'Het is een zoektocht, nog altijd'

Zangeres Do (32) presenteert morgenavond bij SBS6 Surprise Surprise, de opvolger van Henny Huismans Surpriseshow uit de jaren tachtig. Heeft ze alles uit haar zangcarrière gehaald?

null Beeld Frank Ruiter
Beeld Frank Ruiter

Do of Dominique?

Moeilijk, moeilijk. Ik word mijn hele leven al Do genoemd. Familie en vrienden korten lange namen nu eenmaal snel af. Bij mijn eerste single besloten we dat zo te houden. Voor het artwork was zo'n korte naam heel handig. Maar nu internet zo belangrijk is geworden, was dat achteraf gezien niet zo slim. Als je nu Do intikt, krijg je geloof ik 1,9 miljard hits. Als je me volgt op Twitter, Facebook of Instagram moet je This is Do gebruiken. Je moet wat. Ik hoor vaak: je hebt zo'n mooie naam, jammer dat je die niet gebruikt. Zal ik dan nu maar voor Dominique gaan?'

Heaven of Heaven?

'De danceversie of de akoestische variant? Mijn hart ligt bij beide, maar ik kies voor de eerste. Dat was de doorbraak, in 2001, daarmee is alles ontstaan. Ik ging met Yanou, een Duitse producer, en DJ Sammy de studio in, maar ik stond niet te trappelen. In die tijd was dance vrij plat. Vaak was degene die het liedje inzong niet de artiest die op het podium stond. Ik wilde daarom zelf de balladversie maken om me als zangeres te profileren. Die kwam op de B-kant, maar kreeg toch veel aandacht in de Verenigde Staten, zeker na 9/11.

'Ondanks mijn ambities ben ik daarna nooit meer in de buurt geweest van dat succes. De verklaring? Een verkeerde keuze. Na Heaven kon ik bij drie platenmaatschappijen contracten afsluiten voor wereldwijde exposure, in Nederland, Groot-Brittannië en de Verenigde Staten. Ik koos voor Nederland. Ik dacht: het is eerder gelukt vanuit Europa, waarom zou dat niet nog een keer kunnen? De budgetten bleken te klein om de allerbeste productie te maken. Ik ben zelf niet echt een actieve songwriter en als je op de beste liedjes aast van goede componisten, krijg je die niet als je afzetgebied in eerste instantie uit 16 miljoen mensen bestaat. Een Amerikaanse artiest heeft een potentieel van 380 miljoen achter zich. Ik heb me niet genoeg laten adviseren.

'Ik heb van niets spijt in mijn leven, maar dit vind ik mijn stomste keuze ooit. Het bleek ook moeilijk om een eigen sound te vinden. Ik ben nogal veelzijdig, dat maakt het ingewikkeld. Als je één ding goed kunt, is het makkelijker om een richting te bepalen. Het is een zoektocht, nog altijd.'

De Old Dutch in Valkenswaard of een volle Kuip in Rotterdam?

'Dan moet ik de Old Dutch tekort doen, het wordt de Kuip. Daar heb ik met Marco Borsato Voorbij gedaan. Dat was heel bijzonder. Maar de echte hoogtepunten waren voor mij de jingleball-festivals in de Verenigde Staten. Grote radiostations organiseren in het najaar shows in stadions waar soms wel vijftig- tot zestigduizend mensen zitten. Kippenvel. Ik stond met Heaven tussen artiesten als Destiny's Child en Puff Daddy.

'Maar de Old Dutch blijft iets speciaals voor me. Het is een dorpskroeg waar de muziek altijd centraal heeft gestaan. Ik was 14, 15, het café lag vlak bij ons huis en ik deed mee aan de karaoke, elke zondag van vier tot acht. Ik deed Michael Jackson, Toni Braxton, Céline Dion. Eén, maximaal twee liedjes. Zo is het begonnen.'

CV Dominique van Hulst

1981 Geboren in Eindhoven

1995 Debuut in de Old Dutch in Valkenswaard

2001 -2002 Wereldwijde doorbraak met Heaven

2003 TMF-award, beste nieuwkomer

2004 Voorbij, duet met Marco Borsato

2004 TMF Award, beste zangeres

2004 Debuutalbum Do

2006 Album Follow me, theatertour

2008 Beëindiging platencontract met Sony BMG

2011 Deelname aan de Beste Zangers van Nederland, gouden plaat voor Hazes-vertolking Hij gelooft in mij

2012 Presentatie Van je vrienden moet je het hebben

2013 Presentatie The Next Pop Talent

2014 Presentatie Surprise Surprise

2015 Theatertour Uncovered

Dominique van Hulst woont samen met haar man Marc Verschoor en zoontje Jip in Amsterdam.

Je moeder: je moeder of je manager?

'Inmiddels weer mijn moeder. Ze is twee jaar geleden gestopt als mijn manager. Toen ik begon, moest ze wel mee, ik had geen rijbewijs. Ze heeft uiteindelijk meer affiniteit met creativiteit dan met zakendoen. Ze was vooral mijn muzikale klankbord. Ze coachte me als artiest op het podium, als vocalist in de studio. Maar het voelt goed om op eigen benen te staan. Er zijn ook fases geweest in mijn carrière waarin het niet goed ging. Dat had dan ook voor mijn moeder consequenties. Het voelde als mijn verantwoordelijkheid. Dat wilde ik niet meer. Dat begreep ze heel goed.'

Beau van Erven Dorens of Henny Huisman?

'I love Beau, maar het wordt Henny. Hij bezoekt in Surprise Surprise mensen thuis die een droomwens hebben, ik doe de presentatie in de studio. Hij heeft 35 jaar ervaring, hij is een goeroe. Nee, hij overlaadt me niet met adviezen. Hij is juist bescheiden. Hij respecteert me, geeft me het gevoel dat ik het goed doe. Hij heeft alleen gezegd: blijf bij jezelf. Dat is nodig om naturel te kunnen reageren. Het is af en toe best heftig en emotioneel. Ik moet oppassen dat ik niet in tranen uitbarst. Het kan natuurlijk niet dat ik harder zit te brullen dan de mensen om wie het gaat.

'Maar het is niet alleen maar verdrietig, hoor. Er zijn ook tranen van geluk, er gebeuren ook grappige dingen. Beau zou het programma eerst gaan presenteren, samen met mij, maar hij haakte af omdat hij het te druk heeft met andere opnamen. Hij heeft ook nogal wat over zich heen gekregen. Het was zijn initiatief om Henny Huisman weer op de buis te krijgen en toen werd hij ineens zelf de presentator - dat kon natuurlijk niet. Die negatieve toon overviel hem. Ik kan me voorstellen dat hij daar geen zin in had.'

The Next Pop Talent of Van je vrienden moet je hebben?

'Jezus. O, o ,o. Pfff. The Next Pop Talent. Daar zat een liveshow bij. Dat is erop of eronder. Ik kon daar als presentator mijn ervaring als zangeres gebruiken. Je voelt de spanningsboog in de zaal, je merkt wanneer de boel dreigt in te zakken. Van je vrienden moet je het hebben was een spelletjesprogramma met twee teams, die moesten voorspellen wat een hoofdgast ging doen die onder hypnose werd gebracht. Het was misschien te gecompliceerd. Maar het was voor mij de eerste keer dat ik mocht presenteren. Een prachtige kans. Ik hou zo van het ambacht. Er zitten heel technische aspecten aan. Open vragen stellen. Snel tot de kern komen. Of: wat zeg je vlak voor de reclame? Hoe pak je de draad weer op? Dat beide programma's voortijdig zijn beëindigd, zie ik niet als mijn verantwoordelijkheid. SBS6 zat destijds in zwaar weer, je kreeg niet eens het voordeel van de twijfel. Het hangt van zoveel factoren af of iets scoort. En als ik mijn werk slecht had gedaan, was ik niet teruggevraagd.'

Roger Federer of Rafael Nadal?

'Heel duidelijk: Nadal. Ik hou van vechters, zwoegers, types die zichzelf soms in de weg lopen. Ik kon als kind bovengemiddeld goed tennissen, mijn stiefvader was tenniscoach, maar op mijn 14de ben ik geopereerd aan mijn knieën. Sinds die tijd vlotte het niet meer. Zo'n enorm talent was ik niet. Alleen met eindeloos buffelen had ik misschien de top 200 kunnen halen. Door blessures was ik ook vaak onzeker tijdens wedstrijden. Dan sloeg ik zestig dubbele fouten. Toen ik ging zingen, ontdekte ik meteen: als het hier spannend wordt, stijg ik juist boven mezelf uit. Dit is het voor mij.'

Hunkemöller of Playboy?

'Dat ik lingeriemodel ben geweest voor Hunkemöller, daar ben ik heel trots op. We vonden elkaar, kun je zeggen. Ik wilde van mijn imago van het brave, burgerlijke meisje af, het bedrijf wilde met een bekend gezicht in zee. Maar ik kies toch voor Playboy, vooral vanwege de fantastische reis naar Kaapstad. Mijn man, Marc, had er wel wat moeite mee. Ik zei: joh, over een maand heeft niemand er meer over.'

Marathon of ijsemmer?

'Na een marathon voel je je echt heel wat heroïscher dan na een lading ijswater. Die heb ik intussen wel twee keer over me heen gehad, de eerste keer mislukte omdat het geheugen van mijn telefoon vol was. Maar het is een eitje vergeleken bij de marathon. Ik loop voor de Mutsaersstichting, die aandacht vraagt voor huiselijk geweld. Het komt voor in een op de vijf gezinnen. Kun je nagaan. We praten nu in een redelijk gevuld restaurant. Tel maar mee. Ik haatte hardlopen eerst, maar dat kon meteen de metafoor zijn: hoe lang en moeilijk de weg eruit ook is, er komt een eind aan. Ik ben weer voorzichtig begonnen na mijn bevalling, ik voel voor het eerst dat ik er behoefte aan heb. Je hoofd leegmaken, je sterk voelen. En de zwangerschapskilo's gaan eraf.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden