postuumHedwig Waltmans-Molier (1965-2020)

Hedwig Waltmans-Molier (1965-2020), slachtoffer van de explosie in Beiroet

Als diplomatenvrouw behoorde ze tot een generatie die de eigen carrière niet meer opgaf voor haar man. Beiroet was een oase. Tot de explosie.

Hedwig Waltmans-Molier.

Het was een diplomatenhuwelijk, maar niet in de ouderwetse zin dat de een – meestal de man – het diplomatieke werk deed en de ander – de vrouw – hem daarbij representatief terzijde stond en voor de rest nog wat vrijwilligerswerk mocht doen.

Hedwig Waltmans-Molier had haar eigen carrière bij Buitenlandse Zaken, naast die van haar man Jan Waltmans die voor de diplomatieke dienst in achtereenvolgens Ghana, Bangladesh, Soedan, Zambia, Afghanistan, Irak en Libanon werkte. In de laatste twee landen was hij ook ambassadeur. Zij werkte op de personeelsafdeling van het ministerie van Buitenlandse Zaken in Den Haag.

Hoewel ze dit grotendeels vanuit Beiroet kon doen, moest ze ook regelmatig naar Nederland. Hier zat ze ook toen Libanon in maart door een lockdown bijna vier maanden op slot ging. Pas in juli zag ze haar man weer.

Ze kon in Libanon weer haar eigen project ter hand nemen: het onderhoud van een etappe van de Lebanon Mountain Trail, een soort Pieterpad dat loopt van het zuiden naar het noorden van het land over een afstand van 400 kilometer. Haar vriendin Lieze Brussé, met wie ze dit project deed, zegt dat ze ‘een enorme passie had voor de natuur’. ‘De vegetatie is gevarieerd en heel bijzonder. Maar het pad moet worden onderhouden: is de bewegwijzering goed? Ligt er geen rommel? Zijn de guest houses in orde? Pikt niemand de grond in? Belangrijk is dat de lokale gemeenschappen beseffen dat die route voor hen ook een economische levensader is.’

Op 4 augustus was Hedwig met haar man in de ontvangstkamer van de residentie toen twee kilometer verderop een grote opslagplaats met ammoniumnitraat ontplofte. Door de kracht van de explosie sloegen alle ruiten aan diggelen. Jan Waltmans werd op dat moment beschermd door een muurtje. Zij niet en raakte zwaargewond. Vier dagen later overleed ze in een ziekenhuis in Beiroet. Hiermee was ze een van de ruim 200 slachtoffers van de tragedie. Als donor redde ze na haar dood nog het leven van twee andere mensen. Hedwig Waltmans werd 55 jaar.

Ze werd als Hedwig Molier geboren in Zwijndrecht en groeide op in Oosterhout. Hier leerde ze op het atheneum Jan Waltmans kennen, zoon van PPR-kamerlid Henk Waltmans. Hij ging naar het diplomatenklasje van Buitenlandse Zaken, zij studeerde arbeidsrecht. In 1991 trouwden ze, waarna er twee kinderen werden geboren. Toen Jan dat jaar naar Ghana werd gezonden, wilde ze een eigen baan.

Die vond ze op de Britse ambassade in Accra. ‘Het was toen voor het eerst dat ook de positie van de partner een rol ging spelen bij diplomatieke uitzendingen. Zij hadden vaak zelf gestudeerd en een eigen carrière. Het was niet langer vanzelfsprekend dat ze dit automatisch ook maar meteen opgaven’, zegt Waltmans.

Ook op de volgende posten zocht en vond ze een eigen baan. Haar nuchtere, vriendelijke en professionele uitstraling hielp daarbij. Toen ze in 1998 bij grote overstromingen in Dhaka (Bangladesh) Nederlanders moest waarschuwen te evacueren, en ze in tegengestelde richting in de straat bootjes haar auto zag tegemoetkomen, zei ze: ‘Ik denk dat onze landgenoten wel begrijpen dat een evacuatie aanstaande is, laten we maar omkeren voordat de auto volloopt en het op andere manier proberen.’ In Soedan interviewde ze voor Unicef volledig getraumatiseerde en gehersenspoelde kindsoldaten van de Lord Resistance Army die ernstige misdaden hadden begaan.

Beiroet leek daarmee vergeleken een oase. Totdat het noodlot toesloeg.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden