Gevleugelde weemoed

U las het als eerste in de Volkskrant: het haantje is bezig aan een revival, al is de 'opleving' van korte duur, aangezien het beestje gebraden op ons bord belandt.

Marcus Huibers
null Beeld thinkstock
Beeld thinkstock

Ingrediënten

(voor 4 personen)
1 pakje roomboter
2 Hollandse haantjes
peper en zout
¿ el gehakte rozemarijnnaalden
4 goudrenetten, geschild en in stukjes
3 of 4 el cognac
1 dl witte wijn
Vroeger aten we haantjes. Nu niet meer, al is de naam (denk aan de halve haan) blijven hangen. Dat komt doordat legkuikens bij hun geboorte worden gesplitst: de hennetjes worden opgefokt, de haantjes worden vergast. Dat is niet alleen een vreselijk idee, het is ook nog eens vreselijk zonde. Haantjes smaken zeer lekker; wilder en pittiger dan gewone kippen. Proef je een haantje, dan proef je een kip zoals die vroeger moet hebben gesmaakt. Heimwee-eten, stond in deze krant.

Weemoed-eten, dat kan ook. Ik moest zuchtend terugdenken aan de tijd dat ik nog woonwerkte in Maastricht, niet zo heel lang geleden. Wekelijks at ik bij Café Sjiek, waar ik, onder de hanglampen aan de bar gezeten, mijn levensverdriet met elk nieuw glas in levensvreugde zag veranderen. Vaak stonden er gebraden haantjes op het menu, échte haantjes die eigenaar Robin Berben zelf uit België haalt en die goudbruin gebraden met dikke frieten en appelmoes op de toog verschenen. Ik mis Café Sjiek meer dan me lief is.

Inmiddels heeft een aantal wakkere pluimveehouders besloten om ook onze Hollandse leghaantjes op te fokken tot lekker langzaam groeiende consumptiehaantjes. Pas na elf weken worden ze geslacht, en dan wegen ze nog maar 1 kilo. Via okvlees.nl bestelde ik twee exemplaren van biologische pluimveehouderij de Lankerenhof. Dat was nog best een gedoe, en echt goedkoop was het ook niet, met bijna 15 euro voor een haantje, inclusief verzendkosten.

Maar boy o boy, dat was wel de moeite waard. De haantjes heb ik klassiek gebraden en de appelmoes was geen gewone moes, maar grotemensenmoes. Kan zomaar op het kerstmenu, verzuchtte mijn vrouw terwijl ze de kippenjus van haar lippen likte. Weemoed-eten, dacht ik nog maar eens en moest niet alleen mijn haantje wegslikken.

Klaar de boter: laat het zachtjes smelten, vis de witte drab eruit, schenk het heldere gedeelte in een schone kom en laat dat afkoelen. Bestrijk de haantjes royaal met de geklaarde boter en kruid met zout en peper. Leg ze met de borst naar beneden op een braadrooster in een ovenschaal en braad 45 minuten op 175 graden. Draai om, bedruppel opnieuw met boter en braad nog eens 30 minuten.

Fruit ondertussen de rozemarijn in 3 eetlepels van de geklaarde boter en doe er de appelstukjes bij. Kook rustig tot moes, in ongeveer 15 minuten. Giet de cognac erbij, meng, en zet het vuur uit. Kruid tot slot met peper.

Snijd de haantjes doormidden en verdeel over de borden. Schenk de witte wijn in de braadslee, en roer het aanbaksel los terwijl u de schaal op een gasfornuis verhit. Laat even bruisen, zeef en schenk in een juskom. Voor erbij: dikke frieten natuurlijk.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden