interview lust & liefde

Hamid is gelukkig met zijn vier mannen. En zij met hem

Beeld Saša Ostoja

Hamid (30) heeft geen behoefte aan een relatie. Met zijn vier mannen die geregeld langskomen is hij gelukkig.  

‘Ik was een jaar of 8 toen ik zoals meer jongens van mijn leeftijd graag de gids van Neckerman en die van Wehkamp doorbladerde. Maar anders dan mijn vriendjes zocht ik niet naar vrouwen in bikini, maar naar de pagina’s met mannen in pakken. Ik vond mannen in overhemden en pakken mooi, zonder te begrijpen waarom. Het besef dat ik homo was drong pas in kleine stappen tot me door. Tegen mijn moeder zei ik rond mijn 13de: ik ga nooit trouwen en ik wil geen kinderen. Ik hou meer van dieren dan van mensen. Mijn moeder lachte, een gezonde Iraanse jongen die niet gaat trouwen, dat zou ze nog wel eens zien.

Maar ze kwam bedrogen uit. Ik heb woord gehouden, niet uit halsstarrige consequentie of recalcitrantie, maar omdat ik niet gebonden wil zijn. Wat ik altijd al voelde, dat ik niet geboren ben om me te binden, daaraan blijf ik vermoedelijk de rest van mijn leven trouw. Vier vaste sekspartners heb ik, elke maand zie ik er een: een hoogleraar, een psychiater, een trambestuurder en een officier van justitie. Ik ken ze via datingapps. De meeste hebben een relatie, hetzij met een vrouw, hetzij met een man, daar kies ik hen op uit om te voorkomen dat ze verliefd worden. Ze komen naar mij, de een wat vaker dan de ander. Maar ik wil nooit meer dan één man per maand ongeveer, een grotere frequentie zou mijn onafhankelijkheid in gevaar brengen. Dan praten we wat op mijn bank, ik maak thee en we hebben seks. 

Met elk van deze mannen heb ik een andere routine ontwikkeld. De trambestuurder bijvoorbeeld ken ik het langst, tien jaar, voor hem koester ik de warmste gevoelens. Hij is de enige met wie ik soms wat meer diepgaande gesprekken heb. De psychiater komt alleen langs voor seks, meestal een kwartier tussen de middag. Hij voert waarschijnlijk de hele dag al genoeg gesprekken en ik vind het prima. De hoogleraar heeft drie kinderen en een vrouw. Hij stuurt me soms foto’s van zijn vakanties dan zie ik hem ineens op een fiets door de bergen en hoewel ik niet zit te wachten op dit soort confidenties, stuur ik hem altijd een vriendelijk berichtje terug. De officier van justitie is openlijk homo en heeft al heel lang een man. Hij is heel aantrekkelijk en stoer en komt altijd in pak en weet wat hij wil, daar houd ik van, een man die de leiding neemt.

Je kunt natuurlijk allerlei hypotheses loslaten op mij en de ­reden waarom ik niet verliefd word. Overigens ben ik een keer verliefd geweest, op een man die mij al na de eerste date wilde voorstellen aan zijn zussen, waar ik zo van schrok dat ik me heb teruggetrokken en tegen de tijd dat ik verliefd werd op hem was het te laat. Misschien speelt mijn vader een rol. Toen ik 13 was gingen mijn ouders uit elkaar en op de vraag in de jaren erna van mijn moeder: waarom zoek je je kinderen niet wat vaker op, antwoordde hij: het zijn mijn kinderen niet. Dat was niet fijn om te horen. Evenmin was het leuk dat mijn klasgenoten in Nederland mij terug wensten naar mijn eigen land. Ik had hen graag snel van repliek gediend, maar ik stotterde toen ik jonger was.

Ik kon maar beter alleen op mezelf vertrouwen. Als je je niet aan iemand geeft kan je ook niet worden gekwetst. Zoiets moet het zijn, eigenlijk heb ik niet eerder die verbanden tussen mijn jeugd en mijn solitaire bestaan gelegd. Het ligt wat al te veel voor de hand om mijn vaders afwijzing en mijn moeders uitroep, dat ze liever had gewild dat ik aan de drugs was dan homo, als verklaring te kiezen. Maar dat neemt niet weg dat ik heel gelukkig ben met wie ik geworden ben. Ik heb een kasteel om me heen gebouwd, maar het is goed toeven onder mijn gewelf. Ik bepaal zelf wat ik vanavond ga eten, als ik morgen een weekend weg wil, dan ga ik. 

En liefde krijg ik genoeg van de dieren die ik verzorg in het opvangtehuis voor katten en honden waar ik werk. Zij eten uit mijn hand, en zijn blij als ze me zien. Bij hen voel ik warmte, en vóór iedereen nu te snelle conclusies trekt: die warmte voel ik ook als ik seks heb. Ik mis niks in mijn beperkte omgang met mijn mannen. Zij wel. Zij ontmoeten mij meestal stiekem. De hoogleraar met al zijn verworvenheden heeft zijn vrouw niets over mij verteld. Hoe zou ze reageren als ze zou horen dat haar man seks heeft met een jongen die hiv-positief is? 

Mij doet die diagnose allang niks meer. Ik slik de juiste medicijnen waardoor ik geen aids kan overdragen, ik ben eerlijk tegen mijn mannen en laat twee keer per jaar mijn bloed onderzoeken. Niemand hoeft bang te zijn dat hij besmet wordt door mij en kennelijk gelooft iedereen me op mijn woord. Sinds de PrEp-pil immuun maakt voor besmetting, willen mannen steeds vaker weer onveilige seks. Een vreemd averechts effect van een geweldig nieuw medicijn. Ik heb zelfs contacten gehad die mij niet meer wilden zien nadat ik in 2012 besmet was geraakt maar die mij nu weer bellen en willen afspreken omdat die PrEp-pil hen toch wel beschermt.

Ik heb genoeg leugens gezien en heimelijkheid, om te weten wat ik echt wil: de ongebondenheid die ik al jong aantrekkelijk vond, celebreren. Mijn collega’s in de dierenopvang vertel ik wat ik doe. De meesten begrijpen er geen bal van. Maar zeg nou zelf, hoe vaak zijn mannen en vrouwen in een relatie nou echt gelukkig? Mijn hoogleraar lijkt op zijn fiets in de bergen de perfecte echtgenoot en vader, wie zou kunnen raden welk geheim hij meedraagt? Niet dat ik hem daarom veroordeel, ik oordeel over niemand. Ik weet alleen dat ik geen partner nodig heb. Voor niks. Dat huis koop ik wel in mijn eentje.’

Op verzoek van de geïnterviewde is de naam Hamid gefingeerd.

Ook geïnterviewd worden? Iedereen wordt uitgenodigd te reageren, nadrukkelijk ook mensen met een niet-Nederlandse achtergrond. Mail een korte toelichting naar lust@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden