Het is eng hoe redeloos en potentieel verwoestend verliefdheid kan zijn

Lust & Liefde

De vader van haar oppaskinderen was gewoon de vader van haar oppaskinderen, dacht Hanne (19). Totdat hij ging scheiden. ‘Die ene kus zette alles op zijn kop’

Lust & Liefde.

'Ik zag hem altijd alleen als de vader van mijn oppaskinderen. Vijf jaar lang, van mijn 14de tot mijn 19de, paste ik elke vrijdagavond op. Ik kon het goed vinden met beide ouders. Als ze thuiskwamen na een avond uit bleef ik altijd even hangen en praatten we over van alles. Ook over onderwerpen die niks met hun zoontjes te maken hadden. Ik beschouwde hen als mijn vrienden en hun kinderen een beetje als mijn eigen kinderen. Een enkele keer ging ik zelfs mee op vakantie. Op de een of andere manier was die band zo hecht, ik was zo thuis in dat gezin, dat ik niet in de gaten had dat de verhouding tussen de vader en mij aan het veranderen was. Er was helemaal niks tussen ons, tot er ineens wel iets was. Alle alarmbellen die mij in andere omstandigheden zouden hebben gewaarschuwd, heb ik gewoon genegeerd. Hij was als familie en op familie word je niet verliefd. Daaraan was nooit getornd als hij niet na hun plotselinge scheiding alleen was achtergebleven. Ik trok me zijn lot aan, zoals vrienden doen. Af en toe aten we samen.

‘Ik heb al twee jaar een vriend, een jongen van wie ik heel veel hou en die in alle opzichten beter bij me past dan deze vader, en toch raakte ik na hun scheiding langzaam alle gevoel voor realiteit, voor wenselijkheid, voor verhoudingen kwijt. Was de vader een studiegenoot geweest of een leraar, dan had ik het nooit zover laten komen. Dan had ik gedacht: wat wil die man van me? Maar toen hij vroeg of ik samen met hem en zijn kinderen een weekje mee wilde naar Italië, stemde ik enthousiast toe. En hoewel er die vakantie niks is gebeurd, is daar wel een kiem gelegd. Vriendinnen waarschuwden me weleens: kijk je uit, ga je niet te ver met die man? Maar uiteindelijk zagen ook zij er niks verkeerds in. Iedereen wist hoe op mijn gemak ik was in dat gezin en hoe dol op die kindjes. Ook mijn vriend en ouders lieten me gaan. Later zou de vader van mijn oppaskinderen zeggen: ‘Maar niemand gelooft toch een man die zegt dat-ie zomaar met zijn oppas op vakantie gaat?’ Die opmerking verbaasde me en ik schaamde me, want ik geloofde eerst wel dat er niets achter zat. Ik geloof wel dat je eenzelfde vriendschap kunt hebben met een man als met een vrouw.

Enkele vrijdagavonden na die vakantie paste ik weer op, zoals gewoonlijk. De dag erop zou hij voor het eerst sinds zijn scheiding in zijn eentje op reis gaan. Hij zag ertegenop, vertelde hij, en na afloop van het oppassen dronken we, zoals gewoonlijk, samen een kop thee. Maar de knuffel bij het afscheid duurde langer dan anders. En toen die eindigde in een kus op mijn voorhoofd raakte ik in de war.

Ik schrok. Hierop was ik niet voorbereid. Er was nog nooit iets van broeierigheid tussen ons geweest, ook niet tijdens de vakantie. Maar die ene, ogenschijnlijk onbetekende kus zette alles op zijn kop. Die avond kon ik niet slapen. En ook de dagen erop bleef de kus door mijn hoofd spelen. Ik probeerde verklaringen te bedenken: hij is kwetsbaar, dit is vast zijn manier van doen, zo neemt hij altijd afscheid van vrienden. Maar tegelijk bracht de kus zo veel sensaties teweeg, er werd iets aan het trillen gebracht. Iets wat te maken had met vrijheid, met liefde. Vanaf dat moment was het onmogelijk nog langer niets achter de kus te zoeken. Toen hij terugkwam van zijn reis appte ik: ‘En, blij om weer thuis te zijn?’ Hij schreef terug: ‘Ja, altijd na zo’n bericht.’ Mijn vriendinnen vonden dat antwoord een beetje apart. Mijn vriend liet ik het niet lezen. Ik vertelde hem ook niks toen de vader van mijn oppaskinderen en ik later samen naar de film gingen. Ik had gewaarschuwd moeten zijn. De leugen begon al vóór de eerste zoen. Die avond, in het filmhuis tussen de 50-plussers, legde hij als vanzelf zijn hand op mijn knie en als vanzelf legde ik mijn hoofd op zijn schouder. Daarna zoenden we. Ik weet hoe onnozel het klinkt, maar ook dat ging vanzelf. Het was als dominostenen die omvallen nadat je de eerste een tikje hebt gegeven. Het donker vroeg om de hand, vroeg om de schouder, vroeg om de zoen.

Je zou denken dat de weken erop bezinning volgde. Maar in plaats daarvan begon ik te fantaseren. Ik begon me in te beelden hoe het leven zou zijn met de stoere vader en zijn kinderen en ik begon me te ergeren aan eigenschappen van mijn vriend die me nooit eerder hadden dwarsgezeten. Waarom was mijn vriend niet wat sportiever en intellectueler, net als de vader van mijn oppaskinderen? Keer op keer luisterde ik naar de tune van de film die we samen hadden gezien en bekeek ik de foto’s van onze vakantie.

Het is aan hem te danken dat ik niet mijn hele leven overhoop heb gegooid. Dat is nog het schokkendst. Als hij niet had gezegd dat hij toch geen verhouding met me wilde, had ik het zeker uitgemaakt met mijn vriend. Die vader is vijftien jaar ouder, wil geen kinderen meer. Mijn vriend en ik willen er juist veel, hij studeert hetzelfde als ik, is even oud. Samen willen we een huisje in Lapland. Het had nooit kunnen werken met mij en de vader van mijn oppaskinderen, ik ben zo blij dat hij me uiteindelijk heeft afgewezen en ik weer gelukkig kan zijn met mijn vriend. Maar het is eng te bedenken hoe redeloos en potentieel verwoestend verliefdheid kan zijn.’

Op verzoek van de geïnterviewde is de naam Hanne gefingeerd. Ook geïnterviewd worden over liefde en lust? Mail een korte toelichting naar lust@volkskrant.nl

Meer over