Henk lift mee met De Kift

'Geboren in de fanfare, gedoopt in de punk'

Schrijver Henk van Straten stapt elke week in de auto bij een min of meer bekende Nederlander. Een enkele keer neemt hij de tram. Deze week: De Kift.

Hun studio, schuine streep repetitiehok, schuine streep kantoor, bevindt zich in 'het laatste echte kraakpand van Koog aan de Zaan'. Een oud huis, hoge plafonds, veel kamers. Dit is het hoofdkwartier van de band De Kift. Vanuit hier rijden ze het land door. Door het buitenland, ook, ondanks hun Nederlandstalige teksten.

Ik neem plaats tussen frontman Ferry en zijn zoon Tim op de achterbank van hun witte busje. Een paar dagen geleden is het nieuwe, theatrale album Bidonville verschenen. Eergisteren mocht De Kift, ook al bestaan ze al sinds 1988, voor het eerst optreden bij De Wereld Draait Door. 'Een minuut optreden is erg kort', zegt Ferry daar kalmpjes over. 'Maar één minuut of drie minuten, voor ons maakt dat eigenlijk niks uit.' De Zaanstreek trekt voorbij, luchtblauw op grasgroen. Vanavond spelen ze in Den Bosch.

Henk van Straten met De Kift. Beeld Henk van Straten

Volkskrant-journalist Bert Wagendorp schreef: 'De Kift is geboren in de fanfare, gedoopt in de punk en groot geworden in de liefde voor muziek en poëzie'. Ik zou daaraan willen toevoegen: gestoeld op vriendschap en familie.

Ferry is een rustige, ranke man met heldere blauwgroene ogen. Kortgeschoren haar, zilveren oorringetje, zwarte korte broek met van die grote zakken aan weerszijden. Speelt al sinds zijn jeugd in punkbandjes en kraakte reeds op zijn 16de de directeursvilla van de papierfabriek in Wormer. Van zijn ouders moest hij eerst de middelbare school afmaken, pas dan mocht hij er gaan wonen. Sindsdien heeft hij nooit iets anders gedaan dan muziek maken en optreden.

Tim, 22 jaar oud, is een stuk groter dan zijn pa. Een knappe, blonde kerel. Vanavond neemt hij de verkoop van de albums en de merchandise op zich. 'Vroeger deed oma dat', legt hij uit. Daarmee bedoelt hij Ferry's moeder. Ferry licht toe: 'Ik vroeg ooit mijn vader om zich bij de band aan te sluiten als trompettist. Hij wilde wel, maar van mijn moeder mocht het alleen als zij ook mee mocht, om een oogje in het zeil te houden. Dus toen ging zij merchandise doen.' Ferry's vader kreeg later een hersenbloeding en gaat sindsdien niet meer mee. Nu heeft Tim het stokje overgenomen. Deze mannen stralen eenzelfde soort rust uit. Hollandse rust of landelijke rust. Of misschien moet ik het nuchterheid noemen.

Ferry laat me alle albums zien die ze hebben gemaakt. Hij heeft ze in een plastic tasje zitten, dat hij onder de bank vandaan haalt. Stuk voor stuk kunstwerkjes. Een sigarenkistje, een kookboek, een fotolijst, en nu de laatste creatie: een dubbelgevouwen stapel geldbiljetten. De teksten worden samengesteld door Ferry. Inderdaad: samengesteld. Hij haalt ze uit wereldliteratuur en films, hij zoekt de juiste woorden bij de juiste muziek. Het zorgt voor een betoverend, opzwepend en lyrisch geheel. Zelf schrijven hoeft hij niet. 'Als ik mezelf opdracht geef muziek te schrijven, dan komt er muziek. Als ik mezelf opdracht geef om teksten te schrijven, dan komen er geen teksten.'

De Kift is interdisciplinair. Ze staan in het theater en in pop-zalen. Ze werken samen met kunstenaars, acteurs en filmmakers. Ze kunnen bestaan mede dankzij subsidie. 'Toen er ineens drastisch in de cultuursubsidies werd gehakt, was dat wel even schrikken', vertelt Ferry, waarop Tim meteen vrolijk een anekdote opdist: 'We waren op de camping toen papa hoorde dat ze toch weer subsidie kregen. Hij stond net onder de douche en rende naakt over de camping. We dachten dat hij door een wesp was gestoken.' Ferry lacht nu ingetogen, maar hij kan dus wel degelijk uitbundig zijn.

De bus rijdt de hele rit rustig op de rechterbaan. Geen haast, geen stress; dit bestaan zit bij deze mannen in de vezels. We passeren zonnige graslanden en sloten, alsof ze er speciaal voor hen zo bij liggen. Het begin van een verhaal, van een lied.

Schrijver Henk van Straten reist elke week een stukje op met een (of meer) bekende Nederlanders.

hendrik.v.straten@gmail.com

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.