dronk je met z'n allen een borrel in de kroeg en had je het gehad.'

Voor de geschiedschrijving nog even dit: Beatrix heeft Bergharen enkele jaren geleden wel even aangedaan. Ze was onderweg naar elders. 'Maar ze zwaaide wel', zegt Peter Arntz (42), penningmeester van Harmonie St. Anna, die toen met vele dorpsgenoten langs de weg stond. 'En dat telt.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden