EEUWIG LEVENHarry Wouters van den Oudenweijer (1933-2020)

Harry Wouters van den Oudenweijer (1933-2020): Een betere paardenman dan zakenman

Ondanks zijn fraaie achternaam was hij van eenvoudige boerenkomaf. Hij won tal van prijzen als springruiter. Rijk is hij er nooit van geworden. 

Harry Wouters van den Oudenweijer.Beeld Studio Friedländer

‘Als een jong iemand bij hem kwam die springruiter wilde worden, was zijn eerste vraag: ‘Hou je van poetsen?’ Het beroep van ruiter was 23 uur per etmaal poetsen en verzorgen en maar één uurtje rijden, legde hij dan uit’, vertelt zijn zoon Patrick Wouters van den Oudenweijer, mede-­eigenaar van het bekende sportmarketingbureau House of Sports.

Zijn vader, Harry Wouters van den Oudenweijer, was een van de bekendste naoorlogse spring­ruiters. Hij was de eerste winnaar van Jumping Amsterdam in 1958 en de eerste naoorlogse Nederlandse winnaar van Grote Prijs van de Stad Rotterdam tijdens het CHIO, elf jaar later. In 1976 werd hij met Salerno Nederlands kampioen. En een jaar later veroverde hij samen met Henk Nooren, Anton Ebben en Johan Heins teamgoud op de Europese kampioenschappen in Wenen. Het springteam werd in 1977 ook sportploeg van het jaar. Heins noemt hem een ­pionier in de sport: ‘Hij was zijn tijd vooruit met het kiezen van de beste paarden. Nu is dat gemeengoed, maar vroeger nog niet.’ Na 1982 besloot hij een einde te maken aan zijn eigen wedstrijdcarrière. Hij werd paardenhandelaar, parcoursbouwer en veelvuldig chef d’equipe en coach, onder meer in Oostenrijk. Daarnaast ­begeleidde hij de ploegen van Thailand, Indonesië en Maleisië. Harry Wouters van den Oudenweijer (vader van drie zonen) overleed 7 april in een verzorgingstehuis in Zetten. ‘Hij is niet getest. Maar het is vrijwel zeker corona geweest’, denkt Patrick.

Hoewel de dubbele naam een aristocratische afkomst doet ­vermoeden, was hij van simpele ­afkomst. Hij werd geboren in een boerengezin van tien kinderen in Elsendorp in De Peel. Nog voor de oorlog verhuisde het gezin naar Elst, waar zijn vader een veehouderij had. ‘Geen paarden. Maar Harry kreeg op een gegeven een pony of paard met de naam Black & White’, zegt zijn zoon.

Liefde voor dieren

‘En al snel bleek dat hij niet ­alleen talent had als ruiter, maar vooral een enorme liefde voor de dieren. Zijn allereerste wedstrijdpaard kreeg hij van ritmeester Gruppelaar, zodat hij aan concoursen kon gaan meedoen. Daar kwam hij in contact met Dirk ­Barlagen, die hem het paard Leutnant ter beschikking stelde. Daarmee won hij in 1958 Jumping Amsterdam. Er is nog ieder jaar een trap daar, met de namen van de winnaars op de treden. Mijn vader staat op de eerste.’

Gemakkelijk was het niet om als professioneel ruiter te opereren. Als Wouters van den Oudenweijer succes had met een paard, werd het vaak door de eigenaar verkocht. In 1969 won hij in Rotterdam met Abadan, waarmee hij dat jaar in Aken ook een wereldrecord van 2,26 meter sprong. En daarna kwam Salerno, waarmee hij zijn grootste successen behaalde. Hij zou 25 Grand Prix-wedstrijden winnen en 54 keer voor Nederland uitkomen in een landenwedstrijd. Hij had graag aan de Olympische Spelen in 1980 meegedaan, maar zijn toenmalige paard Olympic Valmonte werd vlak daarvoor verkocht. Rijk werd Wouters van den Oudenweijer niet met de sport. ­Patrick: ‘De prijzen waren toen geen grote geldbedragen, maar een afzuigkap of een cassetterecorder. Daarnaast was hij een betere paardenman dan zakenman.’

Hij had ook nog een grote handicap. Net als zijn zoon Patrick leed hij aan astma, waardoor hij in de buurt van paarden problemen met zijn luchtwegen kreeg. Het paard mocht ook nooit dicht bij huis staan. ‘Als hij het huis binnenkwam, moest hij meteen zijn paardrijkleding uittrekken en douchen om de geur af te spoelen. Al was het maar voor mij’, zegt ­Patrick.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden