Herman Quarles van Ufford: aristocraat met een gouden schaatshart (1929-2017)

Met een passie voor het bestuur en de schaatssport

Jonkheer Quarles van Ufford was meermaals burgemeester en meermaals chef de mission tijdens Olympische Winterspelen.

W.H.D. Quarles van Ufford

Jonkheer Herman Quarles van Ufford was chef de mission tijdens twee Olympische Winterspelen in de gloriedagen van Ard en Keessie.

Van zijn team wonnen Kees Verkerk, Ans Schut en Carrie Geijssen goud in 1968 in Grenoble en Stien Kaiser en Ard Schenk (driemaal) vier jaar later in Sapporo. Nu zijn schaatssuccessen gewoon, maar toen was dat uitzonderlijk.

Tot twee keer toe was hij voorzitter van de KNSB - een sportbond waar het in die tijd af en toe flink kon spoken. Behalve aristocraat was hij ook een kundig diplomaat. Hij was een prominent VVD'er en tussen 1963 en 1984 burgemeester van achtereenvolgens Reeuwijk, Heemstede en Amstelveen. Daarna was hij nog zeven jaar directeur van het Kabinet der Koningin. Kortom, hij was een echte Heer van Stand.

Schaatsliefhebber

Jonkheer Wilhem Herman Daniël Quarles van Ufford, heer van Gunterstein en ambachtsheer van Tienhoven, overleed 17 december in Breukelen, waar de familie het buiten Gunterstein aan de Vecht beheert. Behalve vele hoogtepunten kende zijn leven ook een grote tragedie. In 1973 overleden de oudste twee van zijn vier dochters met een vriend door een verkeersongeluk in Voorschoten waarbij hun auto op het spoor terecht kwam.

Hij was de jongste van acht kinderen uit een adellijk geslacht, waarvan een oudere broer het eveneens tot burgemeester zou schoppen en een zus secretaresse van koningin Wilhelmina werd.

Na het gymnasium studeerde hij rechten, waarna hij in dienst kwam van de toenmalige Koninklijke Java-Paketvaartlijn. Tien jaar lang was hij lid van de gemeenteraad van Breukelen. In 1963 werd hij burgemeester van de Zuid-Hollandse gemeente Reeuwijk. Van jongs af aan was hij een hartstochtelijk schaatsliefhebber. 'De jeugd van Breukelen schaatste op de grachten. Daaronder behoorde ook de latere wereldkampioen Henk van der Grift, met wie hij goed bevriend raakte', vertelt zijn dochter Bertien Koole.

Quarles van Ufford was al bestuurder van de Nederlandsche Vereniging tot Bevordering van het Hardrijden op de Schaats (NVBHS) toen die in 1967 fuseerde met de KNSB. Een jaar later werd hij voorzitter. Hij zou tot 1975 aanblijven. Tussen 1980 en 1983 was hij nogmaals KNSB-voorzitter toen de schaatssuccessen veel zeldzamer waren.

Gewaardeerd bestuurder

Als burgemeester van Heemstede stond hij in 1974 in de belangstelling wegens de protesten tegen de abortuskliniek Bloemenhove door de activistische pater Jan Koopman die het een 'barbaarse activiteit' noemde. Quarles van Ufford moest uiteindelijk de demonstraties verbieden. Hij had veel belangstelling voor politie en brandweer en was acht jaar lang voorzitter van de Koninklijke Nederlandse Brandweervereniging.

Als bestuurder werd hij gewaardeerd. Na een periode in Amstelveen werd hij directeur van het Kabinet der Koningin, een soort schakelfunctie tussen minister en staatshoofd. 'Ik weet niet hoe het oog op mij is gevallen en ik behoor het ook niet te weten. Misschien heeft mijn bestuurlijke ervaring buiten Den Haag een rol gespeeld', zei hij in de Volkskrant.

In die periode slaagde hij erin het kabinetsarchief over te dragen aan het nationaal archief, wat lang een heikele kwestie was.

Na zijn pensioen in 1991 hield hij zich bezig met het beheer van het familielandgoed. Bertien Koole: 'Het is aan hem te danken dat het landgoed nog bestaat. Samen met zijn oudste broer stak hij in 1952 al zijn privévermogen in de beheersstichting.' Herman Quarles van Ufford woonde in de orangerie. In 2006 droeg hij het beheer over aan zijn dochter, die weer in het hoofdgebouw woont.

Herman in 1981 Foto anp
Meer over