Column Ibtihal Jadib

Het huilende, zwangere meisje drukt me op het hart de koran erop na te slaan

Ibtihal Jadib. Beeld Valentina Vos

Het is een jong meisje met indrukwekkende ogen en volle lippen die droevig naar beneden krullen. Ik zie haar huilend op een bankje zitten en als ik vraag wat eraan scheelt, vertelt ze over de kinderachtige ruzies met haar vriendje bij wie ze zojuist definitief is vertrokken. Het meisje heeft geen tijd meer voor puberaal gekibbel, want over twintig weken zal ze bevallen van een kind om wie niemand heeft gevraagd.

Behalve betrokkenheid van de vader van haar kind ontbreekt het haar aan inkomen en een dak boven het hoofd. Bij haar moeder is ze niet meer welkom: die heeft haar opgevoed met de opvatting dat seks voor het huwelijk een zonde is. Ze kon de schande van een tienerzwangerschap niet verdragen. Dus hier zit ze dan, radeloos over de vraag hoe ze haar leven in de resterende twintig weken op orde moet krijgen.

Abortus wil ze niet, want dat staat haar geloof niet toe. Halverwege een zin kijkt ze op: ‘Jij bent toch ook geen echte Nederlander?’ Dit is niet het moment om over de definitie van de ‘echte’ Nederlander te filosoferen, dus ik antwoord dat ik Marokkaans ben. ‘Nou dan begrijp jij het wel.’ Ze ziet in mij geen vreemde meer. Zelf is ze van Somalische afkomst en ze spreekt verder in het gesprek steeds van ‘ons’ geloof. Aangezien dat vrij nadrukkelijk terugkomt, vraag ik waarom ze dan toch met haar vriendje naar bed is gegaan. Ze antwoordt laconiek dat dat er tegenwoordig nu eenmaal bij hoort. Diezelfde vanzelfsprekendheid geldt kennelijk niet ten aanzien van anticonceptie, want ze kijkt geschrokken als ik daarnaar informeer. ‘Anticonceptie is haram, dan dood je de kinderen van God!’

Ze slaat een hand voor haar mond en vraagt of ik me daaraan schuldig maak. Ik zeg dat ik God juist op mijn blote knietjes dank voor de uitvinding van de anticonceptie, het leven doorbrengen als legkip lijkt me vrij deprimerend. Ze probeert me een uitweg te bieden: ‘Nou, als je daarvoor toestemming hebt gekregen van je man zal het je worden vergeven.’

Ik moet even slikken. Er gebeurt altijd iets geks met mijn lichaam als ik de combinatie hoor van de woorden ‘toestemming’ en ‘man’. Mijn huisarts wist ook geen raad met die rode vlekken in m’n nek en al die rechtopstaande haren, dus die adviseerde me maar om toestemming-gevende-mannen in het geheel te vermijden. En verdraaid, sindsdien heb ik weer een stralende huid.

Het meisje kijkt me ondertussen nog steeds bezorgd aan en drukt me op het hart de koran erop na te slaan. Daarin staat volgens haar duidelijk dat anticonceptie haram is. Dat heeft ze overigens niet zelf gelezen, ze heeft het gehoord van de moeder van een vriendinnetje ‘die heel erg serieus met het geloof bezig is en het dus wel weet’. Daar valt niks tegen in te brengen, dat zie ik ook wel. Bovendien heeft het nadenken over opvang voor dit meisje nu even voorrang boven een theologische discussie. Nieuwsgierig blijf ik echter wel, want het meisje merkt nog op dat anticonceptie sowieso moeilijk was aangezien ze geregeld dronken was tijdens de seks. Tja. Het geeft natuurlijk enige keuzestress, dat assortiment aan haram-voorschriften.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.