Profiel Roger Stone

Heeft Trumps extraverte dandy zich nu in zijn leugens verslikt?

Opnieuw is een oud-lid van Donald Trumps campagneteam gearresteerd. Wie is Roger Stone, behalve iemand met een tatoeage van Richard Nixon op zijn rug? 

Roger Stone steekt in juli 2016 een tirade af over de ‘crimineel’ Hillary Clinton tijdens een Trump-rally in Cleveland. Beeld Foto Getty

‘Ik wil graag winnen voor mijn klanten. Ik ben bereid alles te doen wat nodig is om te winnen, behalve het breken van de wet’, zei Roger Stone tijdens een interview in 2016 tegen het blad Rolling Stone. De ‘dirty trickster’, zoals hij zich graag laat noemen, haalt al sinds de herverkiezingscampagne van Richard Nixon in 1972 smerige streken uit om de Republikeinen verkiezingen te laten winnen. Hij gaat tot het randje. Dat is zijn werk.

Is hij nu toch over die rand gegaan? Stone (66) werd vrijdagochtend in alle vroegte door de FBI van zijn bed gelicht in Fort Lauderdale, in Florida. Hij heeft in de zomer van 2016, tijdens de verkiezingscampagne van Donald Trump, van alles geroepen over contacten met Wikileaks, de website die de door de Russische geheime dienst gehackte e-mails van de Democratische partij publiceerde, om dat later weer te herroepen. Robert Mueller, aangesteld om de banden tussen Rusland en de Trump-campagne te onderzoeken, beschuldigt hem nu van meineed, obstructie van de rechtsgang en het beïnvloeden van getuigen.

Voor de duidelijkheid: Stone wordt niet beschuldigd van samenzwering of spionage of een ander misdrijf dat de link zou kunnen vormen tussen het Kremlin en de Trump-campagne. De 24 pagina’s lange tenlastelegging bevat geen hard bewijs dat de Russen en Trump hun campagnes op elkaar hebben afgestemd.

Maar er heeft wel allerlei communicatie plaatsgevonden die daar onderdeel van kan zijn geweest. Meest suggestief is de zinsnede dat ‘na de openbaarmaking van de eerste gehackte mails, op 22 juli 2016, een hoge medewerker van de Trump-campagne opdracht kreeg om contact op te nemen met Stone over eventuele volgende vrijgaven en wat [Wikileaks] verder aan beschadigende informatie over de Clinton-campagne had’.

Stone heeft volgens de aanklacht via diverse tussenpersonen heen en weer gemaild met Wikileaks-baas Julian Assange, ‘onze vriend in de ambassade van Ecuador’. Op 31 juli zegt Stone tegen Jerome Corsi, een van de intermediairs, dat hij Trump-medewerker Ted Malloch langs wil sturen bij Assange. Zo ontvouwt zich een klein stroomschema van boodschappers en boodschappen, in deze aanklacht van Mueller, tussen het Trump-team en Assange.

Stone, een extraverte dandy, slaat zich die zomer twitterend op de borst over zijn Wikileaks-connecties en voorspelt een paar keer dat er nieuwe e-mails aan zitten te komen. Maar in 2017 neemt hij gas terug en zegt hij dat hij slechts af en toe wat heeft gehoord via Randy Credico, een New Yorkse radiopresentator die bevriend is met de advocaat van Assange en hem eind augustus interviewt.

Als Stone in 2017 voor een commissie in de Senaat moet verschijnen en hem expliciet wordt gevraagd of hij nog e-mails of sms-jes heeft van zijn contacten met Wikileaks, ontkent hij. Dat is een van de leugens waar Mueller hem nu op pakt. Ook lijkt Stone Credico zwaar onder druk te hebben gezet om diezelfde leugens op te hangen. Stone vraagt hem een ‘Frank Pentangeli-tje’ te doen – een verwijzing naar de film The Godfather II, waarin een kroongetuige voor een senaatscommissie de waarheid verzwijgt omdat zijn familie wordt bedreigd.

In dit geval bedreigt Stone de hond van Credico: ‘Ik pak die hond van je af’, schrijft Stone volgens de aanklacht. En: ‘Je bent een rat. Ik ben er zo klaar mee. Kom maar op. Prepare to die [scheldwoord].’

Stone gaat al vier decennia mee in de Republikeinse politiek. Hij heeft een tatoeage van Richard Nixon op zijn rug, de man die voor hem de ideale politicus was. In de documentaire Get me Roger Stone wordt hij de ‘Forrest Gump van de Amerikaanse politiek’ genoemd, omdat hij altijd op cruciale momenten opduikt. Stone was onder meer doorslaggevend bij het voorkomen van een hertelling tijdens de presidentsverkiezingen van 2000, waardoor George W. Bush nipt won van Al Gore.

Volgens Stone zelf is hij de man die Trump president heeft gemaakt – al in 1998 spoorde hij de vastgoedman aan om een gooi te doen naar het presidentschap. Dat was te vroeg, zei hij later. In 2015 was het wel het goede moment. Stone werd medewerker van de campagne (‘Hij houdt van dit spel, en hij is er goed in’, zei Trump), maar vertrok al in een vroeg stadium omdat Trump een nog onorthodoxere campagne wilde voeren dan Stone.

Stone bleef wel bij de campagne betrokken. Zo sprak hij in de marge van de Republikeinse conventie, op 18 juli 2016 in Cleveland, in zijn ruim zittende witte pak een paar honderd soms zwaarbewapende harde-kern fans van Trump toe, onder meer met een tirade tegen de ‘vuilbekkende, geestelijk onevenwichtige crimineel’ Hillary Clinton. Hij verontschuldigde zich dat hij iets te laat was, omdat hij net ‘overleg had gevoerd met een paar Trump-medewerkers in het Westin Hotel’. ‘Ik heb er absoluut vertrouwen in dat Paul Manafort en de anderen Donald Trump naar het Witte Huis zullen helpen!’

Vier dagen later gaf Wikileaks de eerste lading gehackte e-mails vrij. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden