Seksmail Arnon Grunberg

Heeft u wel eens van eco­seksualiteit gehoord?

Wekelijks mailt (of appt) Arnon Grunberg met mensen over seks en aanverwante zaken. Deze week met schrijver Hannah van Wieringen. 

Hannah:

Waarde meneer Grunberg,

Vanaf wanneer verwacht u dat wij mensen onze baby’s in afneembare zakken van vlees op onze huid kunnen dragen? Het is toch handig als beide ouders dit op zich kunnen nemen?

Heeft u wel eens van eco­seksualiteit gehoord? Zou het zinnig zijn om met het hele kabinet een sekssessie met de aarde te organiseren?

Met groet,

Hannah van Wieringen

Arnon:

Waarde Hannah,

Wetenschapper Koert van Mensvoort, met wie ik op deze plaats ook heb gecorrespondeerd, heeft het al enige tijd over een kunstmatige baarmoeder. De kunstmatige baarmoeder zou je gewoon aan het plafond kunnen hangen. Ik weet, wij corresponderen ook weleens niet in het openbaar met elkaar, dat het thema kinderwens u bezighoudt. Bent u misschien geïnteresseerd in mijn sperma oftewel mijn genetisch materiaal? Ik zou het zaad in een potje voor de deur kunnen zetten; wij hebben elkaar nooit persoonlijk ontmoet, dat moet zo blijven. Bespreek het met uw partners.

Ik weet niet wat ecoseks is.

Hartelijke groet,

Arnon

Hannah:

Oh meneer Grunberg,

Het beeld dat u in een leverkleurig uniform met een elektrisch bestelwagentje door de stad toert en her en der potjes sperma achterlaat, maakt vrolijk. ‘Zaad zonder Daad’ op de achterklep. Of moet ik het aanbod persoonlijker zien? Nou goed, hoe genereus ook: dank u, maar nee dank u. Ja, de kunstmatige baarmoeder lijkt me wel wat. Ook de vader is welwillend enthousiast. Onderstreept seks de kwetsbaarheid van de ander niet altijd, goedschiks dan wel kwaadschiks? Als het kabinet via seks de kwetsbaarheid van de aarde in het vizier zou kunnen krijgen, wint iedereen. In The overstory van Richard ­Powers, een roman met een boom in de hoofdrol, wordt zinnelijk nagedacht over ecosystemen. Ik denk dat de aarde als geheel meer verbinding behoeft. Een tandje minder antropocentrisme zou uitmaken. Misschien is het perspectief vanuit de ruimte hierin behulpzaam. Ergens las ik dat ruimtereizigers bij terugkeer nagenoeg allemaal milieu­activisten worden. Een foto van de Blue Marble boven ons bed. En dan roep je in plaats van ‘Ik kom’, ‘Voor u Moeder Aarde.’

Arnon:

Zitten de ecosystemen te wachten op onze verbinding? Ik werd onlangs nog per e-mail uitgemaakt voor ‘tree hugger’ – waarom is mij niet duidelijk. Het moet worden onderstreept dat de behoefte aan verbinding met ecosystemen en/of natuur pas ontstaat na de overwinning of tijdelijke overwinning op die systemen.

U wilt mijn genetisch materiaal niet? Ik stel voor dat u eerst een kind maakt met het zaad dat uw eerste voorkeur heeft, daarna maakt u een kind met mijn zaad. Men moet de competitiedrift niet overschatten, maar wel serieus nemen.

We gaan kijken hoe die kinderen zich zullen ontwikkelen.

Hannah:

Omhelzer van Bomen – een geuzennaam,

De gedachte dat de behoefte tot verbinding met ecosystemen pas tot stand komt na de (tijdelijke) overwinning op deze systemen onderstreept de verplichting een aarde te waarborgen waarop leven mogelijk blijft.

Ja, we kunnen op den duur onze nazaten vergelijken. We spreken af in 2025 met ons beider ouderschapsconstructies. We eten citroentaart en kiezen het beste kind.

Moge u en ik opgewassen zijn tegen de eenzaamheid van dit kind.

Andere gedachte: we richten ons minder op competitie en meer op liefde. Noem ons competitie-ontkenners. In 2035 treffen onze kinderen ­elkaar op een demonstratie tegen de kolonisatie van Mars. Ze herkennen elkaar. 

Arnon:

Liefde en competitie sluiten elkaar niet uit. De liefde is bij uitstek een competitief gebeuren. René ­Girard schrijft in zijn boek De romantische leugen en de romaneske waarheid – een boek dat ik u van harte aanbeveel: ‘De romantische hartstocht is dus precies het omgekeerde van wat ze beweert te zijn. Ze is niet overgave aan de Ander, maar onverzoenlijke oorlog tussen twee rivaliserende ijdelheden.’

Nu wil ik niet zeggen dat wij twee rivaliserende ijdelheden zijn, maar mocht u behoefte hebben aan onverzoenlijke oorlog, dan kunt u op mij rekenen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden