Het eeuwige leven Herman Bruggink (1946-2019)

Herman Bruggink (1946-2019): de innemende opvolger van het genie Vinken

Hij werd de topman van Reed Elsevier toen de technologie toesloeg. Later werd hij de eerste fulltime president van Nyenrode. 

Herman Bruggink, als voorzitter college van bestuur van Universiteit Nyenrode. Beeld Evelyne Jacq / Hollandse Hoogte

Hij was gedoemd in de schaduw te staan van Pierre Vinken, zijn voorganger als ceo van Reed Elsevier (nu Relx) aan wie als uitgever geniale gaven werden toegedicht.

Nadat een fusieplan met Wolters Kluwer stuk was gelopen zou Herman Bruggink in 1999 plaats moeten maken voor Crispin Davis. Vier jaar verkeerde hij in de wildernis voordat hij president van de businessschool Nyenrode werd en later voorzitter van de Stichting Nyenrode. ‘Ik houd van het landleven’, zei hij in 2003 in het AD over de werkplek aan de Vecht. ‘Ik woon in Amsterdam en dat heeft deze plek aantrekkelijker gemaakt.’

Bruggink die samen met zijn eerder overleden vrouw Pieta drie kinderen had, overleed 8 mei na een ruim zeven jaar durend ziekbed in het Gelderse Gorssel, waar hij de laatste jaren woonde.

Bruggink werd geboren in een gezin van drie kinderen in Rheden. Zijn vader was directeur van Manus, een Zweedse fabrikant van melkmachines. Hij studeerde rechten in Leiden met als specialisatie intellectueel eigendom. Daarnaast speelde hij piano, klarinet en saxofoon in jazzbandjes.

In 1973 kreeg hij een baan als jurist bij auteursorganisatie Buma/Stemra. Drie jaar later stapte hij over naar de juridische uitgeverij Kluwer in Deventer, waar hij opklom tot directeur van dochter Van Loghum Slaterus. Hij zat al in de top van de afdeling Rechtswetenschappen toen in 1987 Elsevier een vijandig bod uitbracht. Met hand en tand verdedigde Kluwer zich. Uiteindelijk kon het overnameplan van Vinken alleen worden voorkomen door een fusie met uitgeverij Wolters-Samsom.

Omdat de managers van Wolters-Samsom de meest interessante functies inpikten, besloot hij een jaar later naar het merkenbureau Markgraaf te gaan. Pierre Vinkens rechterhand Loek van Vollenhoven had hem toen al gespot als mogelijke kandidaat voor het bestuur van Elsevier. In 1991 werd hij naar Elsevier gehaald als ceo van Elsevier US Holdings, waarbij hij de databank Lexis Nexis voor het concern kocht en reorganiseerde. Een gouden aankoop. Intussen fuseerde Elsevier met het Britse Reed Publishers. Al gauw ontstonden er grote spanningen binnen de beide besturen. Nadat Vinken in 1995 was opgestapt werd Bruggink samen met de Brit Nigel Stapleton covoorzitter. Na de kille en afstandelijke Vinken was Bruggink als charmante en innemende bestuurder voor velen een verademing.

Maar de tijd zat niet mee. Onder Vinken was de winst explosief gegroeid. Door technologische ontwikkelingen zoals de komst van internet stagneerden die. Er waren ook tegenslagen zoals een grote fraudezaak bij Reed Travel.

Maar vooral het mislukken van de fusie met Wolters Kluwer in 1998 trok hij zich aan. ‘Een zwarte week voor mij en de aandeelhouders. Een geweldig gemiste kans’, stelde hij vast in een interview met NRC. Op het laatste moment eiste Wolters Kluwer een groter aandeel in de combinatie op. De driehoeksverhouding met het Britse Reed was breekpunt. Bruggink noemde het duoleiderschap ook niet ideaal. ‘Maar het kan niet anders.’

Hij trad in 1999 terug en werd zzp’er als information industry consultant. In 2003 volgde hij voormalige eurocommissaris Karel Van Miert – notabene de man die nogal dwars had gelegen bij de fusie met Wolters Kluwer – op als president van Nyenrode.

Hij zou een sanering doorvoeren, nadat het Rijk de geldkraan had dichtgedraaid. Maar dankzij de steun van Nederlandse multinationals die hij wist te bewerkstelligen en verhoging van de collegegelden naar 20 tot 60 duizend euro, kwam de businessuniversiteit uit de problemen.

Gijs Groenteman gaat in onze illustere archiefkast in gesprek met mensen die hem hebben verwonderd. Rapper Pepijn Lanen, schrijver Paulien Cornelisse en kunsthandelaar Jan Six passeerden al de revue.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden